Francesca Bertolli (Rome, circa 1710 - Bologna, 9 januari 1767) was een Italiaanse operazangeres. Een belangrijk deel van haar carrière bracht ze door in Londen.
Levensloop Over Bertolli's jeugd is niet bekend. In 1728 werkte zij voor de groothertogin van Toscane en zong opera's in de steden Bologna en Livorno.
Werkzaamheden in Londen Georg Friedrich Händel nodigde Bertolli uit om naar Londen te komen. Van september 1729 tot 1733 werkte ze voor Händels vernieuwde Royal Academy of Music en zong in vijftien of zestien van zijn opera's, waaronder Tolomei en Scipione. Daarnaast zong zij in opera's als Coriolano (van Attilio Ariosti) en Catone (van Leonardo Leo). Ook was ze te horen in Händels oratoria Esther en Acis and Galatea. In 1731 trad ze samen op met de castraatzanger Senesino in de opera Poro.
In 1733 kreeg Bertolli een aanstelling bij Händels grote concurrent: de Opera of the Nobility. Hiermee volgde ze in het voetspoor van Senesino, die met ruzie bij Händel was vertrokken. Bij haar nieuwe werkgever vertolkte ze tot 1736 rollen in twaalf opera's, waaronder Arianna in Nasso (van Nicola Popora), Astarto (van Giovanni Battista Bononcini) en Ottone (van Händel). In het seizoen 1736-1737 keerde ze echter weer terug in dienst bij Händel.
Händel schreef in negen opera's een rol speciaal voor Bertolli, waaronder die van Idelberto in de opera Lotario (1729) en Leocasta in Giustino (1737).
In 1733 probeerde de Prins van Wales Bertolli te verleiden. Dit had geen succes.
Terug in Italië Bertolli reisde na haar Londense carrière terug naar Italië. In 1740 trad zij op in Turijn met rollen in de opera's Achille in Sciro (van Leonardo Leo) en Adriano in Siria (van Baldassare Galuppi). Ook was ze te horen in Vicenza (1740), Venetië (1740-1741) en Genua (1742). Hierna ging Bertolli met pensioen.
In februari 1746 verscheen ze nog samen met de zanger Antonio Bernacchi in een privéconcert te Bologna.
Beschrijving Francesca Bertolli werd omschreven als een aantrekkelijke vrouw, maar haar stem en gedrag lieten volgens tijdgenote Mary Delany te wensen over.
Op basis van de rollen die Händel speciaal voor haar schreef, kan de conclusie worden getrokken dat Bertolli's zangstem beperkingen had. Zo was de capaciteit niet zo groot en het bereik beperkt. Haar lage contraltostem bezorgde haar dikwijls mannelijke rollen.
Bertolli was gehuwd met ene Vincenzo Corrazza. Een huwelijksdatum is niet bekend.
Categorie:Italiaans zanger