William Wirt Allen (New York, 11 september 1835 – Sheffield, 21 november 1894) was een Amerikaans militair. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog klom hij op tot de rang van brigadegeneraal. In 1865 had hij het bevel over een cavaleriedivisie.
Vroege jaren William W. Allen werd geboren op 11 september 1835 in New York. Hij was de zoon van Wade Hampton Allen en Eliza Sayre. Zijn vader was een succesvol zakenman en had belangen in landbouwbedrijven in de Zuidelijke staten.Warner, Ezra J. Generals in Gray: Lives of the Confederate Commanders. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1959, , p. 5. Kort na de geboorte van William verhuisde het gezin naar Montgomery, Alabama. Na zijn schooltijd in Montgomery volgt Allen een opleiding aan Princeton College in New Jersey. Hij studeerde af in 1854 en volgde kort een rechtenopleiding. Hij verkoos echter het leven op een plantage. Op 13 augustus 1857 huwde hij met Susan P. Ball (1840-1915). Het koppel kreeg samen elf kinderen.Banta, Theodore M., Sayre Family: Lineage of Thomas Sayre, a Founder of Southampton. New York: De Vinne Press, 1901. p. 502.
Amerikaanse Burgeroorlog Na de secessie van Alabama op 11 januari 1861 nam Allen dienst in het Confederate States Army. Hij werd verkozen als luitenant in A Company van de Montgomery Mounted Rifles. Toen de overheid op 18 maart 1862 de 1st Alabama Cavalry Regiment oprichtte, werd Allen benoemd tot majoor. Hij kreeg zijn vuurdoop tijdens de Slag bij Shiloh in april 1862. Net voor het begin van de Kentuckyveldtocht werd hij tot kolonel bevorderd en voerde tijdens de Slag bij Perryville het 1st Alabama Cavalry aan in de strijd. Allen raakte licht gewond.Sifakis, Stewart. Who Was Who in the Civil War. New York: Facts On File, 1988. ISBN|978-0-8160-1055-4. p. 8. Tijdens de Slag bij Perryville, in de jaarovergang van 1862 naar 1863, voerde Allen een brigade aan en raakte nu ernstig gewond.Evans, Clement A., "Alabama & Mississippi by General Joseph Wheeler," Confederate Military History: Vol. XII. Atlanta: Confederate Publishing Company, 1899. pp. 385, 86.
Het duurde meer dan een jaar voor Allen genoeg hersteld was, maar kon zijn rechterhand nadien nooit meer volledig gebruiken.Welsh, Jack D. Medical Histories of Confederate Generals]. Kent, OH: Kent State University Press, 1995, , p. 5. Hij keerde begin 1864 terug naar het front. Op 26 februari werd Allen bevorderd tot brigadegeneraal en kreeg hij het bevel over een cavaleriebrigade in Dalton, Georgia. Zijn brigade bestond uit 1st, 3rd, 4th, 9th, 12th en 51st Alabama Cavalry regiments en maakte deel uit van het cavaleriekorps onder leiding van generaal-majoor Joseph Wheeler in het Army of Tennessee. In augustus werd een cavaleriebrigade uit Georgia toegevoegd aan zijn commando en later zou er nog een brigade bijkomen. Allen had nu een volledige cavaleriedivisie onder zijn bevel die hij zou aanvoeren tijdens de Atlantaveldtocht en Shermans Mars naar de Zee.
Hoewel president Jefferson Davis in februari 1865 Allen tot generaal-majoor benoemde, werd dit nooit officieel goedgekeurd door de Zuidelijke senaat. In het voorjaar van 1865 nam Allen deel aan de Carolina's-veldtocht. Op 3 mei gaven Allen en zijn resterende soldaten zich over in Concord, North Carolina. Kort daarop werd hij vrijgelaten.
Latere jaren Na de oorlog keerde Allen terug naar zijn huis in Alabama. Hij beheerde zijn landbouwbedrijf en was ook actief bij de spoorwegen. Tijdens de administratie van president Grover Cleveland werd Allen aangesteld als Adjudant General in Alabama.Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001, , p. 102. Hij werkte een tijdje als U.S. Marshal. Allen stond aan de wieg van de Confederate Survivors Association van Montgomery.
William W. Allen overleed op 21 november 1894 in Sheffield, Alabama aan de gevolgen van een hartziekte. Hij werd begraven in de Elmwood Cemetery in Birmingham, Alabama.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten