Gijsbert II van Hardenbroek (- 1400/1) was ridder, heer van Hardenbroek en maarschalk van het Sticht Utrecht. Hij was een zoon van Gijsbert I van Hardenbroek en Agnes van Lichtenberg.
Levensloop Gijsbert van Hardenbroek wordt vanaf 1365 in de bronnen vermeld. In 1367 krijgt hij de ridderslag.
Gijsbert was een nauwe bondgenoot en vertrouweling van de Utrechtse bisschop Arnold van Horne. Wanneer deze zich in 1372 mengt in de Eerste Gelderse Successieoorlog door hertogin-pretendente Mechteld van Gelre te steunen, steunt Gijsbrecht eveneens Mechtelds claim. In september 1372 wordt hij gevangengenomen tijdens een belegering van Tiel en naar het Valkhof te Nijmegen gebracht.
Ook was Gijsbert een van de edelen die op 17 mei 1375 de Stichtse Landbrief ondertekenden. In de zomer van datzelfde jaar was Gijsbert samen met bisschop Arnold aanwezig bij het beleg van Puttenstein. Tussen 1376 en 1378 was Gijsbert maarschalk van het Sticht Utrecht. Tussen 1375 en 1397 trad hij meermaals in oorkonden op als getuige en raad voor de bisschop.
In 1391 kreeg Gijsbert het burgerrecht van de stad Utrecht. In 1398 en 1400 wordt hij door hertog Albrecht, ruwaard van Holland, opgeroepen om tegen de Friezen te vechten.
Huwelijk en familie Gijsbert is twee keer getrouwd geweest. In 1374 trouwde hij met Haze van Naaldwijk. Dit huwelijk bleef kinderloos. In 1395 trouwde Gijsbert met Jutte van Raephorst, met wie hij vier kinderen kreeg: zoons Ernst, Gijsbert (III) en Johan en dochter Claesje. Gijsbert III volgde na de dood zijn vader op als heer van Hardenbroek.
Categorie:Adel in de Nederlanden in de 14e eeuw