Baron Charles (Carl) M. G. Napoléon de Vinck de Deux Orp (Sint-Joost-ten-Node, 11 juli 1859 - Parijs, 27 januari 1931) was een Belgisch diplomaat.
Biografie Familie en diplomatie Baron Carl de Vinck de Deux Orp was een zoon van Eugène de Vinck de Deux Orp, burgemeester van Kampenhout, ambassadesecretaris en prentenverzamelaar, en burggravin Julienne de Spoelberch. Zelf bleef hij vrijgezel. Burggraaf Charles-Victor de Spoelberch, bibliograaf en literair verzamelaar, was zijn oom.
Na studies aan de Katholieke Universiteit Leuven zette hij een familietraditie voort door een diplomatieke loopbaan te beginnen. Hij werd achtereenvolgens attaché op de centrale administratie (1881) en in Belgrado (1882), ambassadesecretaris in Belgrado (1882), Caïro (1882), Rome (1886) en Sint-Petersburg (1889) en ambassaderaad in Sint-Petersburg (1890) en Wenen (1895). In 1896 werd hij minister-resident in Rio de Janeiro, later dat jaar in Peking. In Peking speelde hij een voorname rol in de totstandkoming van spoorlijnen, waaronder de lijn Peking-Hankou. Hij kreeg in 1901 alsnog de diplomatieke rang buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister.
Prentenverzameling In 1899, op veertigjarige leeftijd, toen zijn gezondheid achteruitging, verliet de Vinck de diplomatieke dienst en koos hij ervoor zich in Parijs terug te trekken, een stad die hij als zijn uitverkoren vaderland beschouwde. In zijn woning aan de Place de l'Étoile werkte hij aan de verrijking van de prentencollectie die hij van zijn vader had geërfd.
Deze collectie, oorspronkelijk bestaande uit vierduizend prenten en gewijd aan Marie-Antoinette, was het voorwerp van zijn bewondering. De Vinck breidde haar aanzienlijk uit, zodat zij uiteindelijk een hele eeuw Franse geschiedenis bestreek, van het huwelijk van Lodewijk XVI in 1770 tot de laatste stuiptrekkingen van de Commune.
De zorg om deze collectie te behouden bracht hem ertoe er reeds tijdens zijn leven aan te denken haar aan een openbare instelling te schenken. Georges Lenôtre wees hem daarbij de weg naar het Cabinet des estampes van de Bibliothèque nationale. Zo vertrokken in maart 1906 300 portefeuilles met 17.000 gravures naar de Rue de Richelieu. Deze schenking werd met des te meer dankbaarheid aanvaard omdat de baron zijn collectie zelf had geclassificeerd en haar had laten monteren en binden in prachtige banden, bekleed met rood marokijnleder en voorzien van zijn wapenschild. Daarbij moet nog worden vermeld dat hij door een tweede schenking in 1909 het totaal uiteindelijk op 29.000 stukken bracht. De collectie onderscheidde zich door uitsluitend tijdgenotenmateriaal, een grote verscheidenheid aan grafische technieken, zeldzame volksprenten en kwetsbare schriftelijke documenten (affiches, proclamaties, vonnissen).
In voortdurend contact met talrijke verzamelaars en historici richtte hij in 1908 de Société d'iconographie parisienne op, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter bleef en voor het Bulletin waarvan hij verschillende artikelen schreef. De Académie des beaux-arts verkoos hem in 1920 tot corresponderend lid en kende hem in 1930 een Prix Bernier toe voor zijn werken. Hij overleed in januari 1931 en werd begraven op de Cimetière du Montparnasse.
Literatuur Collection de Vinck. Inventaire analytique, 10 vol., Parijs, Imprimerie nationale, 1909-1914. 'Note sur la Collection de Vinck', in Revue d'histoire moderne 6, 1931, nr. 34, 294-297. 'Nécrologie', in Bulletin de l'Académie des beaux-arts, 1931, nr. 13. 'Necrology', in The Art Bulletin 59, 1931, 154. Gaston BRAIVE en Istvan MONDOVITS, 'Le corps diplomatique et consulaire belge en Italie (1830-1914)', vol. 3, in Risorgimento. Bulletin semestriel publié par le comité belge de ristituto per la Storia del Risorgimento italiano 13, nr. 1, 1970, 98-99. Laure BEAUMONT-MAILLET, 'Guide sommaire des collections d'images révolutionnaires de la Bibliothèque nationale', in Images de la Révolution française. Catalogue du vidéodisque, vol. 1, Parijs, Bibliothèque nationale, 1990, Annexe 1, 29-30.
Categorie:Belgisch ambassadeur Categorie:Belgisch kunstverzamelaar Categorie:Belgische adel