Gabriël G. Anthonio (Groningen, 1963) is een Nederlandse bestuurder,wetenschapper, en auteur. Hij bekleedde leidinggevende functies in de jeugdzorg, forensische psychiatrie en verslavingszorg; en hij was hoogleraar op het gebied van leiderschap en organisatieontwikkeling aan de Rijksuniversiteit Groningen. Thans is hij hoogleraar “Waardengedreven Leiderschap” aan de Theologische Universiteit Apeldoorn.

Zijn werk wordt gekenmerkt door de verbinding van wetenschap, leiderschap en menselijkheid in de zorg- en hulpverlening. Anthonio benadrukt leiderschap vanuit vertrouwen, kwetsbaarheid en maatschappelijke betrokkenheid, waarmee binnen organisaties verandering en een mensgerichte cultuur gestimuleerd worden. Hij schreef over deze onderwerpen en organisatievraagstukken en houdt lezingen, veelal gebaseerd op ervaringen uit zijn loopbaan en persoonlijke levenssfeer.

Levensloop Gabriël Anthonio’s familienaam verwijst naar de Portugese voorouders van zijn vader, Ruud Anthonio (ca. 1933), die als jongste telg uit een gezin met negen kinderen in het voormalige Nederlands-Indië opgroeide. Gabriëls moeder is Nederlandse met Italiaanse en Belgische ouders. Zijn antroposofische ouders waren kunstenaar en zaten in het kunstonderwijs.

Jeugd en familieleven Anthonio groeide op in het Noord-Drentse Paterswolde, als middelste van drie kinderen, in een alternatief milieu waarin vrijheid en zelfontplooiing centraal stonden. Conflicten tussen en met zijn ouders hadden zijn weerslag op zijn ontwikkeling. Vechtsport boodt hem een uitlaatklep en bracht hem discipline en doorzettingsvermogen bij. Op zijn negentiende kwam hij tot geloof en sloot hij zich aan bij een evangelische gemeente in Groningen. Ter vervanging van de dienstplicht ging hij aan de slag bij Tot Heil des Volks en in de loop van de tijd ging hij op zondag regelmatig voor in kerkdiensten.

Hij trouwde met een in Nederland opgegroeide Surinaamse die op haar beurt Indiase voorouders heeft. Anthonio kreeg met haar twee kinderen, een dochter en een zoon. Zijn zoon (1996) heeft autisme en een verstandelijke beperking en is een bron van inspiratie. Anthonio deelt zijn ervaringen hierover via columns en lezingen.

Opleiding Anthonio ging als scholier naar de mavo. Hierna studeerde hij Agogisch Werk aan MBO De Sprankel in Zwolle, Maatschappelijk Werk aan hogeschool De Horst in Driebergen-Zeist; en Sociale Wetenschappen met Pedagogiek als afstudeerrichting aan de Vrije Universiteit Amsterdam. In 2006 promoveerde hij aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht op het proefschrift De Humanisering van een Justitiële Organisatie – Menselijke waarden als leidraad voor organisatieverandering., Reflectief longitudinaal onderzoek: ondersteuning bij leerprocessen in organisaties, Journal of Social Intervention: Theory and Practice, 2010, Volume 19, nr 1, pp. 39–59

Loopbaan Anthonio begon zijn loopbaan in de zorg als hulpverlener in het werken met randgroepjongeren en verslaafden. Hij was in het begin van de jaren negentig als leidinggevende betrokken bij stichting Delinkwentie & Samenleving, een reclasseringsproject waarin jongeren met justitiële achtergrond begeleid werden.

Bij aanvang van zijn dienstverband als bestuurder zaten de organisaties vaak in zwaar weer. Er was bijvoorbeeld sprake van financiële tekorten, hoog arbeidsverzuim, incidenten met media en politieke aandacht en de kwaliteit van dienstverlening die onder de maat was. Binnen zo'n organisatie was behoefte aan leiderschap om gezamenlijk de organisatie weer goed te laten functioneren. Zo was Anthonio van 1994 tot 1997 directeur Behandelzaken bij de Rijks Justitiële Jeugdinrichting De Hartelborgt in Spijkenisse. Daarna vervulde hij van 1997 tot 2005 de functie van directeur Algemene Zaken bij de Dr. S. van Mesdagkliniek, een forensisch-psychiatrisch centrum in Groningen. miniatuur|Een pad nabij behandelcentrum Woodbrookers in Kortehemmen is vernoemd naar Anthonio. In 2006 werd Anthonio benoemd tot voorzitter van de raad van bestuur van Jeugdhulp Friesland en het Behandelcentrum Woodbrookers in Kortehemmen, waar hij tot 2014 werkzaam bleef. Van 2015 tot 2020 was hij voorzitter van de raad van bestuur van Verslavingszorg Noord Nederland.

