De Heineken Zesdaagse 1984 in het marathonschaatsen werd gehouden van 11 december tot en met 16 december. De zes wedstrijden werden verreden op de De Meent in Alkmaar, Thialf in Heerenveen, IJsstadion Drenthe in Assen, IJsbaan Haarlem in Haarlem, Jaap Edenbaan in Amsterdam en nogmaals De Meent in Alkmaar. Henri Ruitenberg werd de winnaar bij de mannen. Het zilver werd gewonnen door Gert Jakobs en het brons door Jos Pronk. Ineke Kooiman-van Homoet werd de winnaar bij de vrouwen. Het zilver werd gewonnen door Lilian van Tol en het brons door Atje Keulen-Deelstra.
Voorafgaand
Er stond iedere dag een marathon op het programma. Van de zes wedstrijden telden de beste vier resultaten mee voor het eindklassement. De KNSB koos voor deze opzet, omdat het niet voor iedere schaatser mogelijk zou zijn alle dagen deel te nemen. Alle zes wedstrijden werden verreden over de traditionele marathonafstand van 42,195 kilometer (110 ronden).
De drie tussensprints waren nieuw in deze editie. Hiermee waren een tot vijf punten te verdienen. Deze punten telden mee voor het eindklassement. Dit kon voorkomen dat de winnaar al op de voorlaatste dag bekend zou zijn, zoals bij de vorige Zesdaagse.
De winnaar van het eindklassement ontving de Gouden Schaats. Voor de tweede en derde plaats waren respectievelijk de Zilveren Schaats en de Bronzen Schaats beschikbaar. De wedstrijden telden niet mee voor het KNSB-Cupklassement.
De schaatskernploeg nam niet deel aan de tweede editie van de Zesdaagse. Trainer Henk Gemser wilde zijn pupillen alleen laten starten op de tweede wedstrijddag in Heerenveen. Deelname aan een van de zes marathons werd oneerlijk geacht ten opzichte van de andere rijders. Kernploegleden zouden met slechts een deelname het toernooi kunnen beïnvloeden. Omdat hun resultaten niet in het eindklassement werden opgenomen, waarvoor minimaal vier deelnames vereist waren. De kernploeg werd daarom geweigerd voor deze Zesdaagse. Gemser reageerde hierover in De Telegraaf: "Ik vind het jammer, want het zou een prima gelegenheid zijn voor de laatste duurtest. Het is vlak voor de eerste belangrijke selectiewedstrijden en de marathons zijn de rijders uitstekend bevallen."
Vanwege tegenvallende toeschouwersaantallen bij de vorige editie werden de schaatsbanen in Utrecht en Groningen uit het programma geschrapt. De organisatie streefde naar een gemiddelde van drieduizend toeschouwers per dag om de Zesdaagse te kunnen voortzetten.
Uiteindelijk bezochten in totaal veertienduizend toeschouwers de zes wedstrijden. De organisatie noemde dit resultaat “bevredigend”, omdat het aantal hoger lag dan bij de vorige editie. In dat jaar werden in totaal tienduizend bezoekers geteld over alle zes wedstrijden samen. Dit bleek voldoende om het toernooi te kunnen voortzetten. Hoofdsponsor Heineken stelde voor deze editie een bedrag van 75.000 gulden beschikbaar.
Deelname aan de laatste wedstrijd was verplicht om in aanmerking te komen voor het eindklassement.
Kalender DatumIJsbaan Wedstrijd 11 december 1984De Meent (Alkmaar) Heineken Zesdaagse 1 12 december 1984Thialf (Heerenveen) Heineken Zesdaagse 2 13 december 1984IJsstadion Drenthe (Assen) Heineken Zesdaagse 3 14 december 1984IJsbaan Haarlem (Haarlem) Heineken Zesdaagse 4 15 december 1984Jaap Edenbaan (Amsterdam) Heineken Zesdaagse 5 16 december 1984De Meent (Alkmaar) Heineken Zesdaagse 6
Daguitslagen Dag 1 Er waren 3.500 toeschouwers aanwezig. Het ijs in Alkmaar bleek zwaar en was niet geschikt voor op snelheid gebaseerde demarrages, maar eerder voor doorzetterswerk.
Na zestien ronden waren Jan Kooiman en Jos Pronk weggereden uit het peloton, samen met Jos Niesten, Rien de Roon en Co Giling. Niesten, De Roon en Giling moesten het tempo al snel laten gaan. Pronk en Kooiman probeerden vervolgens verder uit te lopen, waarna Henri Ruitenberg en Frans Boon zich bij hen aansloten. Dit bleek de beslissende ontsnapping. Twaalf ronden later had deze groep een ronde voorsprong genomen.
Daarna wist Kooiman zijn voorsprong uit te breiden tot twee ronden. Gert Jakobs sprong in de slotfase achter hem aan en eindigde als tweede. Ruitenberg eindigde op de derde plaats.
