Wim Vos (Kockengen, 2 juni 1944) is een Nederlands voormalig marathonschaatser. Hij behaalde de negende plaats tijdens de Elfstedentocht in 1985.
miniatuur|v.l.n.r. Jos Niesten, Wim Vos, Evert van Benthem, Teun Busser en Ruud Christoffers, tijdens de Rottemerentocht in 1986. miniatuur|NK natuurijs 1985. Vos in de kopgroep met Henri Ruitenberg, Jan Kooiman en Jos Niesten.
Levensloop Beginjaren Vos was een laatbloeier en combineerde het schaatsen met zijn werk als veehouder. De combinatie van sport en een baan was typerend voor de oudste generatie marathonschaatsers. Hij nam als achttienjarige deel aan de Elfstedentocht van 1963 maar bereikte niet de finish. Hij moest dertien kilometer lopen door de sneeuw, waarover hij drie uur deed. Door het overschrijden van de tijdslimiet, werd hij voortijdig van het ijs gehaald.
Op 31-jarige leeftijd meldde hij zich voor het eerst bij de beste marathonrijders. Met een vijfde plaats bij de door Dries van Wijhe gewonnen Veluwemeertocht op 4 februari 1976.Weer succes Kruithof. "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 05-02-1976. Geraadpleegd op Delpher op 27-01-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010880858:mpeg21:p015 Tijdens een marathon in Groningen op tweede kerstdag 1980 liep Vos bij een valpartij een snijwond op bij zijn knie. Hierdoor miste hij drie wedstrijden. In januari 1982 nam Vos deel aan de Princenhoftocht. Albert Weijs ontsnapte uit het peloton, waarna Vos als enige kon volgen. Ze kwamen met z'n tweeën bij de finish, waar Weijs de sprint won en Vos werd tweede. Marathonzege in Assen Vos won op 30 november 1983 de derde wedstrijd van de Heineken Zesdaagse 1983 op de ijsbaan in Assen. Na een solo van vijf ronden hield hij de concurrentie achter zich. Na afloop reageerde Vos emotioneel tegeonver de Leeuwarder Courant: "Dat ik zoiets op mijn leeftijd nog mag meemaken." Aan het einde van deze Zesdaagse bleek dat Vos de snelste tijd had afgelegd: 42,195 kilometer in 1 uur en 9 minuten. Hij ontving hiervoor een zilveren bierpul van de hoofdsponsor.
Het jaar daarna was Vos in Assen minder gelukkig. Hij reed de marathon uit met een open scheenbeen, nadat hij in aanraking kwam met de schaats van Dirk Maarssen. Tijdens de Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op natuurijs 1985 lukte het Vos om mee te gaan in de kopgroep van vier. Het leidende viertal bereikte de finish, waar Vos in de sprint laatste en vierde werd. Dit kwam mede doordat hij eerder in de wedstrijd was gevallen. Een week later bij de schaatstocht op het Leekstermeer legde Vos beslag op het brons.
Elfstedentocht 1985 In de Driedaagse van Ankeveen, wat in 1985 nog een eendagswedstrijd was, reed Vos weg met Jan Kooiman en Jos Niesten. In de eindsprint was alleen Kooiman sterker. Voor de Elfstedentocht 1985 gold Vos als een van de favorieten voor de overwinning. Tijdens de start in het donker had Vos veel hinder van de flitslichten van fotografen. Tussen Bartlehiem en Dokkum kon hij de beslissende aanval van Jan Kooiman niet volgen. Bij Dokkum werd het ijs zachter en Vos noemde het zelfs "roomijs". Het vele klunen brak hem in de laatste dertig kilometer op. Toch toonde hij zich tevreden met zijn negende plaats. Elfstedentocht 1986 Tijdens De 100 van Eernewoude op 12 februari 1986 werd Vos tweede. Hij zat in de kopgroep met Jos Niesten en Oege Ferwerda. Een kilometer voor het einde probeerde Vos te ontsnappen, maar zijn medevluchters reageerden snel waarna Niesten won. Bij de Rottemerentocht van 21 februari 1986 behaalde Vos de derde plaats. Vijf dagen later was de Elfstedentocht 1986 en Vos gold weer als een van de favorieten voor de overwinning. Terwijl hij een week van tevoren de hoop al had opgegeven dit seizoen nog een Elfstedentocht te rijden. Na vijf kilometer op de Zwette reed Vos in een scheur en hij brak daarbij de punt van een schaats af. Hij reed nog door tot Sneek, maar toen stapte hij uit de wedstrijd. Hij had geen reserveschaatsen bij zich en hij was al zeven keer gevallen.
Twee tanden eruit Tijdens de NK marathonschaatsen op natuurijs 1987 kreeg hij tijdens de wedstrijd een klap tegen zijn tanden. Hij dacht aan een bidon warm drinken die hij van een verzorgingspost kreeg toegeworpen van een helper, maar het bleek een elleboog te zijn waardoor hij twee tanden verloor. Dit bleek uiteindelijke een dure dag voor hem te zijn, desondanks het prijzengeld voor de achtste plaats. Het koste hem twee kronen in zijn bovengebit van ongeveer vijftienhonderd gulden. Tweemaal afscheid Hij nam afscheid in maart 1987 maar keerde na anderhalf jaar afwezigheid weer terug in het schaatspeloton. Na het seizoen 1988/1989 stopte hij weer. Toch verscheen hij op 7 februari 1991 aan de start bij het NK op natuurijs, nadat hij twee jaar geen wedstrijd meer had gereden. Hij had geen startbewijs en werd tot drie keer toe gesommeerd het ijs te verlaten. Daaraan gaf hij geen gehoor en eindigde als zwartrijder op de dertiende plaats. Zijn naam werd niet in de uitslag opgenomen. Hij vond dat de beste rijders aan een NK mochten rijden. Hierdoor kreeg Vos een flinke schorsing, doordat hij werd uitgesloten om een eventuele Elfstedentocht te rijden.'Zwartrijder' Vos dertiende. "Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland". Leeuwarden, 08-02-1991, p. 15. Geraadpleegd op Delpher op 27-01-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010567490:mpeg21:p015
Records
Persoonlijke records
Resultaten marathonschaatsen Resultaten in voornaamste wedstrijden JaarNKkunstijsNKnatuurijsJaap EdenTrofeeKNSB CupklassementHeinekenZesdaagseElfstedentocht197714e197819799e19807e15e19818e19e198220e12e11e198311e4e8e10e198416e11e8e19854e18e11e19e9e198610e4e18eopgave198717e8e1988198917e1991DSQ
Resultaten in natuurijsklassiekers JaarDe 100 vanEernewoudeRonde vanLoosdrechtWestlandMarathonDriedaagsevan AnkeveenOldambt-ritRottemeren-tochtVeluwemeer-tochtUSAMarathon19765e19794e14e16e19809e9e19851986198711e199117e11e
Medaillespiegel KampioenschapGoudZilverBronsNatuurijsklassiekers021Wedstrijden op kunstijs100
Categorie:Nederlands marathonschaatser