Studio One is een Amerikaanse anthologiedramaserie die gebaseerd is op een radioserie. Studio One werd in 1947 bedacht door de Canadese regisseur Fletcher Markle, die van CBC naar CBS kwam. De serie ging in première op 7 november 1948 en eindigde op 29 september 1958, met in totaal 467 afleveringen verdeeld over 10 seizoenen.
Geschiedenis Radio thumb|links|rechtop|Fletcher Markle en Madeleine Carroll tijdens een repetitie van "Farewell to Arms" voor Studio One in 1948. Op 29 april 1947 lanceerde Fletcher Markle de 60 minuten durende CBS Radio-serie met een bewerking van Malcolm Lowry's Under the Volcano. De radioserie werd uitgezonden op dinsdagavond en liep door tot 27 juli 1948. Er werden bewerkingen gebracht van onder meer Dodsworth, Pride and Prejudice, The Red Badge of Courage en Ah, Wilderness. De uitzendingen werden ingelezen door topartiesten, waaronder John Garfield, Walter Huston, Mercedes McCambridge, Burgess Meredith en Robert Mitchum.
CBS Radio ontving in 1947 een Peabody Award voor Studio One, waarbij Markle's materiaalkeuze en de authenticiteit van zijn bewerkingen werden geprezen "in een productie die op zijn best wordt gekenmerkt door zijn smaak, ingetogenheid en radiovakmanschap".
Overstap naar televisie thumb|links|rechtop|Regisseur Fletcher Markle in 1948 In 1948 maakte Markle de overstap van radio naar televisie. De televisieserie, gesponsord door Westinghouse Electric Corporation, was van 1948 tot 1958 te zien op CBS onder verschillende varianten: Studio One Summer Theatre, Studio One in Hollywood, Summer Theatre, Westinghouse Studio One en Westinghouse Summer Theatre. De serie werd uitsluitend in zwart-wit uitgezonden.
Studio One, dat een breed scala aan drama's bood, ontving van 1950 tot 1958 jaarlijks Emmy-nominaties. Onder de 467 afleveringen bevonden zich een aantal opmerkelijke en memorabele televisiestukken. Sommige hadden zo'n impact dat ze werden verfilmd. De aflevering "1984", William Templetons bewerking van George Orwells roman Nineteen Eighty-Four uit 1953 met Eddie Albert als Winston Smith in de hoofdrol, leidde tot de speelfilmversie uit 1956 met Edmond O'Brien in de hoofdrol. Reginald Rose's drama "Twelve Angry Men", over de conflicten tussen juryleden die een moordzaak beslechten, werd op 20 september 1954 in Studio One opgenomen. De remake uit 1957 met Henry Fonda werd genomineerd voor drie Oscars. Sal Mineo, die de titelrol speelde in de aflevering van Reginald Rose's "Dino" van 2 januari 1956, hernam de rol in de film Dino uit 1957.
thumb|links|rechtop|Jackie Gleason in "The Laugh Maker" (1953) In 1954 ontving "Crime at Blossom's", geschreven door Jerome Ross, een Edgar Award voor "beste aflevering in een tv-serie". De kleindochter van Nathaniel Hawthorne ontving een plaquette ter erkenning van de schrijfprestaties van haar grootvader tijdens de uitzending van "The Scarlet Letter" op 3 april 1950. "The Night America Trembled" was Studio One's best bekeken televisieremake van Orson Welles' hoorspel The War of the Worlds van 30 oktober 1938. De cast bestond uit Alexander Scourby, Ed Asner en Vincent Gardenia. James Coburn, Warren Beatty en Warren Oates maakten allemaal hun televisiedebuut in kleine rollen.
Een andere opmerkelijke voorstelling was een bewerking in 1952 van een middeleeuws mysteriespel over de geboorte van Jezus, "The Nativity", gebaseerd op de Chester- en York-cyclus uit de 14e en 15e eeuw, herwerkt in het Elizabethaans Engels. Het stuk werk uitgezonden tijdens de kerstperiode van 1952 en was daarmee een van de weinige middeleeuwse mysteriespelen die op commerciële televisie te zien waren. De cast bestond uit Thomas Hardie Chalmers, Miriam Wolfe, Hurd Hatfield en Paul Tripp.
Tijdens de opvoering van "Dry Run" uit 1953 werden in de studio hele delen van een onderzeeër nagebouwd. De hele cast werd bijna geëlektrocuteerd toen het water dat voor de speciale effecten werd gebruikt heel dicht bij de elektriciteitskabels kwam.
Anthony Perkins speelde in 1956 de rol van Clyde Smith, in aflevering "The Silent Gun".
De serie eindigde toen Westinghouse zijn sponsoring terugtrok ten voordele van Westinghouse Desilu Playhouse, dat in 1958 in première ging.
Afleveringen Seizoen Afl. Uitzenddatum () Begin Einde 1 20 7 november 1948 29 juni 1949 2 42 12 september 1949 26 juni 1950 3 55 28 augustus 1950 10 september 1951 4 51 17 september 1951 15 september 1952 5 50 22 september 1952 14 septamber 1953 6 52 21 september 1953 13 september 1954 7 52 20 september 1954 29 augustus 1955 8 50 19 september 1955 17 september 1956 9 47 24 september 1956 2 september 1957 10 48 9 september 1957 29 september 1958
Verloren aflevering Jarenlang werd de tweede helft van de oorspronkelijke tv-productie van "Twelve Angry Men" als verloren beschouwd. In 2003 ontdekte Joseph Consentino, onderzoeker en producer voor The History Channel, een complete filmopname van de televisie-uitzending in het huis van de overleden New Yorkse advocaat Samuel Leibowitz. Consentino deed onderzoek voor een documentaire van History Channel over Leibowitz, de ontdekking werd bekendgemaakt door het Museum of Television & Radio (het huidige Paley Center for Media).
Prijzen en nominaties Jaar Prijs Categorie Genomineerde Resultaat 1950Emmy AwardsBeste kinescoopserie 1951Beste dramaserie 1952 1953 1954 Edgar Awards Beste aflevering in een televisieserie Jerome Ross (voor "Crime at Blossom's") 1955Emmy AwardsBeste dramaserie Beste individueel programma van het jaar "Twelve Angry Men" Beste dramascenario Reginald Rose (voor "Twelve Angry Men") Beste regie Franklin J. Schaffner (voor "Twelve Angry Men") Beste acteur Robert Cummings (voor "Twelve Angry Men") 1956Beste dramaserie Beste camerawerk - live programma T. Miller 1957 Beste actrice Nancy Kelly (voor "The Pilot") Beste acteur Sal Mineo (voor "Dino") WGA AwardsDrama, 60 minuten of langer David Aldrich (voor "A Special Announcement") Norman Katkov (voor "Portrait of a Citizen") 1958Emmy AwardsBeste anthologiedramaserie Beste scenario Arthur Hailey (voor "No Deadly Medicine") Beste actrice Piper Laurie (voor "The Deaf Heart") Beste acteur Lee J. Cobb (voor "No Deadly Medicine") 1959 Edgar Awards Beste aflevering in een televisieserie Adrian Spies (voor "The Edge of Truth") 1960WGA AwardsScript, tussen 30 en 60 minuten James Lee (voor "Trial by Slander") Abby Mann (voor "The Desperate Age")
Externe link
Categorie:Amerikaanse dramaserie Categorie:Programma van CBS