Mary Smithuysen, artiestennaam van Marie Smithuijzen (Amsterdam, 11 december 1906 – Laren (Noord-Holland), 24 november 1992) was een Nederlands actrice.
Achtergrond Ze was dochter van Francisca Cornelia Louisa Schulte en Petrus Henricus Franciscus Marie Smithuijzen. Ze was tussen 1928 en 1948 (echtscheiding) getrouwd met Jan Musch. In 1950 hertrouwde ze met acteur Ben Groenier; hun zoon Pieter Groenier werd hoorspelacteur.Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart Marie Smithuijzen
Werk thumb|Mary Smithuyzen in 1974 Smithuysen was van oorsprong danseres/ballerina. Ze kreeg daartoe opleiding in Nederland, Duitsland en de Verenigde Staten. Eenmaal terug (ze moest haar studie afbreken vanwege een gebroken voet) debuteerde ze als danseres/actrice in Peer Gynt van Edvard Grieg. Het is dan 1927 en bij die productie leerde ze haar eerste echtgenoot kennen. Ze trokken met voorstellingen door het hele land en hadden in seizoen 1935/1936 een aantal optredens in Nederlands-Indië samen met Louis Davids. Ook na de Tweede Wereldoorlog stond ze op de planken bij het Amsterdams Toneelgezelschap, het Nederlands Volkstoneel, Toneelgroep Theater (met haar tweede echtgenoot) en Studio. In de jaren zestig breidde zij haar werkzaamheden uit; tussen 1962 stond ze met Wim Sonneveld op de planken in My Fair Lady. Ze trad in 1962 tijdens het Holland Festival op in Herman Heijermans’ Uitkomst. In 1963 vertolkte ze de rol van mevrouw Schmidt in The sound of music.
In de jaren zeventig verschoven haar activiteiten van toneel naar televisie (serie De wolvenman, geschreven door Paul Biegel, tegenover Piet Hendriks), films en hoorspelen. Een van haar laatste rollen was een anonieme vrouw in de film A bridge too far. In de jaren tachtig staakte ze haar activiteiten. Ze verhuisde naar het Rosa Spier Huis (Essenboom 2, Laren).
Categorie:Nederlands danser Categorie:Nederlands toneelacteur Categorie:Nederlands televisieacteur Categorie:Nederlands filmacteur