Charles Gustavus Ulrich Dahlgren (Philadelphia, 13 augustus 1811 – Brooklyn, 18 december 1888) was een Amerikaans bankier, plantagehouder, advocaat en militair. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende hij als brigadegeneraal in de Mississippi State Troops waar hij bevelhebber was van de 3rd Brigade. Na onenigheid met president Jefferson Davis over de transfer van militietroepen naar het Confederate States Army werd hij op een zijspoor gezet.Allardice, Bruce S. More Generals in Gray. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1995. . pp. 69-71.Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. . p. 197.
Vroege jaren Charles G. Dahlgren werd geboren op 13 augustus 1811 in Philadelphia, Pennsylvania. Hij was de zoon van Ulrik Dalgren en Martha Rowan. Zijn vader was een handelaar en Zweeds consul in Philadelphia. Charles zou kort in de United States Navy dienen maar kwam al snel tot het besef dat een maritieme loopbaan niet voor hem was. Zijn oudere broer John A. Dahlgren werd vice-admiraal. Ulric Dahlgren was de neef van Charles. Charles Dahlgren verhuisde naar Lousiana en vestigde zich uiteindelijk in Mississppi. Hij ging er aan de slag als officieel vertegenwoordiger voor de Bank of the United States in Natchez. Daarnaast was hij zakenman en investeerde in projecten van kennissen.Marell, Oscar G. Sweden-America (Swedish Chamber of Commerce of the United States of America, 1918. Page 19-22) Hijzelf kocht een plantage die ook de nodige inkomsten genereerde. Hij engageerde zich voor de lokale militie-eenheden waar hij opklom tot de rang van brigadegeneraal.
Amerikaanse Burgeroorlog Na het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog rekruteerde Dahlgren uit eigen middelen twee regimenten, namelijk de 3rd en 7th Mississippi Infantry Regiments. Hij werd verkozen tot kolonel van het 3rd Mississippi. Toen de regimenten werden opgenomen in het Confederate States Army verloor Dahlgren zijn rang. Hij was sterk gekant tegen het transfereren van militietroepen naar het reguliere leger. Met zijn protesten kwam hij in conflict met president Jefferson Davis. Hij werd door de president verdacht gemaakt. Ook wegens zijn familiebanden. Zijn oudere broer was vice-admiraal in de Union Navy en toen bleek dat zijn neef, Ulric Dahlgren die sneuvelde tijdens een raid tegen de hoofdstad, papieren bij zich had die zouden verwijzen naar een moordaanslag op president Davis; was Charles Dahlgren persona non grata in de hoofdstad.
Nadat Dahlgren zijn regimenten zag vertrekken naar het Confederate States Army bleef hij bij de Mississippi State Troops. Zijn benoeming werd verlengd tot in 1863. Dankzij of ondanks zijn beperkte ervaring in de United States Navy werd hij in 1862 benoemd tot staatscommissaris voor het bouwen van kanonneerboten in Fayette, Mississippi.
Latere jaren Na de oorlog had Dahlgren zijn huis, zijn plantage en een deel van zijn fortuin verloren. Samen met zijn gezin verhuisden ze naar New Orleans waar hij een advocatenkantoor opende. In 1870 verhuisden ze naar Nashville waar ze maar enkele maanden verbleven voor ze naar Winchester, Virginia trokken. Uiteindelijk vestigden ze zich in 1876 in New York waar hij werkte als advocaat en boekhouder.
Charles G. Dahlgren overleed op 18 december 1888 in Brooklyn, New York. Hij werd begraven op het City Cemetery in Natchez, Mississippi.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten