Het Portret van Laura da Pola is een schilderij van Lorenzo Lotto uit 1543-44. Sinds 1859 maakt het deel uit van de collectie van de Pinacoteca di Brera in Milaan.
Herkomst Het Portret van Laura da Pola werd, samen met een portret van haar echtgenoot, de edelman Febo Bettignoli da Brescia uit Treviso, in april 1543 in opdracht gegeven. Lorenzo Lotto noteerde de opdracht in zijn kasboeken, waarin hij sprak over "twee schilderijen van levensgrote figuren ten halven lijven"."per dui quadri de retrati grandi de naturale meze figure", geciteerd van de museumwebsite. De portretten werden in maart 1544 geleverd. Tot 1841 bleven de doeken in het bezit van de erfgenamen van Laura de Pola.
De portretten behoorden later tot de collectie van de Turijnse graaf Castellane Harrach. In 1859 kocht Francesco Hayez ze voor de Pinacoteca di Brera uit vrees dat ze anders in handen zouden vallen van de National Gallery in Londen. De kosten van de aankoop werden in 1860 door koning Victor Emanuel II aan de pinacotheek terugbetaald.
Voorstelling Het portret maakt deel uit van een reeks portretten uit de jaren 1540 die gekenmerkt worden door een ingetogen kleurenpalet. Door enkele details te benadrukken, slaagt Lotto er toch in om de status en rijkdom van Laura da Pola te benadrukken. De vrouw, op het schilderij ongeveer twintig jaar oud, zit tegen een donkere achtergrond. Hierin vallen een groen gordijn en een roodfluwelen doek op. Ze draagt een zeer verfijnde jurk. De kleding valt op door het rijke goudkleurige borduurwerk op haar kap en japon, aangevuld met kostbare sieraden, zoals de parelketting om haar nek en een zware gouden ketting om haar middel. De jonge vrouw leunt tegen een bidstoel. In een hand houdt ze een waaier van struisvogelveren met een gouden handvat, in de andere een 'petrarchino'. Dit is een klein boekje met sonnetten van Petrarcha, gewijd aan Laura. Ze lijkt op te staan om de toeschouwer te ontmoeten, wat haar status als gehuwde vrouw benadrukt. Sommige technische kenmerken, zoals de snelle penseelstreken die de consistentie van de oppervlakken en de breking van het licht suggereren (met name in de waaier en het borduurwerk), maken het werk tot een van Lotto's beste portretten.
Afbeelding
Literatuur (2004). Lotto. Milaan: Skira. (2021). Brera eyes wide open; Thirty unmissable masterpieces. Milaan: Pinacoteca di Brera. nr. 16 (2002). Lotto. Milaan: Electa.
Externe links
Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera Categorie:Werk van Lorenzo Lotto