miniatuur|Gravure in het Monasticum Gallicanum De Koninklijke Sint-Pietersabdij van Jumièges (Latijn: Regalis Abbatiae Gemmeticae) is een voormalig benedictijner klooster in Normandië (Frankrijk), in de nabijheid van de rivier de Seine.
Geschiedenis De abdij werd in 654 gesticht door de heilige Philibertus van Jumièges, hoveling van Dagobert I, die als eerste abt was aangesteld als schenking in de vorm van land door Clovis II en zijn koningin, Balthildis. In de negende eeuw werd de abdij geplunderd en in brand gestoken door de Vikingen. Nadien werd zij op ruimere schaal heropgebouwd onder leiding van William Longsword, destijds hertog van Normandië. De nieuw opgetrokken monumentale abdijkerk werd in 1067 plechtig ingewijd in aanwezigheid van Willem de Veroveraar.
De monastieke gemeenschap stond gedurende een bepaalde periode onder het leiderschap van vooraanstaande heiligen wier abbatiaat voorspoed en aanzien bracht, onder wie Robert van Jumièges en Hugo van Rouen.
Ruïne Tijdens de Franse Revolutie werd de abt Pierre François Martial de Loménie de Brienne afgezet en werden de monniken verdreven. De abdij werd opgeheven en de conventsgebouwen grotendeels verwoest. De overblijfselen van deze gebouwen vielen vervolgens gedurende lange tijd ten prooi aan gebruik als steengroeve. Niettemin zijn aanzienlijke delen van de voormalige Onze-Lieve-Vrouweabdijkerk bewaard gebleven. Thans resteert een omvangrijk gedeelte van deze kerk als ruïne, evenals het voormalige abtspaleis en de abdijpoort en het hartgraf van Agnès Sorel.
Categorie:Abdij