De Clemson Tigers is een Amerikaans universiteitsvoetbalteam. Ze vertegenwoordigen de Clemson University in de Atlantic Coast Conference van NCAA Division I. Het team heeft 4 NCAA-titels, 16 Atlantic Coast Conferencetitels op zijn naam staan en heeft ook 4 winnaars van de Hermann Trophy in zijn programma gehad (Bruce Murray in 1987, Wojtek Krakowiak in 1998, Robbie Robinson in 2019 en Ousmane Sylla in 2023)

Geschiedenis links|miniatuur| Het Clemson-team uit 1939 De Clemson University begon in het jaar 1934 met een voetbalteam, met een aantal hybridewedstrijden tegen universiteiten en zogenaamde "prep schools". Het team werd echter al in 1939 stopgezet. In het jaar 1967 besloot de universiteit om het voetbal een nieuwe kans te geven en het terug toe te voegen als varsitysport. Dr I.M. Ibrahim, die in die tijd hoogleraar chemie was, werd aangesteld om het programma te leiden. In het eerste seizoen haalde het team een record van 6-5. Tussen 1967 en 1971 haalde het team steeds een positief winstratio maar toch bevonden ze zich consequent in het onderste niveau van de ACC

Het seizoen van 1972 bleek het het jaar van de doorbraak voor de Tigers. Clemson bleef ongeslagen in de conference competitie en veroverde de eerste van acht opeenvolgende ACC-titels. Ze sloten dat jaar af met een record van 13-1-1 en verdienden daarmee hun eerste trip naar het NCAA-toernooi. In het seizoen van 1973 bleken de Tigers nog meer succesvol. Ze behaalden dat jaar een record van 16 om 1 en bereikten de halve finales van het NCAA-toernooi. Tegen het einde van het decennium hadden de Tigers 8 conferencetitels, 3 achtste finaleplaatsen op het NCAA-Toernooi, 1 Elite 8-plek, 3 Final Four plekken en ze sloten het seizoen 1979 af als nationale nummer 2. links|miniatuur| Een Clemson-wedstrijd in 1976 Clemsons reeks ACC-titels en NCAA-optredens werd verbroken tijdens het seizoen 1980, maar de Tigers herstelden zich met conferencetitels tijdens de seizoenen 1981, 1982 en 1985 (Clemsons laatste voordat de ACC zijn toernooiformat adopteerde) en vijf opeenvolgende deelnames aan het NCAA-toernooi. In het seizoen 1984 bereikten de Tigers eindelijk de top van nationale bekendheid, toen ze 22-4 gingen in een zeer zwaar schema en het Nationale kampioenschap van 1984 wonnen. Tijdens het NCAA-toernooi van 1984 moest Clemson het opnemen tegen de vier best geklasseerde teams van het toernooi (Alabama A&M, Virginia, UCLA en Indiana). Nadat ze er in 1986 niet in waren geslaagd het NCAA-toernooi te bereiken, verdienden de Tigers hun tweede nationale kampioenschap tijdens het seizoen 1987. De Tigers sloten het reguliere seizoen van 1987 af met 13–5–1, maar hadden het moeilijk gehad tijdens het conferencespel. Naar verluidt waren de Tigers het 23e team dat werd geselecteerd voor het NCAA-toernooi met 24 teams. De Tigers wonnen echter drie opeenvolgende uitwedstrijden, waaronder een verrassende overwinning op Indiana (het hoogst geklasseerde team die voorafgaand aan deze wedstrijd geen enkele thuiswedstrijd van het NCAA-toernooi had verloren), en gekozen werd om gastheer te zijn van de Final Four op Riggs Field. In de halve finales wreekten de Tigers twee eerdere nederlagen tegen North Carolina en versloegen ze in de kampioenswedstrijd San Diego State (een andere verrassende finalist). Bovendien won Bruce Murray in 1987 de Hermann Trophy (de eerste Clemson-speler die de prijs won).

In de jaren negentig vond de eerste wisseling van hoofdcoaches in de schoolgeschiedenis plaats, toen dr. Ibrahim na het seizoen 1994 met pensioen ging en werd vervangen door Brown-hoofdcoach Trevor Adair. De Tigers veroverden hun eerste ACC Tournament-kampioenschap in 1998, wonnen drie reguliere ACC competitietitels (1990, 1993 en 1998) en hadden een tweede speler in hun geschiedenis die de Hermann Trophy won (Wojtek Krakowiak, 1998). De Tigers speelden zes keer in het NCAA-toernooi, met als beste resultaat 2 keer de Elite 8 in 1997 en 1998.

Tijdens het seizoen 2001 veroverden de Tigers hun tweede ACC Tournament-kampioenschap en gingen door naar de Elite 8. Na nog een Elite 8-run in 2002 kenden de Tigers een mindere periode, waarbij ze er in 2003 niet in slaagden uit de eerste ronde te komen en het NCAA-toernooi in 2004 helemaal misten. De ploeg uit 2005 zou echter een sterke run maken tijdens het NCAA-toernooi en voor het eerst sinds de landstitel van de ploeg uit 1987 doorstoten naar de Final Four. miniatuur| Clemson tegen NC State in september 2006 Het team uit 2006 zou de 1/16de finale halen om daar te verliezen tegen de latere nummer 2 UCLA. De ploeg van 2008 was, ondanks dat ze het toernooi niet haalden, een van de slechts twee teams in het land die tijdens het seizoen zowel landskampioen Maryland als de nationale nummer twee North Carolina versloegen.

