Francesca Campana (Rome, circa 1610 - aldaar, juli 1665) was een Italiaanse barokcomponiste en zangeres.
Levensloop Over Campana's leven is vrij weinig bekend. Zij was waarschijnlijk de dochter van ene Andrea Campana uit Rome.
In 1629 en 1630 publiceerde Campana een aantal composities. Hierna lijkt ze echter te zijn gestopt met componeren om zich verder te richten op haar zangcarrière.
De dichter Fulvio Testi schreef op 3 december 1633 een aanbevelingsbrief aan hertog Francesco I van Modena waarin hij Francesca Campana als een van de twee beste zangeressen van Rome omschreef. Ook meldde hij dat ze een meester was in het componeren en het bespelen van het spinet.
Uiteindelijk is Campana getrouwd met de componist Giancarlo Rossi. Omdat Testi in zijn brief niets heeft gemeld over een echtgenoot, zal dit huwelijk pas ná 1633 hebben plaatsgevonden.
Campana overleed in 1665. Uit de notariële stukken rondom haar overlijden blijkt dat het echtpaar een rijke bibliotheek en een collectie muziekinstrumenten bezat. Tevens waren ze de eigenaren van schilderijen van Leonardo da Vinci, Rafaël en Salvator Rosa.
Werken Van Campana's werk als componiste zijn drie uitgaves bekend:
het aan Don Luigi Gonzaga opgedragen album Arie a 1, 2, e 3 voci de compositie Pargoletta vezzosetta voor solo zang de tweestemmige madrigaal Donna, se ’l mio servir Deze composities zijn in 1629 in Rome gepubliceerd door uitgeverij Robletti. Het was voor vrouwen overigens vaak een risico om muziek te publiceren en in het begeleidend schrijven bij de Arie gaf Campana dit risico ook zelf aan: ze schreef dat ze wellicht zou worden beschuldigd wegens haar gedurfdheid om de composities uit te geven.
Een album met madrigalen uit 1630 is verloren gegaan.
Categorie:Italiaans componist Categorie:Italiaans zanger