Omdat Kooiman het KNSB-Cupklassement niet meer kon winnen, richtte hij zich op de Heineken Zesdaagse om het seizoen naar eigen zeggen alsnog positief af te sluiten.
Bij de vrouwen ging de overwinning naar Coby Borst. In de massasprint was zij sneller dan Lilian van Tol en Ineke Kooiman-van Homoet. + Mannen Nr. Rijder Land Jan Kooiman Gert Jakobs Henri Ruitenberg 4 Jos Pronk 5 Jan Wessels 6 Frans Boon 7 Albert Bakker 8 Henk Portengen 9 Wim Vos 10 Bennie van der Weide 11 Rein Jonker 12 Co Giling 13 Dirk Maarssen 14 Herman Fokker 15 Wim Westerveld 16 Lex Cazemier 17 Jan Eise Kromkamp 18 Egbert Vossebelt 19 Bennie Kluiter 20 Alex Janssen
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Coby Borst Lilian van Tol Ineke Kooiman-van Homoet 4 Corine Slagter 5 Nel Schipper-Jantjes 6 Sjoukje Kramer-Dam 7 Lenie van der Hoorn-Langelaan 8 Hannie Frederiks 9 Elske van der Meer 10 Marjan de Vries
Dag 2 Er waren 2.000 toeschouwers aanwezig.
Al na drie ronden plaatste Dries van Wijhe een aanval die beslissend bleek. Kort daarna sloten Albert Bakker, Theun Busser, Dirk Maarssen, Jos Niesten en Jan Eise Kromkamp zich bij hem aan. De kopgroep werkte goed samen en nam binnen tien minuten een ronde voorsprong op het peloton.
Van Wijhe reed vervolgens alleen verder en kwam met een voorsprong van ongeveer honderdvijftig meter als eerste over de eindstreep. Het was zijn derde overwinning van het seizoen. Dirk Maarssen werd tweede en Theun Busser derde.
Jan Kooiman, de winnaar van de dag ervoor, finishte als zevende op een ronde achterstand. Hij bleef daarmee wel aan de leiding in het algemeen klassement, met 2,1 punten voorsprong op nummer twee Henri Ruitenberg. Van Wijhe kwam niet in aanmerking voor het eindklassement vanwege zijn geloofsovertuiging. De laatste wedstrijd werd op zondag verreden en hij nam daaraan niet deel. Deelname aan deze wedstrijd was verplicht om in aanmerking te komen voor het eindklassement.
Bij de vrouwen ging de overwinning naar Ineke Kooiman-van Homoet. Zij had een halve baan voorsprong op Atje Keulen-Deelstra. Nel Schipper-Jantjes werd derde. + Mannen Nr. Rijder Land Dries van Wijhe Dirk Maarssen Theun Busser 4 Jan Eise Kromkamp 5 Jos Niesten 6 Henri Ruitenberg 7 Jan Kooiman 8 Albert Bakker 9 Henk Portengen 10 Co Giling 11 Jos Pronk 12 Jan Wessels 13 Anne Postmus 14 Wim Westerveld 15 Bennie van der Weide 16 Wim Vos 17 Jan Kroon 18 Rein Jonker 19 Lex Cazemier 20 Lubbert van der Molen
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Ineke Kooiman-van Homoet Atje Keulen-Deelstra Nel Schipper-Jantjes 4 Coby Borst 5 Corine Slagter 6 Elske van der Meer 7 Hannie Frederiks 8 Betty Westerveld-van Rijn 9 Lilian van Tol 10 Hilma Bloemberg
Dag 3 Halverwege de wedstrijd namen Co Giling, Jan van Cappelle, Lex Cazemier en Dries van Wijhe een ronde voorsprong op het peloton. Tien ronden later wist Van Cappelle opnieuw een ronde voorsprong te nemen, ditmaal samen met Albert Bakker en Jaap Jonkman. Henri Ruitenberg en Van Wijhe neutraliseerden vervolgens de aanvallen van Giling, waardoor hij de aansluiting miste. In het peloton hielden Jos Pronk en Jos Niesten het tempo hoog, waardoor Van Cappelle zijn voorsprong kon vasthouden en alleen aan de leiding kwam. Hij pareerde tweemaal een aanval van Cazemier en won uiteindelijk de wedstrijd. Cazemier werd tweede en Giling derde.
Van Cappelle had dat seizoen nog geen top tienklassering behaald, ook niet in regionale wedstrijden. Hij had de nacht voorafgaand aan de wedstrijd doorgebracht bij Jeen van den Berg en het die dag rustig aangedaan, wat volgens hem had bijgedragen aan zijn overwinning.
Bakker werd met zijn zesde plaats de nieuwe leider in het algemeen klassement. Dit kwam mede doordat Jan Kooiman een rustdag nam en Ruitenberg geen punten behaalde.
Wim Vos reed de wedstrijd met een opengesneden scheenbeen, nadat hij met zijn been in de schaats van Dirk Maarssen was terechtgekomen.
Bij de vrouwen ging de overwinning naar Coby Borst. Zij plaatste in de voorlaatste ronde een aanval. Achter haar won Atje Keulen-Deelstra de sprint van het peloton voor de tweede plaats. Nel Schipper-Jantjes eindigde als derde. + Mannen Nr. Rijder Land Jan van Cappelle Lex Cazemier Co Giling 4 Dries van Wijhe 5 Jaap Jonkman 6 Albert Bakker 7 Evert van Benthem 8 Herman Keijzers 9 Lubbert van der Molen 10 Gerard van Ommen
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Coby Borst Atje Keulen-Deelstra Nel Schipper-Jantjes
Dag 4
+ Mannen Nr. Rijder Land Henri Ruitenberg Jos Pronk Jan Kooiman 4 Jos Niesten 5 Dirk Maarssen 6 Henk Portegen 7 Gert Jakobs 8 Wim Vos 9 Co Giling 10 Jan Kroon
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Lilian van Tol Elske van der Meer Betty Westerveld-van Rijn
Dag 5 In de sprint was Gert Jakobs enkele centimeters eerder over de finish dan Rien de Roon. Daarmee behaalde hij de overwinning. Dries van Wijhe werd derde. + Mannen Nr. Rijder Land Gert Jakobs Rien de Roon Dries van Wijhe 4 Jos Pronk 5 Alex Janssen 6 Jan Wessels 7 Evert van Benthem 8 Bennie van der Weide 9 Andries Kasper 10 Lubbert van der Molen
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Ineke Kooiman-van Homoet Lilian van Tol Lenie van der Hoorn-Langelaan
Dag 6 Er waren 4.000 toeschouwers aanwezig.
Dries van Wijhe verscheen niet aan de start, omdat de wedstrijd op zondag werd verreden. Vanwege zijn geloofsovertuiging nam hij hier niet aan deel. Mede hierdoor verspeelde hij zijn kans op de overwinning in het algemeen klassement.
Jos Niesten won de wedstrijd. Hij reed weg uit het peloton en schreef de overwinning op zijn naam. Uiteindelijk had hij twee ronden voorsprong. Rien de Roon kwam in de finale ten val.
Tijdens de laatste wedstrijd werden drie premiesprints verreden. Daardoor kwam het eindresultaat vooral neer op rekenwerk in plaats van op marathonschaatsen. Gert Jakobs stond na zijn overwinning op de vijfde dag nog aan de leiding. Hij leek ook het algemeen klassement te gaan winnen, maar door de premiesprints ging de eindzege alsnog naar Henri Ruitenberg. Door het puntensysteem, waarin premiesprints meer punten opleverden dan rondewinsten, won hij het klassement met één punt verschil van Jakobs.
Achteraf waren de rijders kritisch over het systeem. Ruitenberg gaf aan dat volgens hem alle wedstrijden zouden moeten meetellen voor het eindklassement. Hij vond dat een schaatser door een val het klassement kon verliezen, maar dat dit bij de sport hoorde. Ook sprak hij zich uit tegen premiesprints, omdat deze ingewikkeld waren om te berekenen, terwijl hij juist door dat systeem het algemeen klassement had gewonnen.
Bij de vrouwen werd het algemeen klassement gewonnen door Ineke Kooiman-van Homoet. Coby Borst, die de eerste twee wedstrijden had gewonnen, was wegens ziekte niet aanwezig bij de laatste wedstrijd. + Mannen Nr. Rijder Land Jos Niesten Ruud Christoffers Gert Jakobs 4 Alex Janssen 5 Bennie van der Weide 6 Jan Roelof Kruithof 7 Steven Zoon 8 Lex Cazemier 9 Theun Busser 10 Henri Ruitenberg
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Ineke Kooiman-van Homoet Lilian van Tol Hannie Frederiks 4 Elske van der Meer 5 Atje Keulen-Deelstra 6 Lenie van der Hoorn-Langelaan 7 Betty Westerveld-van Rijn 8 Corine Slagter 9 Jitske Nauta 10 Sjoukje Kramer-Dam
Eindklassementen
+ Mannen Nr. Rijder Land Punten Henri Ruitenberg 79,1 Gert Jakobs 78,1 Jos Pronk 77 4 Jan Kooiman 67,1 5 Jos Niesten 59,1 6 Dirk Maarssen 52 7 Bennie van der Weide 49 8 Wim Vos 48 9 Jan Wessels 48 10 Ruud Christoffers 47
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Punten Ineke Kooiman-van Homoet 43,3 Lilian van Tol 37,1 Atje Keulen-Deelstra 35 4 Elske van der Meer 27 5 Hannie Frederiks 23 6 Betty Westerveld-van Rijn 23 7 Nel Schipper-Jantjes 23 8 Corine Slagter 20 9 Lenie van der Hoorn-Langelaan 19 10 Jitske Nauta 15
1984 Categorie:Schaatsen in 1984