Cornelis Verduijn (Alkemade, 6 april 1907 - Loosdrecht, 20 maart 1945) was een Nederlandse verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog. Hij werd geëxecuteerd wegens zijn betrokkenheid bij een mislukte wapendropping bij Lunteren op 8 maart 1945.
Levensloop Verduijn was van beroep huisschilder. Al vroeg na uitbraak van de Tweede Wereldoorlog raakte hij betrokken bij het verzet. Hij werkte daarbij samen met Jan Spreij en de onderwijzer Adrianus Plaisier. Zij legden zich eerst, maar met weinig succes overigens, toe op het bemachtigen van wapens. Hun werkterrein lag in eerste instantie niet zo zeer in hun woonplaats Ede, maar in andere provincies.Vincent Lagerwij en Gert Plekkringa (1990). Ede 1940-1945. Barneveld: BDU, blz 203 Later in de oorlog verschoof het accent naar het verlenen van hulp aan onderduikers. Zo regelde Verduijn onderdak voor Joodse gezinnen. Hij zorgde er bijvoorbeeld voor dat het echtpaar-Leijdesdorff bij de familie Karssenberg aan de Molenstraat in Ede kon onderduiken.Struikelsteen voor omgekomen Joods echtpaar, De Edese Post, 11 september 2013. Gearchiveerd op 8 juli 2018. Het echtpaar-Cohn zat 28 maanden bij zijn eigen ouders ondergedoken.Kleinzoon van ”Rechtvaardige onder de volkeren”: Het ”Jodenhok” laat ik altijd leeg, Reformatorisch Dagblad, 13 april 2018 Verduijn zat in 1943 een half jaar in Kamp Vught gevangen wegens hulp aan Joden. Na zijn vrijlating dook hij onder om te voorkomen dat hij in Duitsland te werk zou worden gesteld.Ede herdenkt 17 doden mislukte dropping maart 1945, Reformatorisch Dagblad, 28 februari 2018. Gearchiveerd op 8 juli 2018.
Verduijn was lid van de gereformeerde Noorderkerk en evenals andere kerkleden lid van de verzetsgroep-De Vries, genoemd naar de schuilnaam van de leider van de groep Evert Jan van Spankeren. Vier leden van de groep van Van Spankeren, waaronder Verduijn, werden in de nacht van 8 op 9 maart 1945 samen met vijftien anderen gearresteerd na een wapendropping in de buurt van Lunteren. Het ging behalve om Verduijn Piet de Geest, Derk van Gestel en Rijk Tigelaar. Hetzelfde terrein was een week eerder al voor een dropping gebruikt. Van Spankeren was er tegen geweest om het terrein opnieuw te gebruiken en had met de Edese verzetsleiding afgesproken dat een aantal leden van zijn groep eerst een aantal nachten het terrein in de gaten zou houden om er zeker van te zijn dat de Duitsers geen extra belangstelling hadden.
Derk Wildeboer, hoofd van het Edese verzet, besloot op 8 maart 1945 op aandrang van geheim agent François Beckers en andere stafleden dat de dropping toch door moest gaan. Van Spankeren was zelf niet bereikbaar om eventueel bezwaar te maken. De overige leden van zijn groep weigerden mee te werken. Verduijn en vier andere leden van de groep-De Vries waren al op het terrein aanwezig, omdat ze daar de boel in de gaten hielden. Zij waren er niet blij dat de dropping doorging, maar ze werkten wel mee.Ben Verduijn (2018). Fatale dropping Keuenklep 8/9 maart 1945. Ede: Gemeente Ede, p.15-18 Het was een NSB'er die zich in de buurt ophield opgevallen dat er zich in de avond wel veel mensen in het bos waren. Hij werd achterdochtig en waarschuwde de Duitsers die na afloop van de dropping een aantal verzetsmensen aanhielden.
De arrestanten werden naar De Wormshoef overgebracht, het regionale hoofdkwartier van de Sicherheitsdienst. Zij werden daar met veel geweld ondervraagd en na een paar dagen als todeskandidat naar Kamp Amersfoort getransporteerd. Tien arrestanten, waaronder Verduijn en vijf andere betrokkenen bij de wapendropping, werden op 20 maart 1945 met de bus naar Loosdrecht gebracht, maar in de berm van de weg waar een week eerder een Duitse onderofficier was gedood werden zij geëxecuteerd.
Persoonlijk Verduijn was getrouwd met Adriana van de Gugten. Zij bleef achter met vier kinderen. Hun jongste zoon Ben Verduijn, op het moment dat zijn vader overleed een half jaar, publiceerde later verschillende boeken over de wapendropping. In 2020 verscheen een boek over zijn vader: Mijn schild ende betrouwen.
Nasleep Het lichaam van Verduijn werd na de oorlog bijgezet in Het Mausoleum in Ede. Er is in de verzetsheldenbuurt van Ede op de plaats van het voormalige kazernecomplex Ede-Oost een straat naar Verduijn genoemd, de Cornelis Verduijnstraat.Verzetshelden Ede geëerd met straatnaam in Kazernewijk, De Gelderlander, 22 april 2017. Gearchiveerd op 17 juni 2018. Verduijn ontving in november 2021 van het Israëlische holocaustherdenkingscentrum Yad Vashem de eretitel Rechtvaardige onder de Volkeren.Yad Vashem uitreiking Cornelis Verduijn, Ede Stad, 15 november 2021
Categorie:Kampgevangene in Amersfoort Categorie:Kampgevangene in Vught Categorie:Nederlands persoon geëxecuteerd tijdens de Tweede Wereldoorlog Categorie:Nederlands Rechtvaardige onder de Volkeren Categorie:Nederlands verzetsstrijder omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog