Johannes Jacobus Zaalberg van Zelst (Amsterdam, 28 september 1911 – Eindhoven, 27 juli 1978) was een Nederlands wis- en natuurkundige.
Hij studeerde wis- en natuurkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht en promoveerde in 1936 aan dezelfde universiteit cum laude op het proefschrift Precisie en gevoeligheid van intensiteitsmetingen. Meting van de constante C1 van Planck. Promotor was Leonard Ornstein. Van 1937 tot 1964 was Zaalberg van Zelst verbonden aan het Natuurkundig Laboratorium van Philips in Eindhoven. In 1958 werd hij benoemd tot bijzonder hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Utrecht.
Na zijn vertrek bij Philips in 1964, werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar aan de faculteit Elektrotechniek van de TH Eindhoven. Zijn wetenschappelijke belangstelling ging vooral uit naar het ontwerpen van zeer nauwkeurige elektronische apparaten met onnauwkeurige componenten. Samen met Philips-collega Ger Klein publiceerde hij in 1966 het standaardwerk ‘Instrumentele Elektronica: grondslagen voor nauwkeurige schakelingen’, dat van invloed is geweest voor vele generaties elektronici.
Categorie:Nederlands hoogleraar Categorie:Nederlands natuurkundige Categorie:Nederlands wiskundige