Dikika is een archeologische site in de lagere Awash-vallei, in de regio Afar in Ethiopië. Het maakt deel uit van de Hadar-formatie, waar in 1974 het fossiel Lucy en in 1991 de vrijwel complete schedel AL 444-2 werden ontdekt, twee vertegenwoordigers van de soort Australopithecus afarensis.In 2000 werd in Dikika het fossiel van een Australopithecus met de bijnaam Selam gevonden (gepubliceerd in 2006), en in 2009 werden fossiele botten van dieren met snijsporen gevonden, gedateerd op 3,4 miljoen jaar geleden (gepubliceerd in 2010).
Selam
De Dikika-site maakt deel uit van de Hadar-geologische formatie, die bestaat uit een reeks lagen sedimentair gesteente die gedurende ongeveer 3,4 miljoen jaar zijn afgezet en geërodeerd door de Awash en zijn zijrivier de Mille.
Het was in Dikika, in de woreda Mille, dat in december 2000 het fossiel Selam (DIK-1-1), een klein vrouwelijk individu van ongeveer 3 jaar oud behorend tot de soort Australopithecus afarensis, werd opgegraven door een team onder leiding van Zeresenay Alemseged, een lid van de California Academy of Sciences in San Francisco. Het duurde meer dan vijf jaar om het fossiel uit zijn sedimentmatrix te halen. Alemseged en zijn team publiceerden de beschrijving van het fossiel op 21 september 2006 in het tijdschrift Nature. Ze dateerden het op 3,3 miljoen jaar oud, met name op basis van het paleomagnetisme van de vulkanische lagen op de vindplaats.
Gemarkeerde botten Op een paar honderd meter van de vindplaats van Selam vond een team onder leiding van Shannon McPherron van het Max Planck Instituut voor Evolutionaire Antropologie in Leipzig in 2009 gefossiliseerde dierenbotten met duidelijk zichtbare snijsporen.
Shannon McPherron, Zeresenay Alemseged en hun team, waaronder leden van het Franse Centre national de la recherche scientifique, publiceerden op 12 augustus 2010 hun analyse in het tijdschrift Nature. Ze dateerden de fossiele dierenbotten op 3,4 miljoen jaar geleden, een periode dicht in de buurt van de tijd waarin Selam leefde. Het dateringswerk dat in 2006 werd uitgevoerd op dit eerste fossiel maakte de datering van de in 2009 gevonden dierenbotten mogelijk.
De auteurs achten het waarschijnlijk dat de snijsporen waren gemaakt door stenen snijwerktuigen die werden gehanteerd door Australopithecus afarensis, terwijl voorheen werd aangenomen dat alleen vertegenwoordigers van het geslacht Homo in staat waren om stenen werktuigen te hanteren, zelfs rudimentaire.
De vraag bleef of de makers van deze markeringen daadwerkelijk wisten hoe ze van tevoren een geschikt stenen werktuig moesten maken, of dat ze simpelweg een in de buurt van de snijplaats gevonden kiezelsteen gebruikten welke van nature een scherpe rand had. Onderzoekers merkten in 2010 op dat er binnen een straal van 6 km van de snijplaats geen steenafzettingen te vinden waren die geschikte kiezelstenen konden leveren, wat betekent dat de werktuigen over een aanzienlijke afstand vervoerd zouden moeten zijn.
Categorie:Archeologische vindplaats in Ethiopië Categorie:Early Stone Age-vindplaats Categorie:Australopithecus