Anne Olivier Bell MBE, (geboren Anne Popham Bell) (Londen, 22 juni 1916 – Firle, 18 juli 2018) was een Engelse kunsthistorica. Ze maakte deel uit van de Bloomsbury Group en was vooral bekend vanwege haar redactie van de dagboeken van Virginia Woolf. Als lid van de Monuments Men heeft ze tijdens de Tweede Wereldoorlog cultureel erfgoed beschermd in Europa. Ze bereikte de militaire rang van majoor.

Biografie Anne Olivier Popham werd geboren in Londen als dochter van Arthur Popham, een expert in Italiaanse kunst, en Brynhild Olivier (dochter van Sydney Olivier, 1st Baron Olivier). Ze was een nicht van Laurence Olivier. Virginia Nicholson is haar dochter.

Popham had twee broers. Haar ouders scheidden in 1924. Nadat haar moeder hertrouwde met F.R.G.N. Sherrard, verhuisde ze met hen naar Dorset. Haar moeder kreeg nog drie kinderen met Sherrard. Brynhild Olivier overleed in 1935, waarna Popham bij haar vader ging wonen. Ze ging naar de St Paul's Girls' School en vertrok vervolgens naar Duitsland om een opleiding tot operazangeres te volgen. Toen dat niet lukte, keerde ze terug naar Londen om zich in te schrijven bij de Central School of Speech and Drama. Haar auditie voor de Royal Albert Hall mislukte en ze schreef zich in bij het Courtald Institude of Art. In 1937 was ze in Parijs voor de Wereldtentoonstelling, waar ze de kunstschilder Graham Bell ontmoette waarmee ze een relatie begon. Bell schilderde een portret van haar, dat nu in het Tate Museum hangt.

Na de Tweede Wereldoorlog ontmoette Popham Quentin Bell, die haar vroeg om voor hem te poseren. Ze trouwden in 1952. In 1967 verhuisden ze naar Cobbe Place in Beddingham, toen Bell benoemd werd tot hoogleraar kunstgeschiedenis en -theorie aan de Universiteit van Sussex. Het echtpaar kreeg drie kinderen, twee dochters en een zoon: Virginia, Cressida en Julian.

Carrière

Tweede wereldoorlog Anne Olivier Popham was onderzoeksassistent voor Ludwig Burchard, Duitse kunsthistoricus en expert in de werken van Peter Paul Rubens. In een interview verteld ze hoe ze in het British museum in cataloges op zoek ging naar mogelijke werken van Rubens en zijn naasten. In 2016 verhuisde het archief van Dr. Burchard naar het Rubenshuis in Antwerpen. In dat archief zijn meerdere fiches te vinden die met Anne haar hand geschreven zijn. Toen de oorlog uitbrak, werd haar werkgever geïnterneerd en zij ging aan de slag bij het Ministerie van Informatie, waar ze samenwerkte met Laurie Lee. Ze was onderzoeksassistent bij de afdeling fotografie en vervolgens bij de afdeling publicaties, waar ze documentatie publiceerde over de Britse oorlogsinspanningen. Ze was ook luchtalarmwachter in Londen. In 1945 werd Popham lid van de Monuments Men, die zich inzetten om de vernietiging van culturele artefacten in Duitsland te voorkomen en door de nazi's gestolen kunstwerken te herstellen. Ze reisde naar Bünde, als enige vrouwelijke deelnemer aan het programma en als enige burger, hoewel ze de rang van majoor had. Terwijl de mannen op zoek gingen naar verborgen kunst, was zij verantwoordelijk voor de organisatie en documentatie. Popham nodigde Franz Wolff-Metternich, conservator van historische monumenten en kunstprofessor, uit in de officiersclub. Ze wilde de teruggave van gestolen kunstwerken aan musea bespreken, maar haar collega's weigerden met hem te dineren. Ze werd impopulair bij haar collega's vanwege haar bereidheid om met de Duitsers om te gaan.

De dagboeken van Anne Bell over haar tijd bij de Monuments Men bevinden zich in het archief van het Imperial War Museum. Een gedetailleerde oorlogsbiografie van majoor Anne Bells bijdrage aan de MFAA, evenals haar leven voor en na de oorlog, wordt bijgehouden door de Monuments Men Foundation for the Preservation of Art.

Kunstraad O. Bell trad in 1947 toe tot de Kunstraad. Ze was verantwoordelijk voor de publicatie van tentoonstellingscatalogi. Ook begeleidde ze schilderijen uit de Alte Pinakothek in München voor een tentoonstelling in de National Gallery in Londen.

Virginia Woolf Anne Bell hielp haar man, Quentin Bell, bij het schrijven van zijn monumentale biografie over Virginia Woolf door indexkaarten samen te stellen voor elke maand van haar leven en door de dagboeken van Leonard Woolf te kopiëren. De biografie werd in 1972 met veel lof ontvangen. Anne Bell redigeerde vervolgens de dagboeken van Virginia Woolf en publiceerde deze vanaf 1977 in vijf delen. Nadien volgde de publicatie van het boek: Editing Virginia Woolf's Diary, waarin ze haar werk als redacteur gedetailleerd beschreef.

Anne Bell ontving eredoctoraten van de Universiteit van Sussex en de Universiteit van York. In 1984 werd ze verkozen tot Fellow van de Royal Society of Literature.

Charleston Het Charleston Farmhouse was het landhuis van de Bloomsbury-groep. Na de dood van Duncan Grant in 1978 speelde Anne Bell een belangrijke rol bij de oprichting van een liefdadigheidsfonds om het pand te behouden. De artistieke invloed van de Bloomsbury-groep was toen aan het afnemen en de boerderij zelf verkeerde in slechte staat. Het kostte zes jaar om geld in te zamelen om het fonds te financieren. Charleston werd in de jaren tachtig opengesteld voor het publiek, ingericht in de stijl van de Bloomsbury-groep. Tot aan haar dood was Anne Olivier Bell voorzitter van de stichting. Ze was ook een expert op het gebied van de kunstwerken die daar bewaard werden, en redacteur van Canvas, het tijdschrift van de Friends of Charleston.

Latere jaren Hoewel de Britse regering aanvankelijk geen erkenning gaf aan de inspanningen van de Monument Men, richtte de Verenigde Staten een stichting op om hen te eren. Anne Bell werd in 2007 geprezen voor haar bijdragen. Ze ontving een MBE in de New Year's Honours-lijst van 2014 voor haar verdiensten op het gebied van literatuur en kunst.

Een portret van Anne Bell uit 2013, gemaakt door de Belgische fotografe Eva Vermandel, bevindt zich in de permanente collectie van de National Portrait Gallery in Londen.

Anne Bell woonde met haar echtgenoot in Firle, East Sussex. Haar man Quentin overleed in 1996. Anne Olivier Bell stierf op 18 juli 2018, op 102-jarige leeftijd.

Bibliografie

The diary of Virginia Woolf, Volume 1: 1915-1919 The diary of Virginia Woolf, Volume 2: 1920-1924 The diary of Virginia Woolf, Volume 3: 1925-1930 The diary of Virginia Woolf, Volume 4: 1931-1935 The diary of Virginia Woolf, Volume 5: 1936-1941 Editing Virginia Woolf's Diary. The Bloomsbury Workshop

Externe links Monuments Men and Women Foundation National Portrait Gallery Royal Society of Literature

Categorie:Bloomsburygroep Categorie:Brits kunsthistoricus