Egerniinae zijn een onderfamilie van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).
Naam en indeling De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kenneth R. G. Welch in 1982. Er zijn 66 soorten in acht geslachten. Eén geslacht (Corucia) is monotypisch en wordt slechts vertegenwoordigd door de reuzenskink van de Salomonseilanden.
Uiterlijke kenmerken Veel soorten hebben en typisch skink-achtig uiterlijk met goed ontwikkelde poten, gladde schubben en een lange staart. Er komen geen pootloze soorten voor zoals bij veel andere onderfamilies van skinken het geval is. De stekelskinken en de helmskinken hebben sterk gekielde tot stekelige schubben.
Verspreiding en habitat De verschillende soorten komen voor in Australië en delen van zuidelijk Azië. De habitat kan sterk verschillen; veel soorten komen voor in droge gebieden maar andere zijn voornamelijk in tropische bossen te vinden.
Geslachten Naam Aantal soorten Auteur Verspreidingsgebied Voorbeeldsoort Naam Bellatorias 3 Wells & Wellington, 1984 Australië (New South Wales, Noordelijk Territorium, Queensland), Nieuw-Guinea 100px Bellatorias major Corucia 1 Gray, 1855 Salomonseilanden 100px Corucia zebrata Cyclodomorphus 9 Fitzinger, 1843 Australië (New South Wales, Noordelijk Territorium, Queensland, Tasmanië, Victoria, West-Australië, Zuid-Australië) 100px Cyclodomorphus michaeli Stekelskinken (Egernia) 18 Gray, 1838 Australië (New South Wales, Noordelijk Territorium, Queensland, Victoria, West-Australië, Zuid-Australië) 100px Egernia cunninghami Liopholis 16 Fitzinger, 1843 Australië (Australian Capital Territory, New South Wales, Noordelijk Territorium, Queensland, Victoria, West-Australië, Zuid-Australië) 100px Liopholis whitii Lissolepis 2 Peters, 1872 Australië (Victoria, West-Australië, Zuid-Australië, mogelijk in New South Wales) 100px Lissolepis coventryi Blauwtongskinken (Tiliqua) 7 Gray, 1825 Australië, Indonesië, Papoea-Nieuw-Guinea 100px Tiliqua rugosa Helmskinken (Tribolonotus) 10 Duméril & Bibron, 1839 Indonesië, Papoea-Nieuw-Guinea 100px Tribolonotus gracilis
Bronvermelding