Karim Shahir is een archeologische vindplaats in Noord-Irak, vlakbij Kirkuk, ten noordwesten van Jarmo, in Iraaks Koerdistan, bewoond vanaf het 10e tot het 9e millennium voor Christus.
De vindplaats ligt op een groot terras, ongeveer 800 meter boven zeeniveau, nabij het riviertje Tawuf Chai, in de plaats Chamchamal, in het gouvernement Suleimaniya (Irak). Samen met de aangrenzende vindplaatsen Zawi Chemi en Shanidar behoren de vondsten tot de proto-neolithische Shanidar-Karim-Shahircultuur, die een overgang vormt van mesolithische jager-verzamelaars naar neolithische culturen van de eerste landbouwers.
De vondsten, die duidelijk bewijs leveren van vroege landbouwkennis (graanverbouw), bestaan uit vuurstenen sikkelbladen met een ongewone glans als gevolg van hun gebruik, en op lage temperatuur gebakken kleifiguurtjes, waarschijnlijk voor rituele doeleinden. Dit is een van de vroegste archeologische bewijzen van kleibewerking in West-Azië. Er werden ook vijzels en stampers gevonden, waarschijnlijk gebruikt om zaden te vermalen, dierenbotten, en een pseudo-bestrating van kiezels, een duidelijk teken van de waarschijnlijke aanwezigheid van een stabiele nederzetting.
De vondsten wijzen op een toenemende afhankelijkheid van de bevolking van plantaardige voedselbronnen.
Categorie:Archeologische vindplaats in Irak Categorie:Epipaleolithische vindplaats in Zuidwest-Azië Categorie:Neolithische vindplaats in Zuidwest-Azië Categorie:Prehistorie van Irak