Salvatore Isgró (Barcellona Pozzo di Gotto, 21 oktober 1930 – Sassari, 2 mei 2004) was een rooms-katholiek prelaat in de Mezzogiorno en op Sardinië.
Levensloop Isgró werd geboren nabij Messina op Sicilië. Zijn vader was een Siciliaan en zijn moeder een Sardijnse. Als kind verhuisde hij naar Sardinië, waar hij intrad in het priesterseminarie van het aartsbisdom Oristano. Zijn priesterwijding ontving hij in 1953. Hij promoveerde in de theologie aan de Pauselijke Lateraanse Universiteit in Rome. Hij bekleedde nadien bestuursfuncties in katholieke scholen en vicariaten.
In 1975 benoemde paus Paulus VI hem tot bisschop van Gravina; hierbij ging ook kortstondig de bisschopstroon van Irsina (1975-1976). Hij werd prelaat van Altamura (1975) en Acquaviva delle Fonti (1978). De bisschopswijding kreeg hij uit handen van kardinaal Baggio (1975). Deze bisdommen lagen in het vasteland van Zuid-Italië. Isgró behield deze tot 1982.
Dan keerde hij naar Sardinië terug, aangezien paus Johannes Paulus II hem tot aartsbisschop van Sassari had benoemd (1982). Hij was aartsbisschop gedurende 22 jaren. Hij hervormde de bisschoppenconferentie van Sardinië, dewelke hij de naam gaf Concilio Plenaro Sardo. In Sassari richtte hij het pontificaal archief op alsook een hogeschool voor godsdienstwetenschappen.
In zijn laatste levensjaar had hij zware gezondheidsproblemen en legde hij geen bezoeken meer af. Hij overleed in 2004.
Categorie:Aartsbisschop van Sassari Categorie:20e-eeuws bisschop Categorie:21e-eeuws bisschop