Augustijn van Hasselt (prinsbisdom Luik, 2e helft 16e eeuw - ) was een drukker in de Nederlanden. Hij drukte voor het Huis der Liefde en de Hiëlisten, twee wederdoper sekten van mystieke inslag. Christoffel Plantijn financierde van Hasselt om de inquisitie en strenge censuur in de Spaanse Nederlanden te omzeilen.
Levensloop Augustijn van Hasselt groeide op in het prinsbisdom Luik, mogelijks in Hasselt zoals zijn naam aangeeft. Zijn vrouw was afkomstig van Twente.
Hij trad toe tot de anabaptisten in Münster. Het was de periode na de anabaptistische opstand in 1535. Van Hasselt leefde in armoede.
Hij dook op in 1560 in de provincie Groningen. Hendrik Niclaes trok hem aan in zijn sekte, genaamd het Huis der Liefde. Het was een mystieke christelijke sekte. Van Hasselt werd de drukker van het gezelschap, onder toezicht van en met financiële steun door Christoffel Plantijn. Hij drukte onder meer Den Spegel der Gerechtichkeit, die de bijbel werd van de sekte. In 1562 werd van Hasselt directeur van Niclaes’ nieuwe drukkerij in Kampen. Het werd de uitgeverij van nog meer boeken, veelal vertalingen naar het Latijn en het Frans, in naam van het Huis der Liefde.
Van 1564 tot 1566 werkte van Hasselt in Antwerpen, in de drukkerij van Plantijn.
In 1566 trok van Hasselt naar Vianen. Hendrik, heer van Brederode, bood bescherming aan een drukkerij van protestantse signatuur in Vianen. Plantijn financierde het project. Van Hasselt was ervan overtuigd dat de protestanten Filips II zouden overtuigen. Dit bleek illusoir door het uitbreken van de Tachtigjarige Oorlog in 1568. Hij vluchtte naar Wesel (1568) omwille van het oorlogsgeweld. Plantijn werd ongerust over de lening in materiaal en geld voor de totale som van 500 florijnen die van Hasselt nog had uitstaan. Niclaes vereffende de openstaande schuld bij Plantijn, zodat van Hasselt moest terugkeren naar Vianen. Later werkte van Hasselt in de drukkerij in Keulen voor de Familie van Liefde.
In 1573 kwam het tot een breuk binnen de Familie van Liefde. Van Hasselt trok mee met de dissident Hendrik Jansen van Barrefelt. De dissidenten werden Hiëlisten genoemd, naar Barrefelts pseudoniem Hiël. Van Hasselt werd de belangrijkste drukker voor Barrefelt, en dit met blijvende financiële steun van Plantijn, en later van diens schoonzoon Moretus. De inhoud van de boeken bleef christelijke mystiek. Een brief van Barrefelt aan Moretus uit 1591 is de laatste bron waarin vermeld staat dat van Hasselt nog leefde.
Categorie:Persoon in het prinsbisdom Luik Categorie:Zuid-Nederlands drukker (voor 1830) Categorie:Anabaptistisch persoon Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 16e eeuw