George Paul Harrison (Savannah, 19 maart 1841 – Opelika, 17 juli 1922) was een Amerikaans militair en politicus. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende hij in het Confederate States Army. Na de oorlog zetelde hij in de senaat van Alabama en het Huis van Afgevaardigden.
Vroege jaren George P. Harrison werd geboren op 19 maart 1841 op de Monteith Plantation op ongeveer 18 km van Savannah, Georgia. Hij was de zoon van George Paul Harrison Sr. en Thurza Adelaide Guinn. Harrison Sr. was een politicus en zou tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog dienen als brigadegeneraal in de Georgia Militia. Beide ouders kwamen uit welgestelde families van plantage-eigenaren.
Amerikaanse Burgeroorlog Na de verkiezingsoverwinning van president Abraham Lincoln en de secessie van verschillende Zuidelijke staten nam Harrison op 3 januari 1861 dienst in het Confederate States Army. Hij werd ingedeeld bij de First Georgia Regulars met de rang van tweede luitenant. Hij werd als snel bevorderd tot eerste luitenant en steeg doorheen de rangen tot hij op 15 mei 1862 bevorderd werd tot kolonel van het 32nd Georgia Infantry Regiment. Hij werd aangesteld als bevelhebber van Fort Johnson op Morris Island en bracht versterkingen mee tijdens de Eerste Slag om Fort Wagner in juli 1863.
In februari 1864 voerde Harrison een brigade aan tijdens de Slag bij Olustee. Volgens officiële rapporten verloor zijn brigade 50 gesneuvelden, 406 gewonden en 4 vermisten. Hij behoorde zelf tot categorie van de gewonden. Eind 1864 werd Harrison tijdelijk aangesteld als commandant van een krijgsgevangenkamp in Florence, South Carolina. Na de oorlog werd hij geprezen voor zijn humane behandeling van de gevangenen. In het voorjaar van 1865 werd hij bevorderd tot brigadegeneraal. Deze benoeming werd echter nooit officieel bevestigd door de Zuidelijke senaat. Tijdens de Carolina's-veldtocht en de Slag bij Bentonville voerde hij een brigade aan in de divisie van generaal-majoor Lafayette McLaws.
Latere jaren Na de oorlog vestigde Harrison zich in Alabama. Hij studeerde rechten aan de Auburn University. Harrison werd toegelaten tot de balie en opende een advocatenkantoor in Auburn. Naast zijn werk als advocaat was hij ook werkzaam op een plantage. In 1878 was hij lid van de constitutional convention van Alabama. Tussen 1878 en 1884 zetelde hij in de senaat van Alabama en werd tot voorzitter verkozen tussen 1882 en 1884.
Harrison brak ook door in de nationale politiek. Hij werd voor de Democratische Partij verkozen in het Huis van Afgevaardigden. Hij zetelde twee termijnen tussen 6 november 1894 en 3 maart 1897. Na het beëindigen van zijn termijn in het congres keerde Harrison terug naar Alabama waar hij in Opelika als advocaat werkte. Hij verleende rechtsbijstand aan de Western Railway of Alabama en de Central of Georgia Railway. Harrison was actief in de United Confederate Veterans, een veteranenvereniging waarin hij generaal-majoor van de Alabama Division was.
George Paul Harrison Jr. overleed op 17 juli 1922 in Opelika. Hij werd begraven op het Rosemere Cemetery in Opelika, Tennessee.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten Categorie:Democraat (Verenigde Staten)