Gemco was een Amerikaanse keten van warenhuizen met een lidmaatschapssysteem, eigendom van Lucky Stores, een supermarktketen uit San Leandro in Californië die uiteindelijk onderdeel werd van Albertsons. Gemco was actief van 1959 tot de sluiting eind 1986. Een aantal huurcontracten voor winkels aan de westkust werden verkocht aan Target, wat hun intrede in Californië mogelijk maakte. Gemco had een variant genaamd Memco, eveneens eigendom van Lucky Stores, met winkels in de regio's Chicago (Illinois) en Washington D.C.

Geschiedenis Gemco werd in oktober 1959 opgericht in Anaheim, Californië. Een jaar later werd het bedrijf overgenomen door Lucky Stores, die het supermarktelement toevoegde en Gemco uitbreidde tot een keten. De zaken en winstgevendheid bleven meer dan 20 jaar gezond, totdat een reeks mislukte overnamepogingen met geleend geld door andere bedrijven werden gedaan op het moederbedrijf, Lucky Stores. Om dergelijke vijandige overnamepogingen te voorkomen, besloot Lucky uiteindelijk dat het het beste was om Gemco volledig te liquideren. Deze liquidatie vond plaats van september 1986 tot november 1986. Target opende in de herfst van 1987 winkels op de meeste voormalige Gemco-locaties, nadat veel van Gemco's voormalige toplocaties waren verbouwd volgens de kenmerkende rood-witte huisstijl van Target.

Naam, kleuren en logo "GEMCO" was nooit een acroniem, ondanks geruchten die het tegendeel beweerden (bijvoorbeeld dat het stond voor termen als "Government Employees' Merchandising Company"). De letters waren gewoon een gemakkelijk uit te spreken en te onthouden naam. Bruin (met beige accenten) was de oorspronkelijke hoofdkleur van de buitenkant van Gemco, en de letters "GEMCO" waren oorspronkelijk rood. Gedurende de late jaren 1960 en de jaren 1970 bestond het logo uit doorschijnende, schreefletters in hoofdletters op een horizontale donkerblauwe ovaal. Een herontwerp begin jaren 1980 veranderde de hoofdkleur van de buitenkant van de keten in blauw (met lichtblauwe accenten) en de letterkleur in het logo in wit (met een gele ruit boven de "M").

Aanbod en innovaties Gemco was een vroeg voorbeeld van wat later een hypermarkt zou worden. De winkel bood een breed assortiment aan producten, van tuinbenodigdheden tot boodschappen, en ook het gebruikelijke aanbod van warenhuizen. Tot de concessiehouders behoorden benzinestations (buiten, ver van de hoofdingang) en juwelierszaken. Een van de innovaties die destijds nergens anders te vinden was, was dat de winkel reeds gekochte boodschappen in bewaring nam als de klant klaar was met winkelen in de rest van de winkel. Een genummerd plastic kaartje werd op de winkelwagen(s) geplaatst en het bijbehorende kaartje werd aan de klant gegeven. Wanneer het lid klaar was met winkelen en de winkel wilde verlaten, hoefde hij of zij alleen maar naar de zijkant van de winkel te rijden, waar het plastic kaartje aan de bewaker werd gegeven. De bewaker riep dan een medewerker om de boodschappen naar de auto van de klant te brengen en in te laden. Dergelijke attenties leverden veel nieuwe leden op voor Gemco en zorgden voor terugkerende klanten.

Gemco was een aantrekkelijke werkgever in veel van de vestigingen waar het actief was. In tegenstelling tot veel andere discountketens zoals Payless, nam Gemco vakbondsleden van de UFCW (United Food and Commercial Workers) in dienst.

Gemco bood ook een kredietafdeling aan om de verkoop te stimuleren. Deze afdeling was elk jaar bijzonder druk tijdens de kerstinkopen.

Enkele Gemco-winkels boden op proef gratis oppasservice aan terwijl volwassenen aan het winkelen waren. De volwassene bracht het kind naar de daarvoor bestemde ruimte in de winkel en kreeg een bonnetje met een nummer. Na het winkelen gaf de volwassene het bonnetje aan de kassier, die vervolgens de oppasservice belde. Een medewerker bracht het kind dan naar de ouder. De ouder kon het kind ook zelf ophalen. Na ongeveer een jaar proef stopte Gemco met deze proef. De Californische wetgeving vereist dat een oppas in een commerciële kinderopvang een vergunning en verzekering heeft als kinderdagverblijf.

