Adrianus van Herwaarden (Gorinchem, 26 september 1815 - Opheusden, 29 juli 1855) was een predikant in de Nederlands Hervormde Kerk, die vooral bekend is geworden door zijn dramatische overlijden.
Hij werd geboren in Gorinchem als zoon van schipper Gerrit van Herwaarden en Dirkje Verheij (of Verhey). Hij studeerde theologie aan de Universiteit van Utrecht en werd in 1843 bevestigd als predikant. Zijn loopbaan verliep als volgt: Eerste gemeente: Waarder (bevestigd in 1843) Daarna: Fijnaart en Heijningen (vanaf 1846) Laatste gemeente: Opheusden (vanaf 1854)
Hij stond bekend als een ijverig en toegewijd predikant met bijzondere aandacht voor thema's als de laatste dingen (eschatologie), de bekering van Israël en een ernstige, waarschuwende prediking. Hij wees meerdere beroepen naar andere gemeenten af voordat hij naar Opheusden ging.
Zijn dood Op zondag 29 juli 1855 gebeurde er iets uitzonderlijks in de kerk van Opheusden. Tijdens de middagdienst (tekst Matteüs 5:27-32) brak er een zwaar onweer los. Ds. van Herwaarden sprak zijn gemeente juist geruststellend toe met woorden: Vrienden! beseft toch dat wij ons overal en altijd in Gods hand bevinden. Hij kan ons hier in Zijnen tempel ook behoeden evenals elders... Op dat moment sloeg de bliksem in de kerktoren, ging via de bliksemafleider of rechtstreeks naar binnen en trof hem op de kansel. Hij was op slag dood. Dit incident maakte landelijk veel indruk en werd uitvoerig beschreven in kranten, kerkbladen en latere publicaties. Er bestaat zelfs een gedenksteen in de kerk van Opheusden. Zijn weduwe (tweede echtgenote Jenneke van Dis) liet hem begraven in Fijnaart, waar zij vandaan kwam. Uit zijn huwelijken (eerst met Sija Maria de Visser, na haar overlijden met Jenneke van Dis) kwamen kinderen voort die zelf predikant werden (zoals Gerrit en Dirk van Herwaarden).
Literatuur Na zijn dood verschenen bundels met nagelaten preken, zoals Viertal nagelaten leerredenen (1855) en Twaalftal nagelaten leerredenen (1856), inclusief een levensschets.
Categorie:Nederlands predikant