Tepe Asiab is een archeologische vindplaats in het Zagrosgebergte nabij de stad Kermanshah in westelijk Iran.
De vindplaats werd ontdekt tijdens het Iranian Prehistoric Project van Robert Braidwood, en werd begin 1960 kortstondig opgegraven onder leiding van Bruce Howe. Nieuwe opgravingen werden verricht in 2016 door een team van de Universiteit van Kopenhagen.
De site was met tussenpozen bewoond tussen 7100 en 6150 v.Chr., en vond zijn oorsprong in de proto-neolithische Shanidar-Karim-Shahircultuur, die werd opgevolgd door de Jarmocultuur van het vroege neolithicum. In het zuidwesten bevindt zich de vroeg-neolithische site Tepe Guran.
Er zijn tekenen van het maken van stenen werktuigen, nederzettingsfundamenten en economische activiteiten. Er zijn aanwijzingen voor het begin van de domesticatie van planten en dieren, vergelijkbaar met die in de nabijgelegen sites Tepe Guran, Ganj Dareh en Ali Kosh.
Begraven werd in kuilgraven en bedekt met rode oker.
Categorie:Archeologische vindplaats in Iran Categorie:Epipaleolithische vindplaats in Zuidwest-Azië Categorie:Nationale werken van Iran