Gemco richtte in november 1959 ook de Gemco Charitable and Scholarship Foundation op, een vennootschap naar Californisch recht. De stichting organiseerde jaarlijkse beurzenwedstrijden in de gebieden waar Gemco winkels had. Bij elke wedstrijd namen deelnemers, die eindexamenkandidaten waren die door hun scholen waren geselecteerd, deel aan een paneldiscussie. Juryleden stelden hen vragen over hun standpunten over de besproken onderwerpen en eisten dat ze hun posities verdedigden. Verschillende rondes van discussies werden beoordeeld om de winnaars te bepalen. Winnaars ontvingen eenmalige beurzen van maximaal $ 1.500,00 op basis van de beoordeling van de jury, terwijl de nummers twee een lager bedrag ontvingen. De rechtspersoonlijkheid van de stichting is in Californië opgeschort.

Gemco-leden ontvingen maandelijks een catalogus, de Gemco Courier, met omslagillustraties geïnspireerd op de Saturday Evening Post.

Memco De winkels aan de oostkust, in de omgeving van Washington D.C., heetten Memco in plaats van Gemco, om verwarring met een reeds bestaande keten genaamd GEM te voorkomen. Memco-winkels hadden een blauw kleurenschema voor de muren en bewegwijzering. Memco accepteerde Gemco-lidmaatschapskaarten en vice versa. Soms, wanneer een advertentiefoto een lidmaatschapskaart toonde, werd de eerste letter van het logo verborgen, zodat dezelfde afbeelding in zowel Gemco- als Memco-advertenties kon worden gebruikt.

Memco betrad de markt van Washington, DC, op 6 augustus 1970 met de opening van twee winkels van 9.300 m² aan Little River Turnpike bij Braddock Road in Annandale, Virginia, en aan Allentown Road in Camp Springs, Maryland. Toen de keten in december 1982 haar vertrek uit de markt aankondigde, waren er 13 winkels (waaronder twee in Richmond, Virginia, één in Reston, Virginia, en twee in de omgeving van Baltimore), Columbia, Maryland, en Greenbelt, Maryland, die slechts twee maanden eerder waren geopend, en een 14e winkel in aanbouw in Burke, Virginia, een voorstad van Washington, D.C. Door de sluitingen raakten 1.200 winkelmedewerkers werkloos. Al deze locaties zouden in maart 1983 worden geliquideerd en vervolgens worden omgebouwd tot Bradlees, die halverwege het jaar zouden worden geopend. Verschillende van de voormalige locaties werden later geopend als Home Depot-vestigingen (zoals de vestiging aan Fairfax Circle in Fairfax, Virginia) of werden door Kmart gebruikt, vóór de sluiting door .

Memco had ook winkels in de voorsteden van Chicago, Illinois, die in augustus 1972 in Niles en Arlington Heights werden geopend en in augustus 1973 in Lombard. Deze drie winkels waren niet erg succesvol en werden in oktober 1977 omgebouwd tot Eagle Family Centers. De gebouwen van twee van deze winkels werden later, in mei 1982, in gebruik genomen door de door Roundy's beheerde Pick 'n Save discount warehouse stores.

Memco was ook minder dan twee jaar actief in North Carolina. De eerste vestiging in de staat opende op 22 april 1980 in North Point, Winston-Salem. De tweede, gelegen aan High Point Road in Greensboro, opende op 28 oktober. Lucky Stores kondigde op 29 december 1981 de aanstaande sluiting en liquidatie van deze vestigingen aan. Hoewel dit te wijten was aan toenemende concurrentie, werd het bedrijf aangevoerd als een manier om zich te concentreren op de activiteiten van Memco in Baltimore en Richmond. Beide winkels werden op 31 januari 1982 geliquideerd.

Fictieve stad Het fictieve stadje Gemco, California, ligt in Van Nuys, Californië, vlakbij Woodman Avenue en Saticoy Street. Het verscheen in de jaren 1980 op een kaart, mogelijk als een soort auteursrechttruc, en is nu in veel kaartdatabases te vinden. Het was in werkelijkheid de afkorting die de Southern Pacific Railroad gebruikte om te verwijzen naar de General Motors-assemblagefabriek in Van Nuys.

Categorie:Voormalig Amerikaans warenhuis