Greta Seghers (Beveren, 11 februari 1942 – Sint-Niklaas, 17 augustus 2018) was een Vlaams auteur.
Levensloop Greta Seghers is het tweede en laatste kind van Gaston Seghers (onderwijzer te Vrasene) en Angèle Brijs (huishoudster). Haar vader wordt na de Tweede Wereldoorlog gedurende zes maanden opgesloten in het Kamp van Lokeren, en raakt zijn burgerrechten kwijt. Hij wordt tijdens een nieuw proces in 1950 vrijgesproken, krijgt zijn burgerrechten terug en wordt in zijn ambt hersteld.
Greta Seghers volgt lager onderwijs aan de katholieke meisjesschool te Vrasene van 1948 tot 1954. Van 1954 tot 1962 volgt ze eerst de Middelbare school, Grieks-Latijnse afdeling, in de O.L.V.-Presentatie te Sint-Niklaas, en daarna de Middelbare Normaalschool, afdeling Nederlands-Geschiedenis. In 1962 start ze als lerares geschiedenis aan het O.L.V.-Presentatie te Sint-Niklaas.
Ze trouwt in 1967 met Ludo De Cock en het echtpaar krijgt twee kinderen. In 1970 verhuist het gezin van Sint-Niklaas naar Vrasene.
Haar moeder overlijdt onverwacht op paasdag 1973, de aanleiding tot haar echte schrijverschap en van haar breuk met het katholicisme.
Literair werk Haar oeuvre is autobiografisch geïnspireerd en wordt door de schrijfster zelf omschreven als 'autobiografische fictie'. Vooral gebeurtenissen uit haar jeugd spelen een belangrijke rol in haar werk. Naast fictie schreef Greta Seghers ook essays, een biografie en artikels in diverse tijdschriften als Boelvaar Poef, De Brakke Hond, Deus ex machina, Dietsche Warande en Belfort, Diogenes, Gierik, Kreatief, Ons erfdeel, De Vlaamse Gids en Yang.
De zijpaden van het paradijs (1988) is een herwerkte versie van haar debuutroman Afkeer van Faulkner (1977).
De meeste bekendheid verwierf Seghers door haar omstreden biografie Het eigenzinnige leven van Angèle Manteau (1992), geschreven op initiatief van de uitgeefster Angèle Manteau.
Onderscheidingen Yangprijs voor het beste debuut (1977), voor Afkeer van Faulkner Prijs van de provincie Oost-Vlaanderen 1982-1986 (1987), voor Ontregeling en misverstand Premie provincie Oost-Vlaanderen voor essays, voor Wat ge leest en schrijft, dat zijt ge zelf (1988) Tweejaarlijkse August Beernaertprijs van KANTL (1994), voor Het eigenzinnige leven van Angèle Manteau
Publicaties Fictie Afkeer van Faulkner, 1977 Omtrent de man die wederkwam, 1978 Het blauwe meisje en de andere kleuren van de verschrikking, 1980 Ontregeling en misverstand: kroniek van een familie (1860-1977), 1983 De zijpaden van het paradijs, 1988 (Grote Marnixpocket, vol. 349) Een dunne wand: roman in fragmenten, 1994 Jefta's dochter: kroniek van een nachtmerrie, 1997 In liefdes naam, 2001 De opdrachtgeefster: een zedenschets, 2004 Memoriaal van de weduwe: over de terreur van de liefde, 2008
Non-fictie Wat ge leest en schrijft, dat zijt ge zelf, 1985 Hoe moordend is mijn school: over de dwaalwegen van de opvoedkunde, 1990 (Grote Marnixpocket, vol. 392) Het eigenzinnige leven van Angèle Manteau, 1992
Verhalen Hugo Bousset, Een uur stilte a.u.b.: 28 Vlaamse verhalen na 1965, 1988 Luc Coorevits, Cahier d'amour: liefdesbrieven, 1994
Externe links Werk van Seghers op DBNL Biografie van Seghers op Schrijversgewijs
Bronnen Greta Seghers, in: Oostvlaamse literaire monografieën, vol. 10, 1977 De slagen van het jeugdparadijs, Greta Seghers, kwetsbare dochter, in: Als een wilde tuin: schrijfsters in Vlaanderen 2, 1986, p. 27-42 Seghers, Greta, in: Geboekstaafd : Vlaamse prozaschrijvers na 1945, 1988, p. 237-240 Greta Seghers : Afkeer van Faulkner / De zijpaden van het paradijs, in: Lexicon van literaire werken : besprekingen van Nederlandstalige literaire werken, 1900-heden, 2003
Categorie:Vlaams essayist Categorie:Vlaams romanschrijver