Léopold-François Cogeur (ca. 1729/1736 – na 1794)Wouter Bracke, "Ferraris Survey of the Austrian Netherlands" in: The History of Cartography, vol. 4-1, Cartography in the European Enlightenment, eds. Matthew H. Edney en Mary Sponberg Pedley, 2020, p. 1692 was een ingenieur uit Lotharingen die carrière maakte in de Oostenrijkse Nederlanden. Hij was de projectleider voor de Ferrariskaart.
Loopbaan Cogeur was een Lotharinger die door het huwelijk van zijn hertog Frans Stefan met Maria Theresia van Oostenrijk het Habsburgse Europa werd ingezogen. Hij kwam terecht in de Oostenrijkse Nederlanden en werd er opgeleid aan de Académie militaire du Génie in Brussel. Toen rond 1763 de École de mathématiques du corps d'artillerie in Mechelen werd opgericht,Deze militaire school bevond zich in een voormalige kanongieterij in de Oude Brusselsestraat. werd hij de hoofddocent ervan. Hij gaf met name wiskunde.
De directeur van Mechelse artillerieschool, Joseph de Ferraris, onderkende de capaciteiten van Cogeur en sleepte de opdracht om een gedetailleerde kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden te maken in de wacht.Karen De Coene, Carte blanche. De diplomatie van Ferraris in een Europa in omwenteling, 2024, p. 107 In de praktijk leidde Cogeur het project, bijgestaan door zijn collega's Damien Gillis en Peter Wirtz. Ze onderrichtten de leerlingen van de artillerieschool in de cartografie om het veldwerk te kunnen uitvoeren. Bij wijze van demonstratie maakten ze in 1767-1770 een topografische kaart van het Zoniënwoud en van het domein van Mariemont. Voor het eigenlijke project voerden 178 artilleristen driehoeksmetingen uit in het hele land.Wouter Bracke, "Ferraris Survey of the Austrian Netherlands" in: The History of Cartography, vol. 4-1, Cartography in the European Enlightenment, eds. Matthew H. Edney en Mary Sponberg Pedley, 2020, p. 403
Toen Ferraris vanaf 1778 nog maar onregelmatig in de Oostenrijkse Nederlanden verbleef, nam Cogeur naast het karteren ook de verkoop van de 'carte marchande' op zich. Daarnaast werd hij dat jaar aangesteld tot inspecteur-generaal der Wateren en Rivieren, alsook tot directeur van de École hydraulique.Jean-Pierre de Caluwé, "Jean Paulus, frère jésuite, horloger méconnu, d'origine lorraine, logé à la cour de Charles de Lorraine à Bruxelles" in: Brusselse Cahiers, 2019, p. 35.
Literatuur Claire Lemoine-Isabeau, "La carte de la Forêt de Soignes par Ferraris et Cogeur (1767-1770)" in: Belgisch tijdschrift voor militaire geschiedenis, XX, 1973, p. 258-271 Claude Bruneel, Les grands commis du gouvernement des Pays-Bas autrichiens. Dictionnaire biographique du personnel des institutions centrales, 2001, p. 177 e.v. Alain Petiot, Les Lorrains et l'Empire. Dictionnaire biographique des Lorrains et de leurs descendants au service des Habsbourg de la Maison d'Autriche, 2005, p. 125-126 Michèle Galand, "Les Lorrains à la cour de Bruxelles durant la seconde moitié du XVIIIe siècle: entre exil et intégration" in: L'Empereur François Ier et le réseau lorrain, eds. Renate Zedinger en Wolfgang Schmale, 2009, p. 131-145 Karen De Coene, Carte blanche. De diplomatie van Ferraris in een Europa in omwenteling, 2024,
Voetnoten
Categorie:Ingenieur Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw