| style="background-color:#e3e3e3;" align="center" colspan="2"| NASA Commercial Crew-ruimtevluchtBoe-CFT |- | colspan="2" align="center" | thumb |- | colspan="2" align="center" | Gezagvoerder Barry Wilmore en piloot Sunita Williams |- ! Commercial Crew-partner | Boeing |- ! Type ruimtvaartuig: | Starliner |- ! Naam/serie nr. voertuig: | Calypso, Starliner nr.1 (tweede vlucht) |- ! Draagraket: | Atlas V-N22 (serie nr. AV-100) |- ! Aantal bemanningsleden: | 2 |- ! Lanceerbasis: | Cape Canaveral AFS |- ! Lanceerplatform: | SLC-41 |- ! Lanceerdatum: | 5 juni 2024, 14:52 UTC X-bericht van NASA Commercial Crew, X.com, 2 april 2024 & , Boeing Aims to Get Starliner Spacecraft Ready to Fly Next March, Bloomberg, 7 augustus 2023X-post van Chris Bergin, X.com, 12 oktober 2023Progress Continues Toward NASA’s Boeing Crew Flight Test to Station, NASA, 23 oktober 2023 X-bericht van ULA, X, 7 mei 2024 |- ! Aankoppeling ISS: | 6 juni, 17:36 UTC |- ! Koppelpoort: | IDA-2 |- ! ISS-expeditie(s):
! Afkoppeling ISS: | 6 september 2024, 22:04 UTC, zonder bemanning |- ! Landingsplaats: | White Sands Space Harbor |- ! Landingsdatum: | 7 september 2024, ~04:01:35 UTC |- ! Missieduur: | >3 maanden. |- ! Doel vlucht: | bemande testvlucht naar het ISS |- | colspan="2" align="center" |px |- | colspan="2" align="center" | De Atlas V-raket met daarop de Starliner voorafgaand aan de eerste lanceerpoging. |- ! Vorige Starlinermissie: | Boe-OFT 2 |- ! Vorige Commercial Crew-missie: | SpaceX Crew-8 |- ! Volgende Starliner-missie: | Starliner-1 |- ! Volgende Commercial Crew-missie: | SpaceX Crew-9
Boe-CFT oftewel Boeing Crew Flight Test (ook wel Starliner CFT) was Boeings derde testvlucht en eerste bemande vlucht met een ruimtevaartuig van het type CST-100 Starliner. De vlucht was onderdeel van NASA’s Commercial Crew Development-programma en is de tweede van de twee testvluchten die Boeing succesvol moet uitvoeren voordat het missionaire Commercial Crew-vluchten mag uitvoeren.
De testmissie stond gepland om in de loop van 2020 te worden gelanceerd. Die planning ging niet door vanwege de grotendeels mislukte onbemande testvlucht Boe-OFT, waardoor Boeing een extra onbemande testvlucht (Boe-OFT 2) inplande, die door nog meer tegenslag pas in mei 2022 zou plaatsvinden.
Boe-CFT stond per 3 februari 2021 gepland voor op zijn vroegst september 2021 maar werd door de tegenslag rond OFT-2 en de inpassing in de planning van het ISS uitgesteld tot op zijn vroegst 21 juli 2023. Na het ontdekken van problemen met de parachutes werd de vlucht nog verder uitgesteld naar halverwege april 2024. In maart 2024 werd de vlucht waarvoor de voorbereidingen inmiddels volop bezig waren met nog eens een maand uitgesteld, wederom wegens de planning van het ISS. Na het ontdekken van een defect tijdens de eerste en tweede lanceerpoging liep de lancering nog enkele weken vertraging op.
De lancering was op 5 juni 2024 en bracht twee astronauten naar het ISS. Nadat er zich onderweg technische problemen hadden voorgedaan werd de achtdaagse missie met bijna drie maanden verlengd om de problemen volledig te doorgronden en eventueel op te lossen en tot een terugkeerplan te komen. De vlucht werd, gezien de gevaren waaraan de bemanning achteraf bleek te hebben blootgestaan, in 2026 door NASA geclassificeerd als een klasse A-ongeluk., NASA chief classifies Starliner flight as “Type A” mishap, says agency made mistakes, Ars Technica, 19 februari 2026
Voorbereiding Op 23 mei 2019 werden de eerste en tweede rakettrap van de oorspronkelijk voor deze lancering te gebruiken Atlas V aan boord van de Delta Mariner gebracht om van ULA’s rakettenfabriek in Huntsville Alabama naar Cape Canaveral te worden verscheept. Door de veranderde planning zouden deze in een latere planning worden ingezet voor de extra testvlucht Boe-OFT 2. Die eerste trap werd door de vertraging van OFT 2 uiteindelijk gebruikt voor het lanceren van NASA’s ruimtesonde Lucy.
Vertraging Doordat na de onbemande, niet geheel geslaagde testvlucht Boe-OFT een aantal softwareproblemen in de Starliner naar voren kwam, werd de bemande testvlucht uitgesteld. NASA deed onderzoek naar de werkcultuur bij Boeing, en met name naar hoe de software daar tot stand komt. Boeing besloot de onbemande testvlucht eerst over te doen voordat Boe-CFT mocht worden gelanceerd. Deze extra onbemande testvlucht liep ook nog een jaar vertraging op die dus nog eens een jaar vertraging voor Boe-CFT betekende.
In 2023 leek alles op koers voor een lancering op 21 juli te liggen toen er twee nieuwe problemen werden ontdekt. De parachutes bleken niet zo sterk als eerder berekend. En het materiaal van de band waarmee de bedrading is samengebonden bleek brandbaar te zijn. Daarom werd op 1 juni 2023 de lancering verder uitgesteld., Parachute and wiring issues to delay Starliner crewed test flight, SpaceNews, 1 juni 2023. Gearchiveerd op 6 juni 2023. Op 23 oktober 2023 werd de vlucht doorgeschoven naar april 2024. Men lag op koers voor een lancering een maand eerder, maar april paste beter in de planning van het ISS. Of die datum haalbaar was hing af van een droptest met verbeterde parachutes van grote hoogte die in november 2023 zou moeten plaatsvinden. Uiteindelijk zou de lancering naar mei 2024 worden doorgeschoven omdat er dan een koppelpoort van het ISS beschikbaar was.
Integratie miniatuur|De eerste trap wordt overeind gehesen en in de Vertical Integration Facility geplaatst Op 21 februari 2024 kwam de eerste trap van de Atlas V aan bij de integratiehangar van lanceercomplex 41 waarmee het assemblageproces van de raket was begonnen. Dit was de honderdste Atlas V-raket en werd de 161e lancering door United Launch Alliance.
Op 15 april verliet de Starliner de C3PF en werd deze naar de integratiehangar van SLC-41 overgebracht. Op 16 april was deze op de raket gemonteerd.X-bericht Boeing Space, X.com, 16 april 2024
Lanceercampagne Op 25 april arriveerde de bemanning en reserve-astronaut Michael Fincke op het Kennedy Space Center om tijdens hun verblijf in het astronauten-strandhuis aan de laatste voorbereidingen deel te nemen. Later die dag werd een flight test readiness review gehouden waarbij alles go was om volgens plan door te gaan met de voorbereiding van de lancering. Ook tijdens de flight test readiness review van 3 mei kwamen geen problemen tevoorschijn. Op 4 mei werd de raket met de Starliner naar de lanceerplaats gereden.
Bemanning Op 3 augustus 2018 werden de NASA-astronauten voor testvluchten en de eerste missionaire vluchten van het Commercial Crew-programma bekendgemaakt. De aanvankelijke bemanning van Boe-CFT zou bestaan uit NASA-astronauten Eric Boe, Nicole Aunapu Mann en Boeing-test-astronaut Christopher Ferguson.
In januari 2019 werd Eric Boe om medische redenen vervangen door Michael Fincke.
Op 7 oktober 2020 meldde Ferguson niet langer mee te gaan op de vlucht omdat hij zijn familie in 2021 de hoogste prioriteit wou geven en de vlucht op dat moment in de loop van 2021 stond gepland. Tweet van Chris Ferguson, 7 oktober 2020 In oktober 2021 werd Nicole Mann naar SpaceX Crew-5 omgeboekt nadat de testvluchten van de Starliner nogmaals flink vertraagd raakten als gevolg van de problemen met Boe-OFT2. Barry Wilmore werd aan de Crew toegevoegd.
In het voorjaar van 2022 gaf NASA aan dat het op dat moment niet duidelijk was wie van de drie reeds geselecteerde Starliner-astronauten (Sunita Williams, Barry Wilmore en Michael Fincke) op de vluchten CFT of Starliner-1 zal vliegen. Na afloop van OFT 2 gaf men aan te verwachten in de zomer van 2022 tot een definitieve planning te komen. Op 16 juni 2022 werden de namen van Sunita Williams en Barry Wilmore bekendgemaakt. NASA Updates Astronaut Assignments for Boeing Starliner Test Flight, NASA, 16 juni 2022. Gearchiveerd op 5 april 2023. Michael Fincke traint om reserve te staan en is eventueel beschikbaar voor de volgende Starlinervlucht.
