Elizabeta "Lizika" Jančar (oorlogsnaam: Majda) (Maribor, 27 oktober 1919 - Belo, 20 maart 1943) was een Joegoslavisch partizaan van Sloveense afkomst die stierf in de Tweede Wereldoorlog en werd onderscheiden met de Orde van de Nationale held.
Biografie miniatuur|Herdenkingsplaquette in Belo Lizika Jančar werd in 1919 geboren in Maribor als dochter van een spoorwegarbeider die ook als mijnwerker in Duitsland had gewerkt.Jančar werd in 1937 in Maribor lid van de Bond van de Joegoslavische Communistische Jeugd (SKOJ). Na haar middelbareschoolopleiding in Maribor schreef ze zich in als studente aan de medische faculteit in Belgrado.
Tweede Wereldoorlog Jančar verhuisde naar Ljubljana en werd in april 1941 lid van de Communistische Partij van Slovenië, waar ze meehielp bij de oprichting van de illegale radiozender Kričač.
In februari 1943 sloot ze zich aan bij het Dolomieten-detachement van de Sloveense partizanen en diende ze als radio-operator voor het Centraal Comité van de Communistische Partij van Slovenië om contact te onderhouden met Moskou. Ze werd op 19 maart 1943 gevangengenomen door de Vrijwillige Anticommunistische Militie tijdens de gevechten in de Bača-kloof (Sloveens: Belška grapa) nabij Belica en werd de volgende dag in Belo doodgeschoten.
Jančar werd op 27 november 1953 postuum onderscheiden als Nationale Held van Joegoslavië.
Nalatenschap De Lizika Jančar-slaapzaal in Maribor (Dijaški dom Lizike Jančar Maribor) is naar haar vernoemd, net als de Lizika Jančar-straat in Maribor (Ulica Lizike Jančar) en in Ljubljana (Ulica Lizike Jančarjeve).
In 1976 werd in Belo op de locatie waar ze doodgeschoten werd, een plaquette onthuld.
Zie ook Vrouwen in de Joegoslavische volksbevrijdingsstrijd
Categorie:Joegoslavisch verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog