Theca (Oudgrieks θήκη, uitgesproken als thēkē, wat "doos" of "omhulsel" betekent) is een beschrijvend morfologische term in de biologie, waarmee een stevige, omhullende structuur met een beschermende functie wordt aangegeven. In de dierkunde De term wordt gebruikt voor het beschermend weefsel door zogenaamde thecacellen rond de ovariële follikels in het vrouwelijk geslachtsorgaan. De kalkstructuur die het skelet van koralen vormt, wordt theca genoemd. Het stevige omhulsel van de cel bij sommige Amoebozoa (de Thecamoebida)
In de plantkunde Een meeldraad bestaat uit een helmdraad (filament) en een helmknop (anthere), met gewoonlijk twee helmhokjes. Die helmhokjes worden thecae (meervoud van theca) genoemd. Het deel van het sporogoon van mossen, waarin de sporen en een uit steriele cellen bestaande columella zich bevinden wordt ook theca genoemd. Bij eencellige organismen (protisten en eencellige algen) is een theca een stevig omhulsel dat echter, anders dan een stevige celwand, de cel niet volledig omhult. De theca kan zich zowel binnen als buiten de celwand bevinden. Bijvoorbeeld bij kiezelwieren vormt zich een omhulsel van kiezel (SiO2) dat bestaat uit een hypotheca (doosje) met een epitheca (dekseltje) die bovenop de hypotheca ligt en een overlappende rand heeft. Dit wordt een frustule genoemd.
Categorie:Dierenanatomie Categorie:Plantenanatomie Categorie:Algen Categorie:Protista