Panzerkampfabzeichen der Luftwaffe (Nederlands: Pantsergevechtsinsigne van de Luftwaffe) werd op 3 november 1944 door de opperbevelhebber van de Luftwaffe en rijksmaarschalk Hermann Göring ingesteld.
Het was een militaire dapperheidsonderscheiding van de Luftwaffe. En was vergelijkbaar met het Panzerkampfabzeichen van het Heer. Het versiersel Het insigne had een vleugelspanwijdte van de adelaar circa 40 mm. Hoogte van de adelaar, inclusief het hakenkruis, circa 20 mm. Breedte van de krans met tank circa 46 mm. Hoogte van de krans circa 55 mm.Lexikon der Wehrmacht: Panzer-Kampfabzeichen der Luftwaffe. Geraadpleegd op 4 oktober 2025.
Het insigne bestond uit twee versies.
Een zilverkleurige eikenloofkrans, bovenaan bekroond met de matzilveren Luftwaffe adelaar met een hakenkruis, met in het midden als centraal motief een zwarte tank (Panzer). Een zwartkleurige eikenloofkrans, bovenaan bekroond met de matzilveren Luftwaffe adelaar met een hakenkruis, met in het midden als centraal motief een zwarte tank (Panzer).
Instellingsbeschikking De instellingsbeschikking werd door Göring zelf geschreven en luidt in haar volledige bewoordingen als volgt:
"Der zunehmende Einsatz der Luftwaffeneinheiten, insbesondere der Fallschirmtruppen in den Erdkämpfen der Abwehrfronten und an den Brennpunkten des derzeitigen Kriegsgeschehens sowie die Art der Teilnahme an diesen Kämpfen gibt mir Veranlassung, die Einführung weiterer Kampfabzeichen der Luftwaffe zu genehmigen.“
"In Anlehnung an die beim Heer eingeführten Kampfabzeichen stifte ich für die Bewährung im Kampf beim Einsatz als Angehörige von Panzer-, Panzerspäh- und Panzergrenadiereinheiten der Luftwaffe das Panzerkampfabzeichen der Luftwaffe.“
Kwalificatie voor de toekenning Het zilverkleurige insigne was voor: a. tankcommandant, lader, bestuurder, schutter, boegschutter/radioman tijdens drie gevechtsinzetten op drie verschillende dagen. b. tankreparatieploegen op voorwaarde dat zij in de voorste linies dienden en op drie gevechtsinzetten op drie verschillende dagen. c. medisch personeel ingedeeld bij gepantserde eenheden tijdens drie gevechtsinzetten op drie verschillende dagen.
Het zwartkleurige insigne was voor: a. Panzergrenadier eenheden tijdens drie gevechtsinzetten op drie verschillende dagen. b. medisch personeel ingedeeld bij Panzergrenadier eenheden tijdens drie gevechtsinzetten op drie verschillende dagen. c. pantserverkenningseenheden tijdens drie gevechtsinzetten op drie verschillende dagen.
Graden 1e graad zonder getal was het Panzerkampfabzeichen zoals dat al bestond. 2e graad met het getal 25 gevechtsdagen 3e graad met het getal 50 gevechtsdagen 4e graad met het getal 75 gevechtsdagen 5e graad met het getal 100 gevechtsdagen
Draagwijze De onderscheiding werd als Steckkreuz op de linkerborstzak gedragen, net onder het IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse of een daaraan gelijkwaardige militaire onderscheiding. Er was geen lint of baton maar een kleine uitvoering van het insigne mocht op burgerkleding worden gedragen. Ook het dragen van een miniatuur aan een kleine ketting op de revers van rokkostuums was toegestaan.
Het Panzerkampfabzeichen der Luftwaffe na de Tweede Wereldoorlog rechts|thumb|Gedenazificeerde versies van het Panzerkampfabzeichen. De geallieerde mogendheden hebben na de bezetting van Duitsland het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, dus ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918, verboden. Dat verbod is in de DDR altijd van kracht gebleven. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. Het dragen van dit insigne werd net als het dragen van de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar en het Ereteken voor de 9e November 1923, de zogenaamde "Bloedorde", streng verboden. Ook het verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van de onderscheiding werd aan strenge regels gebonden. Een aantal onderscheidingen werd ontdaan van de hakenkruizen en soms van hakenkruis en adelaar. In deze gedenazificeerde uitvoering mochten de onderscheidingen worden gedragen.Ordensjournal met afbeeldingen. Geraadpleegd op 3 oktober 2025Williamson 2002, p.38.
Triviaal Het pantsergevechtsinsigne van de Luftwaffe werd vermoedelijk nog vóór het einde van de oorlog vervaardigd en in enkele gevallen uitgereikt. Het insigne met getal daarentegen werd vóór het einde van de oorlog niet meer vervaardigd, laat staan uitgereikt. De insignes met getal die na de oorlog opdoken, zijn kopieën of vervalsingen.Klietmann 1982, p.171.
Externe links TRACESOFWAR: Panzerkampfabzeichen der Luftwaffe. Wehrmacht awards: Luftwaffe Tank Battle Badge. Lexikon der Wehrmacht: Panzer-Kampfabzeichen der Luftwaffe.
Zie ook Panzerkampfabzeichen Lijst van ridderorden en onderscheidingen van nazi-Duitsland
Categorie:Onderscheiding in nazi-Duitsland Categorie:Luftwaffe (Wehrmacht)