Kapitaalstaking is het fenomeen waarbij bedrijven, aandeelhouders of investeerders nieuwe investeringen of productiemiddelen achterhouden om een economisch-politiek doel te bewerkstelligen.
Kapitaalstakingen zijn meestal het gevolg van overheidsbeleid dat beleggers als "onvriendelijk" of "fiscaal ongunstig" beschouwen, zoals belastingmaatregelen of marktreguleringen. Kapitaalstakingen worden ook wel het equivalent genoemd van een (werk)staking maar dan door ondernemers/aandeelhouders. Het wordt ook vaak in verband gebracht met het concept 'kapitaalvlucht', een gerelateerd fenomeen waarbij investeringen uit een land worden weggetrokken.
Een kapitaalstaking is doorgaans gericht tegen aangekondigde links-sociale beleidsmaatregelen en komt in Nederland weinig voor. De druk vanuit het bedrijfsleven om de dividendbelasting af te schaffen in 2017 was een opmerkelijke uitzondering, aangezien het ging om een meer dan 50 jaar oude wet, de wet op de dividendbelasting 1965
Voorbeelden Opvallende kapitaalstakingen: In 2017 zetten Shell, Unilever, AkzoNobel en Philips de Nederlandse regering onder druk om dividendbelasting te schrappen. VVD kwam direct met een wetsvoorstel om de Dividendbelastingwet uit 1965 naar 0% aan te passen, ondanks dat dit nergens in de verkiezingsprogramma's was genoemd. Het voorstel werd uiteindelijk niet aangenomen, en Unilever en Shell vertrekken naar het Verenigd Koninkrijk. In 2015 in Griekenland had de linkse partij SYRIZA de verkiezingen gewonnen en deze beloofde onder andere verhoging van minimumloon en het stilleggen van privatiseringsplannen. Veel investeerders en spaarders trokken hun geld terug uit de Griekse banken en dit leidde tot een bankencrisis en grote economische druk op de regering. De regering werd gedwongen alsnog in te stemmen met nieuwe bezuinigingsmaatregelen en snijden in de sociale zekerheid. In 1981 won François Mitterrand de verkiezingen in Frankrijk met plannen voor nationalisaties, hogere belastingen voor vermogenden en meer werknemersrechten. Hierop brachten veel investeerders en vermogende Fransen hun geld naar het buitenland en stelden investeringen uit, wat leidde tot economische druk en een zwakkere Franse munt. Binnen enkele jaren draaide de regering een deel van haar economische beleid terug om het vertrouwen van investeerders te herstellen. Begin jaren 1970 voerde president Salvador Allende in Chili socialistische hervormingen door, zoals nationalisaties en prijscontroles. Als reactie hierop voerde de Verenigde Staten een beleid van economische sabotage en verplaatsten veel bedrijven en vermogenden hun kapitaal naar het buitenland, met economische ontwrichting tot gevolg. Deze economische druk verzwakte de regering en vormde een van de factoren in de crisis die eindigde met een door de CIA gesteunde militaire staatsgreep van 1973.
Zie ook Desinvesteren Lobbyen
Categorie:Financiering Categorie:Lobbyen