Positie Ruimtevaarder Gezagvoerder Barry Wilmore, NASA 3e ruimtevluchtPiloot (joint operations commander) Sunita Williams, NASA3e ruimtevlucht
Lancering De Starliner wordt met een United Launch Alliance Atlas V in de N22-configuratie gelanceerd vanaf lanceercomplex 41 van het Cape Canaveral Air Force Station.
Eerste lanceerpoging De eerste lanceerpoging die op 7 mei om 02:34 UTC had moeten plaatsvinden werd met nog 1:59 uur op de teller afgeblazen. Een zuurstofklep in de Centaur-trap van de draagraket zou niet correct hebben gewerkt. Terwijl de bemanning onderweg was naar de raket werd een ongebruikelijke resonantie in de Centaur waargenomen. Die bleek afkomstig van de bewuste klep. De bemanning zat op dat moment al in de Starliner maar het luik was nog niet gesloten.
Reparaties en verder uitstel De lancering werd daarop uitgesteld naar op zijn vroegst 11 mei om 00:55 UTC. In de loop van 7 mei werd de raket terug naar de integratiehangar gerold zodat United Launch Alliance de raket kon onderzoeken en repareren. Die avond werd besloten de lancering verder uit te stellen naar 17 mei, 22:16 UTC omdat ULA een grondiger reparatie nodig achtte. Tijdens de reparaties werd ook de Starliner nog verder onderzocht. Er werd een klein heliumlek in de servicemodule ontdekt en eveneens gerepareerd. Boeing wilde daarop voor alle zekerheid nog druktests kunnen uitvoeren. Daarom werd op 14 mei besloten de lancering naar 21 mei en later naar 25 mei door te schuiven. De bemanning was ondertussen terug naar Houston gevlogen., Helium leak delays Starliner crewed test flight, SpaceNews, 14 mei 2024 Op 21 mei werd de lancering uitgesteld tot nader order omdat er meer werk dan eerder verwacht moest worden uitgevoerd om het heliumlek te verhelpen. Op 24 mei werd 1 juni als lanceerdatum geprikt.
Overigens was niet alleen het vervangen van de bewuste klep terwijl de Starliner op de raket stond een ingewikkeld proces. Het probleem had ook de vraag opgeworpen hoe een Starliner zou moeten terugkeren uit de ruimte als dit probleem met de voortstuwing zich tijdens een vlucht zou voordoen. Er werd daarop een protocol voor een alternatieve terugkeerstoot bedacht en bijbehorende subroutines geschreven en in de software aangebracht waarna er simulaties moesten plaatsvinden om deze te testen.
De vertraging levert vooralsnog geen grote problemen op. NASA had de koppelpoort van het ISS bewust tot het einde van de zomer vrijgehouden voor deze testvlucht.
Tweede lanceerpoging Op 30 mei 2024 werd de raket terug naar de lanceerplaats gereden voor de nieuwe poging tot lancering die op 1 juni moet plaatshebben.
Op 1 juni verliep de voorbereiding niet zonder problemen. Een afblaasventiel van de Centaur-trap werkte met nog 2:20 uur op de klok niet naar behoren. De bemanning zat op dat moment al in de capsule maar het luik was nog niet gesloten. Wegens dit probleem werd het sluiten van het luik uitgesteld tot er meer duidelijkheid was of dit probleem op te lossen was. Er werd een oplossing bedacht en geanalyseerd en geïmplementeerd. Met 1 uur en 25 minuten op de klok kon het afblazen van afgekookte zuurstof worden hervat. Er was tijdens de implementatie wel per ongeluk een hoeveelheid helium ontsnapt maar dit leverde geen probleem op.
Met nog 53 minuten op de klok was het luik gesloten. Bij -13 minuten deed zich nog even een probleem voor met de ventilatie van de ruimtepakken. De vizieren moesten even worden geopend. Dit was binnen enkele minuten verholpen. De toegangsarm werd bij -10 minuten weggedraaid. En bij de go/no-go-poll was alles gereed voor lancering.
Bij -3:50 minuten werd de klok door een monitoringscomputer van de grondsystemen gestopt omdat deze Ground system Launch Sequencer trager dan gebruikelijk reageerde. Met het pauzeren van de aftelsequentie was een lancering om 16:25 UTC niet meer mogelijk en moest de vlucht voor die dag worden geannuleerd. De reparatie werd de volgende dag voltooid. Een nieuwe lanceerpoging werd voor 5 juni ingepland.
Derde definitieve lanceerpoging