Louise Agatha (Lou) Mourik (Krimpen aan den IJssel, 22 augustus 1904 – 8 juli 2000) was een Nederlandse schrijfster van boeken, hoorspelen en theater voor kinderen.
Leven en werk Mourik werd geboren in Krimpen aan den IJssel. Na het overlijden van haar vader, in 1906, hertrouwde haar moeder met een Belg. In 1919 verhuisde Lou Mourik met het gezin van haar moeder en stiefvader naar Borgerhout, Antwerpen. Mouriks ouders begonnen er een winkel waar tapijten en kleden werden geklopt en gereinigd.
De vijftienjarige Lou zorgde voor het huishouden en voor haar stiefbroertjes Ton en Theo van Looij. Ze bracht hen naar school en vertelde onderweg geïmproviseerde kabouterverhaaltjes (Later was Ton actief als producer bij de toenmalige Belgische Openbare Omroep en als regisseur aan het Antwerpse Jeugdtheater, Theo was architect en werd directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen).
Als jonge vrouw vertrok Lou naar Denemarken waar ze als au pair bij een Deense familie verbleef. Daarover schreef ze een roman voor de jeugd: Hallo, hier Denemarken (1969).
Ze verhuisde naar ’s Gravenwezel waar ze voor haar oude moeder zorgde en voldoende tijd vond om haar verhalen en scripts te schrijven. Volgens getuigenissen van haar familie zat Mourik het liefst achter haar typemachine, publieke belangstelling meed ze zoveel ze kon.
Haar verhalen schreef ze vooral voor jonge kinderen tussen vier en acht.
Met haar fantasie herschiep ze de werkelijkheid in een betere en mooiere wereld en ze deed dat in een vlotte, soms ironische stijl. De geschiedenis inspireerde haar om voor haar jong doelpubliek verhalen te schrijven over o.a. Karel de Grote, wetenschapper Linnaeus, schilder Quinten Matsys of industrieel John Cockerill.
Lou Mourik leverde ook scripts voor kinderprogramma’s en kleuterverhalen voor radio en televisie. Van sprookjes en bekende mythes maakte ze bewerkingen voor het toenmalige Antwerpse Jeugdtheater en het Mortselse Jeugdtoneel.
In 1963 publiceerde Mourik bij Uitgeverij Strengholt in Amsterdam Iene miene megaton, versjes voor kinderen van de rekening.
Enkele van haar kinderversjes werden op muziek gezet door o.a. Danïel Sternefeld en Karel Albert.
Ze gaf ook lezingen voor het Davidsfonds en katholieke en protestantse gemeenschappen, over uiteenlopende onderwerpen zoals de Antwerpse standbeelden, geschiedenis van de letterkunde, opgravingen in Mesopotamië, de Oecumenische gedachte.
Lou Mourik was literair actief in de periode 1945-1975 maar ondanks haar toenmalige populariteit is ze vandaag de dag een vergeten schrijfster.
Publicaties (selectie)Veel van haar publicaties zijn te vinden in de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, zie: https://anet.be/desktop/ehc Anansi de spin, ill. Jan Waterschoot, Brussel, Van Belle, 1958 De tocht van de Argonauten, toneelstuk voor de jeugd De verovering van Het Gulden Vlies: de avontuurlijke tocht van Jason, ill. Ine Van Gulik, ’s Gravenhage, Nijgh & Van Ditmar, 1961 De kapotte sokjes, ill. Omer Crab, Brussel, Van Belle, 1963 Het liedje van Piedewietje, sprookje, ill. Alice Vrebos, Brussel, Van Belle Vijf muizen gaan verhuizen, ill. Alice Vrebos, Brussel, Van Belle Hallo, hier Denemarken, ill. Jan Waterschoot, Brussel, Van Belle, 1969
Categorie:Nederlands kinderboekenschrijver Categorie:Nederlands toneelschrijver