Academische wereld Anthonio was dertien jaar lector aan de NHL Stenden in Leadership & Change Management. In 2015 werd hij aangesteld als bijzonder hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen bij de vakgroep sociologie, leerstoel sociologie van leiderschap, organisaties en duurzaamheid.

Hij trad op als gastdocent bij diverse academische instellingen, waaronder de HR Academie en het TIAS Business School, waar hij onder andere in de collegereeks “Cultuurverandering en gedrag” deelnemers inzicht gaf in de rol van leiderschap bij cultuurverandering. Bij Nyenrode Business Universiteit te Breukelen werd hij in 2013 onderscheiden als “Best beoordeelde gastdocent” in de hooglerarenreeks VeranderManagement.

Zijn lezingen en publicaties worden gekarakteriseerd door de koppeling van zijn theoretische inzichten aan de dagelijkse praktijk. Daarbij maakt hij gebruik van voorbeelden uit zijn eigen leven en loopbaan, waarin ook persoonlijke ervaringen en tegenslagen aan bod komen. Deze verhalen, waarin hij open is over zijn kwetsbaarheid, dienen ter illustratie van de ontwikkeling van zijn leiderschap en de kracht die daaruit voortkomt.

In 2026 werd Anthonio aangesteld tot bijzonder hoogleraar ‘Waardengedreven Leiderschap’, op dat moment een nieuwe leerstoel aan de Theologische Universiteit Apeldoorn.

Anthonio Consultancy & Research Sinds 2020 runt Anthonio zijn eigen advies en onderzoeksbureau van waaruit hij ook lezingen, trainingen en coaching doet. Hij is met name organisatieadviseur en NOBCO-geregistreerd coach. In dezelfde periode werd hij associate partner bij de Galan Groep in Baarn.

Nevenfuncties Naast zijn reguliere werk is Anthonio voorzitter van stichting Nieuw Hoog-Hullen Fonds, een aan Verslavingszorg Noord Nederland gelieerde organisatie dat noodhulp en financiële ondersteuning biedt aan kwetsbare mensen binnen de GGZ alswel verslavingszorg. Voorts is Anthonio ambassadeur voor Sien, een belangenvereniging voor mensen met een verstandelijke beperking; en is hij adviseur bij Stichting Papageno, een organisatie die kinderen en jongeren met autisme ondersteunt.

Hij is columnist in het Friesch Dagblad en hij spreekt geregeld voor maatschappelijke en kerkelijke organisaties.

Publicaties (selectie) Boeken: 2006: De humanisering van een Justitiële Organisatie (proefschrift), Tienkamp en Verheij, 2019: Het Zwitsers Zakmes van de Leider, Deventer: Vakmedianet / Management Impact 2019: Het leven Praat Terug, Amsterdam: Boom, 2021: De sleutels van de leider, Amsterdam: Boom 2023: Stilstaan bij Persoonlijk Leiderschap, Amsterdam: Boom 2025: Perspectiefrijk Leiderschap, Amsterdam: Boom

Artikels: 2010: 'Reflectief longitudinaal onderzoek: ondersteuning bij leerprocessen in organisaties', Journal of Social Intervention: Theory and Practice, 2010, Volume 19, nr 1, pp. 39–59 2016: 'Dual diagnoses among detained female systematic offenders', een paper in samenwerking met Eric Blaauw en anderen. Het artikel is in 2017 gekozen als "Outstanding Paper" in de Emerald Literati Network Awards for Excellence. (2016) Dual diagnoses among detained female systematic offenders, in Advances in Dual Diagnosis 9(1):7-13 – via ResearchGate 2016: 'Outreachend mentaliserend werken met moelijk te bereiken jongeren', een artikel in samenwerking met Dickon Bevington en anderen, Tijdschrift Kinder- en Jeugdpsychotherapie 2018: 'Visie op de mens, visie op verslaving: een meervoudige kijk op problematiek en herstel', een essay in samenwerking met Eric Blaauw en anderen.

Externe links Website: Anthonio Consultancy & Research b.v.

Podcast:

Categorie:Nederlands schrijver Categorie:Nederlands wetenschapper Categorie:Nederlands bestuurder