De Commandos d'Afrique vormden een Franse speciale eenheid die ontstond uit de Corps Francs d’Afrique (26 juli 1943) en was bedoeld voor guerrilla‑ en commandoacties ten bate van het Franse verzet. De groep zou vanaf 5 januari 1945 officieel bekend worden als het 5e bataljon de choc. De eenheid werd opgericht als parachutistenformatie van de Franse landmacht in december 1942 en werd op 1 oktober 1945 ontbonden om op te gaan in het 2e bataljon van het 1e regiment infanterie de choc aéroporté van de 24e luchtlandingsdivisie.
Oprichting en benamingen 12 december 1942: oprichting van het Corps Franc d’Afrique. 26 juli 1943: vorming van de groupe Commandos d'Afrique. 4 september 1944: vorming van de Commandos de Provence. 5 januari 1945: de groep wordt het 5e bataljon de choc. 18 januari 1945: fusie met de Commandos de Provence en het Bataillon Désiré tot het 3e Groupement de Choc. 1 oktober 1945: wordt het 2e bataljon van het 1er régiment d'infanterie de choc aéroporté.
Samenstelling De groep bestond uit veteranen van de Corps Franc d’Afrique, Noord‑Afrikaanse troepen, ontsnapte militairen uit Frankrijk, vrijwilligers uit bezette gebieden en tirailleurs uit Algerije en Marokko. In augustus 1944 telde de eenheid vier commando’s (drie aanvalseenheden en één ondersteuningscommando) met een theoretische sterkte van 1.061 man.Paul Gaujac, L'armée de la victoire, Lavauzelle, 2004, deel 3, p. 78‑79.
Commando (kernstaf): kapitein Aquilina 1e commando (Europeanen): kapitein Ducournau 2e commando (Marokkanen): kapitein Thorel, later Métivier 3e commando (Algerijnen): kapitein Bonnard Commando d’Accompagnement (Ondersteuningscommando, bestaande uit velerlei nationaliteiten): kapitein Farret
Tweede Wereldoorlog De groep werd gevormd in Dupleix (Algerije) op 26 juli 1943. Ze werd in Corsica gestationeerd, voerde commando‑operaties uit tegen de Italiaanse kust en nam deel aan de bevrijding van het eiland Elba (17–20 juni 1944).
In augustus 1944 nam de eenheid deel aan de landing in de Provence, waar zij als eersten aan land gingen bij Cap Nègre en Rayol-Canadel-sur-Mer. De eenheid nam deel aan de bevrijding van Toulon op 24 augustus 1944.
Vanaf september 1944 werd in de regio Marseille een tweede bataljon opgebouwd met steun van de Forces françaises de l’intérieur. Vervolgens werd zwaar gevochten in de Vogezen en rond Belfort (november 1944).
In januari–februari 1945 namen de commando’s deel aan de strijd bij Colmar, waaronder de zware gevechten bij Cernay, Thann en Aspach.
In maart–april 1945 voerden zij meerdere nachtelijke oversteekoperaties uit over de Rijn, onder meer bij Kembs, Nambsheim en Kehl.
De opmars ging verder in het Zwarte Woud en het zuiden van Duitsland tot de Duitse capitulatie.
De verliezen bedroegen ongeveer 300 doden en circa 60 vermisten.
Symboliek Motto Sans PitiéP. de Gmeline, Commandos d’Afrique, 1980, p. 34. (Zonder Genade)
Insigne Blauw veld met gestileerde kaart van Frankrijk, een rode zeilvorm met zwarte sjerefijnse ster en een rode halve maan: symbolen voor de gezamenlijke inzet van christelijke en islamitische soldaten en de amfibische aard van de operaties.
Eenheidsvlag De vlag bestond uit een blauw vlak met gestileerde nef. Tijdens de campagne werd de vermelding “Commandos d’Afrique – Belfort” toegevoegd.
Commandanten 26 juli 1943 – commandant Georges-Régis Bouvet 15 januari 1945 – chef de bataillon Paul Ducournau 6 september 1945 – chef de bataillon Farret
Belangrijkste gevechten Pianosa (februari–maart 1944) Elba (juni 1944) Cap Nègre / Rayol‑Canadel (augustus 1944) Toulon (augustus 1944) Vogezen (september–november 1944) Belfort en Offemont (november 1944) Cernay – Thann – Aspach (januari–februari 1945) Oversteken van de Rijn (maart 1945) Zwarte Woud (april–mei 1945)
Nederlandse leden Dhr. J.P.W. Arkesteijn, als lid van het Commando d’Accompagnement van de Commandos d’Afrique, onderscheiden met het Oorlogskruis met zilveren ster voor zijn optreden tijdens de gevechten in Cernay op 3 januari 1945.Ministère de la Défense (France), citation officielle accompagnant l’attribution de la Croix de Guerre avec étoile d’argent à Johannes Pieter Wilhelmus Arkesteijn, pour faits d’armes à Cernay le 3 janvier 1945. Décret du 20 février 1945. Document conservé dans les archives privées de la famille Arkesteijn.
Herdenkingsplaatsen Verschillende steden in Provence, de Vogezen en de Elzas hebben monumnenten en gedenkplaten die herinneren aan de inzet van de Commandos d’Afrique, waaronder bij:
Bibliografie Georges-Régis Bouvet, Ouvriers de la première heure, Berger-Levrault, 1954. Patrick de Gmeline, Commandos d’Afrique. De l’Île d’Elbe au Danube, Presses de la Cité, 1980. Romain Durand, De Giraud à de Gaulle. Les Corps Francs d’Afrique, L’Harmattan, 1999.
Externe links Corps Francs d’Afrique en G.C.A. (1942–1945) Commandos d’Afrique – Lt.-kol. Bouvet
Categorie:Franse militaire eenheid in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Speciale eenheid