Trevor Adair nam op 16 juni 2009 ontslag als hoofdtrainer van de Tigers, twee maanden nadat hij op non-actief was geplaatst toen hij naar verluidt zijn twee dochters had aangevallen tijdens een huishoudelijk geschil. Assistent-coach Phil Hindson werd gepromoveerd tot interim-hoofdtrainer voor het seizoen 2009, wat pas de tweede verandering in hoofdcoaches in de geschiedenis van Tiger markeerde. De Tigers worstelden zich door het seizoen 2009 en eindigden met een eindrecord van 6–12–1 ondanks een overwinning op landskampioen Virginia tijdens het seizoen.

Op 5 januari 2010 werd aangekondigd dat voormalig Brown-hoofdcoach Mike Noonan was aangenomen als Clemsons vierde hoofdvoetbalcoach. Sinds Coach Noonan het overnam, zijn de Tigers langzaam weer op de voorgrond gekomen, keerden ze terug naar het NCAA-toernooi in 2013 en wonnen ze hun 14e ACC-kampioenschap in 2014. In 2015 gingen de Tigers voor het eerst sinds 1987 door naar de finale van de NCAA College Cup, waar ze verloren in de nationale kampioenswedstrijd tegen Stanford. In 2016 eindigden de Tigers als tweede in het ACC-toernooi en gingen door naar de kwartfinales van het NCAA-toernooi. In 2019 zouden de Tigers de ACC Atlantic Division winnen, als tweede eindigen in het ACC-toernooi en doorgaan naar de NCAA Tournament Quarterfinals. Bovendien werd Robbie Robinson de derde Clemson-speler die de Hermann Trophy won. Robinson werd als eerste overall opgesteld in de MLS SuperDraft van 2020 en werd daarmee de eerste Clemson-herenvoetballer die als eerste overall werd opgesteld. 2021 was een mijlpaaljaar voor het programma en coach Noonan, aangezien de Tigers voor de derde keer in de programmageschiedenis de landstitel wonnen en een schoolrecord van zes spelers hadden opgesteld in de MLS Draft. 2023 was ook een topjaar voor het team, aangezien ze hun tweede landstitel in drie jaar tijd wonnen. Ze versloegen de Notre Dame met 2-1 in de titelwedstrijd nadat ze geen doelpunt hadden geïncasseerd in het gehele toernooi voorafgaand aan de finale. Ze wonnen ook het ACC-toernooi in 2023, met een overwinning op North Carolina na strafschoppen. Ousmane Sylla werd ook de vierde Clemson-speler die de Hermann Trophy won. SeizoenHoofdtrainerResultatenToernooiresultatenAlgemeenConferenceConferenceDe ACC begon met hun toernooi in 1987NCAAHet NCAA Divsion I Men's Soccer Championship begon in 1959OverwinningenNederlagenGelijke spelenOverwinningenNederlagenGelijke spelenEindresultaat1934–35Fred Kirchner121——————1935220——————1936001——————1937301——————1938001——————1939220——————1940–1966: Geen Team1967I. M. Ibrahim6501304de——19689311315de——19695614015de——19708321316de——19718311315de——1972*1311500Kampioen*—1/16de finale1973*1610500Kampioen*—Final Four1974*1230500Kampioen*—1/16de finale1975*1320500Kampioen*—1/16de finale1976*1821401Kampioen*—4de plaats1977*1610500Kampioen*—Kwartfinale1978*1811401Kampioen*—3de plaats1979*1621500Kampioen*—2de plaats198012324112de——1981*1820510Kampioen*—1/16de finale1982*1821510Kampioen*—1/16de finale198316323213de—1ste ronde198422404202de—Kampioen1985*1932510Kampioen*—1/16de finale198612623303de——198718511415de1ste rondeKampioen198810722405de1ste ronde—198913611415de1ste ronde—199016414111ste1ste ronde1ste ronde199113622315de1ste ronde1ste ronde199212641326deFinale—199318515011steFinale1/16de finale199413711416deKwartfinale—1995Trevor Adair16614203de1ste ronde1/16de finale199610722315de1ste ronde—199711732315de1ste rondeKwartfinale1998*22205101steKampioen*Kwartfinale19999822224de1ste ronde—200014422224de1ste ronde1/16de finale2001*1950420T-2deKampioen*Kwartfinale200213542316deKwartfinaleKwartfinale20039742406de1ste ronde1ste ronde20048912506de1ste ronde—200515632427deKwartfinaleFinal Four20061352332T-5de1ste ronde1/16de finale200771112607de1ste ronde—20087923416de1ste ronde—2009Phil Hindson61212609de2de ronde—2010Mike Noonan5842427deKwartfinale—20118824407deKwartfinale—20126953235deHalve Finale—20131173542T-4deHalve Finale1ste ronde2014*1273521T-1ste Atlantic DivisionKampioen*1/16de finale201517346112de Atlantic DivisionHalve Finale2de plaats*201614454133de Atlantic Division2de plaatsKwartfinale201712614403de Atlantic DivisionHalve Finale2de ronde20187912606de Atlantic Division1ste ronde—201918226111ste Atlantic Division2de plaatsKwartfinale202014337321ste Atlantic DivisionKampioen*1/16de finale202116525301ste Atlantic DivisionHalve FinaleKampioen202213713414de Atlantic Division2de plaats2de ronde202315354222de Atlantic DivisionKampioen*Kampioen

Categorie:Voetbal in de Verenigde Staten Categorie:Sport in South Carolina