thumb|Fort Oranje thumb|Batterij De Windt met uitzicht op Saint Kitts De vestingwerken op Sint Eustatius zijn forten en batterijen die deden dienst in de 17e, 18e en 19e eeuw om het eiland te beschermen tegen vijandige indringers.
Ontwikkeling Sint Eustatius werd in 1493 ontdekt door Christoffel Columbus (1451-1506). Hij gaf het eiland de huidige naam, als vernoeming naar Eustachius van Rome. Inheemsen noemden het eerder Alo. Spanje keek echter nauwelijks om naar het eiland. In 1629 waren de Fransen de eerste Europeanen die zich er vestigden. Met de bouw van een klein fort werd Oranjestad gesticht. Wegens gebrek aan water verlieten ze het eiland weer.Is Geschiedenis, Geschiedenis van Sint Eustatius onder Nederlands bewind In tweehonderd jaar tijd wisselde het eiland 22 keer van eigenaar.
Op 25 april 1636 nam een Zeeuwse vloot het eiland in. Op de resten van het Franse fort bouwden zij Fort Oranje. In het fort plaatsten ze zestien kanonnen. Het watertekort losten ze op door waterbakken (cisternen) te bouwen. In dit jaar woonden er vijftig mensen, vooral Zeeuwen, Vlamingen en Walen. Er werden straten aangelegd naar de plantages: naar het zuiden de Kerkweg, naar het oosten de Fort Oranjestraat, naar het noordoosten de Paramiraweg en Bay Path naar de Benedenstad. In de Bovenstad is de stedelijke structuur sinds die eeuw amper gewijzigd. De verstedelijking kwam de eeuw erna op gang: woningen en boerderijen in de Bovenstad en de warenhuizen beneden. De naam Oranjestad stamt uit circa 1720. In de erop volgende decennia ontwikkelde Sint Eustatius zich tot het handelsknooppunt van de Caraïbisch gebied, de bijnaam The Golden Rock verwijst hiernaar.Landschap en Erfgoed van Sint Eustatius, The Historical Gem, 2026, pag. 66-68, 82-86
Verdediging Het eiland moest vanwege het grote economische belang verdedigd worden tegen piraten, maar ook tegen andere landen, al was het maar dat het eiland kon optreden als leverancier van een vijand. Rondom het eiland werden daarom vierentwintig vestingwerken aangelegd, bestaande uit forten en batterijen. Vier van de vijf forten bevonden zich op punten die gemakkelijk vanaf zee toegankelijk waren. Een aantal batterijen lag aan de moeilijk in te nemen oostzijde. In 1748 werden een aantal waterforten gebouwd, met in de nabijheid uiterst giftige manzanillabomen. Het afbreken van een tak kon al leiden tot brandblaren, infecties, bloedingen en ontstekingen in de maag en darmen. Ook regendruppels die van de boom vielen konden tot brandwonden leiden.
In 1781, tijdens de Vierde Engels-Nederlandse Oorlog, nam de Britse admiraal George Brydges Rodney het eiland in. Nog hetzelfde jaar, op 26 november 1781, wist de Franse markies François Claude de Bouillé het eiland relatief eenvoudig te veroveren door bij Jenkins Bay aan wal te gaan. De Fransen gaven het eiland na tweeënhalf jaar terug aan Nederland. In die tijd dichtten ze echter wel het gat in de verdediging waar zij zelf gebruik van gemaakt hadden, met de bouw van Fort Royal, Batterij Bouillé, Fort Panga en Batterij Jussac.RJG Stelten, From Golden Rock to Historic Gem: a historical archaeological analysis of the maritime cultural landscape of St. Eustatius, Dutch Caribbean, Universiteit Leiden, 21 maart 2019, pag. 135-136
Vanaf de 19e eeuw liep de economische bedrijvigheid op het eiland terug, en nam als gevolg ook de noodzaak van de vestingwerken af. Begin 21e eeuw zijn veel batterijen vervallen tot ruïnes of zo goed als verdwenen. In een enkel geval maakte een batterij plaats voor industrie, zoals de Tumble Down Dick. Gerenoveerde vestingwerken zijn Fort Oranje en Batterij De Windt.
Lijst Het F-nummer wordt onder meer genoemd in de lijst van officieel erkende monumenten binnen Caribisch Nederland.Openbaar Lichaam Sint Eustatius, Afkondigingsblad van Sint Eustatius - Besluit van de eilandsraad van 21 september 2023 no.12 tot vaststelling van het Ruimtelijk Ontwikkelingsplan Sint Eustatius 2023, 18 juli 2024 Er zijn op Sint Eustatius ongeveer 24 vestingwerken geweest.Openbaar Ministerie, Geschiedenis Fort Oranje
F Naam Alternatieve namen Locatie F01 Fort Oranje Old Fort, Fort George Klif in Bovenstad F02 Batterij Bourbon Four Gun Battery, Vaughan Battery Klif aan de oostkant van de Salem-begraafplaats F03 Waterfort Fort/Batterij Amsterdam, Batterij St. Anna Noordeinde van Benedenstad bij plantage Godet F04 Batterij Rotterdam Nieuwe Fort Van Zanten's Land F05 Fort Royal Royale Top van zuidwestelijke Horseshoe Mountains F06 Fort Panga Signal Hill, Seinpost, La Vigie Top van oostelijke Horseshoe Mountains F07 Batterij Jussac Cul-de Sac, Redoute aux Bombes Op een na hoogste top van oostelijke Horseshoe Mountains F08 Batterij Tumble Down Dick Tommelendijk, Battery Charlotte Midden in olieterminalhaven F09 Batterij Concordia Concoran Einde landingsbaan F.D. Roosevelt Airport F10 Batterij St. Louis Lucie Klif boven Compagnie-baai F11 Batterij Corre Corre Couroucourou Klif boven zuidoostelijke einde van Corre Corre-baai F12 Batterij De Windt Fort De Windt, Back-off Battery, Lisburne Battery Einde van de Road to White Wall F13 F14 Batterij Nassau Fort Nassau Klif aan de noordhoek van Kay Bay F15 Batterij La Haye Batterij Dolijn Klif tussen Nassau en Bouillé F16 F17 Batterij Bouillé Citern Battery Klif aan het zuideinde van de gut naar Crook's Castle
Kaart