Batterij Tumble Down Dick, voorheen ook Batterij Tommelendijk of de batterij aan de Tommelendijk, is een ruïne van een vestingwerk (batterij) aan de Tumble Down Dick Bay In Sint Eustatius.
Het is een officieel erkend monument binnen Caribisch Nederland (monumentnummer F08).Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, Batterij Tumble Down Dick
Bouw Isaac Lamont, de commandeur van Sint Eustatius, gaf in 1701 de opdracht voor de bouw, maar die lijkt pas na zijn vertrek als commandeur (1704) te zijn uitgevoerd. De batterij was uitgerust met acht kanonnen.Bryan P. Howard, Ph.D., Material Culture, Battery Tumble Down Dick, circa 2004
Deze vallei was in de 17e en 18e eeuw een favoriete landingsplaats voor piraten, smokkelaars en slavenhandelaren. Het water in de baai is kalm en er ligt een zandstrand waar boten aan wal kunnen worden getrokken. De reis naar Oranjestad betekende een klim over een bergkam, maar was de moeite waard voor wie het toezicht van functionarissen wilde ontlopen.
De muren hebben negen lagen en zijn opgetrokken uit een mengeling van natuurlijke en bewerkte stenen. De bovenkant bestaat uit bewerkte stenen. Anders dan bij latere batterijen als Concordia en Corre Corre heeft deze hoge muren met schietgaten. Aan de buitenkant bevindt zich een laag keien die afgedekt is met een aarden wal. Deze bood bescherming tegen kogels die vanaf de baai afgevuurd werden. Het is niet duidelijk of deze verbetering in 1740 werd aangebracht of pas tijdens de bezetting van de Britten in 1781, toen de batterij ook opgeknapt werd.
Onderhoud In 1709, enkele jaren na de bouw, was de batterij inmiddels in verval geraakt. Uit een inspectie van dat jaar blijkt dat de kanonnen onder het zand en onkruid zaten. De West-Indische Compagnie (WIC) stond bekend weinig kosten te willen maken, zoals voor onderhoud. Een maand na de inspectie kwamen piraten via deze route aan land en namen het eiland enige tijd in.
De batterij werd in 1740 lichtelijk gerenoveerd. Aanvankelijk was het plan om de batterij volledig te herbouwen, maar hier werd te weinig geld voor vrijgemaakt. Wel gaf de WIC toestemming voor het versterken van enkele muren en het herstel van de acht geschutplatforms. Ook werd er dat jaar een wachtgebouw bij gebouwd met drie kamers en waarschijnlijk een rieten dak.
In 1753 werd het aantal kanonnen uitgebreid naar twaalf, waaronder 8- en 6-ponders. In 1775 was de effectiviteit opnieuw onder de maat met een bezetting van slechts twee korporaals en een soldaat. In deze tijd waren er nog tien kanonnen over: vier 12-ponders en zes 6-ponders met affuiten, waarbij van één 12-ponder het affuit ontbrak. Er was toen een voorraad van honderd kogels.
Olieraffinaderij In de jaren rond 1980 werd dicht tegen de batterij een deel van de raffinaderij van Sint Eustatius gebouwd. Voorafgaand, in juli 1976, liet de algemeen directeur van Statia Terminals NV weten dat de historische plaatsen zouden worden bewaard en zo mogelijk gerestaureerd.Amigoe di Curaçao, Terrein, omslag bijna rond, 15 juli 1976 De sporen van de kazerne en een verwerkingsfabriek voor indigo zijn niettemin door de bouw van de raffinaderij uitgewist. Ook de batterij zelf raakte door de bouw van de terminal beschadigd, doordat pijpleidingen dwars door de borstwering lopen. Er resteren drie van de acht geschutplatforms, de rest is door bulldozers weggeschoven. Wel bestaan er nog plattegronden uit 1740 en 1981.
Tumble Down Dick