Eduard (Ed) van Opzeeland (Amsterdam, 19 april 1928 - ‘s Hertogenbosch, 4 juni 2019) was een Nederlands (sport)journalist.
Hij was zoon van Teuntje Westmaas en Eduard Jospeh Christianus van Opzeeland. Vader was eerst koetsier en later taxichauffeur. Hijzelf was getrouwd met Loes Rustenburg en Tineke Philipsen.
Hij was van jongs af aan bezig met sport. Hij begon met voetballen als rechtsbuiten bij Blauw Wit alwaar hij later overstapte op honkbal. Een sollicitatie na de Tweede Wereldoorlog besliste hij door een toss. Een baan op de Holland Amerika Lijn ging daarmee verloren; hij ging werken voor een cacaobedrijf en belandde in Accra, Ghana. Dat zorgde ervoor dat hij aldaar een aanlooppunt werd van filmers en journalisten; dat zou in 1950 leidden tot zijn terugkeer naar Nederland waar hij als leerling-verslaggever aan de slag kon bij Het Parool
Van Opzeeland becommentarieerde tal van sporten. Hij deed verslag van wedstrijden binnen het voetbal, honkbal, wielrennen etc. Hij werkte in het begin vooral als sportverslaggever voor Het Parool en mocht vanuit die functie verslag doen van de allereerste Europacup I-finale ooit. In 1956 streden Real Madrid en Stade de Reims om de beker. Vanaf 1960 volgden tal van verslaggevingen in Vrij Nederland en Nieuwe Revu, waarvoor hij de uitklapplaten van voetbalelftallen verzon. Hij stapte later over naar televisie met programma’s als NTS Sport, Televizier en AVRO's Sportpanorama. Na zijn terugtrekking uit de actieve pers bleef hij wel actief bij bladen als Seasons, Buitenleven en EOS Magazine, waar hij als een van de eersten de (slechte) invloeden van kopballen op de hersenen aan de kaak stelde.
Van zijn hand verschenen publicaties als De geschiedenis van Studio Sport, 25 Jaar Europa Cup I, De kat van (50 bekende Nederlanders en hun kat, samen met Pim Westerweel (1993) en Ben Bril, Davidster als ereteken (2006) over bokser Ben Bril
Hij heeft een aantal opvallende momenten op zijn naam staan: hij zou in zijn begintijd bij Het Parool het loodzetsel van het In Memoriam Wilhelmina der Nederlanden van tafel gestoten hebben; de zetter was de vader van Rinus Michels (1962) bij de Olympische Zomerspelen 1968 in Mexico werden betogers, studenten, hijzelf, fotograaf Ed van der Elsken en journaliste Oriana Fallaci beschoten door de politie en leger. Fallaci werd gewond; achteraf verbaasde Van Opzeeland zich erover dat hij daarna gewoon doorwerkte binnen die Spelen (hij verzorgde commentaar bij basketbal) hij verzon in 1969 de titel Studio Sport, nadat NTS Sport een nieuwe titel nodig had hij zou de man zijn achter de uitspraak Voetbal is oorlog; een uitspraak die Rinus Michels later populair zou maken hij wist schaatser Jan Bols al snel naar de televisiestudio te halen na diens vergeten wissel (1971), nadat hij al eerder specials had verzorgd over Ard Schenk en Kees Verkerk. tot 1987 hield hij vol dat voetbal ongeschikt was voor vrouwen, bij het Europees kampioenschap voetbal vrouwen 1987 veranderde hij (pas) zijn mening.Sportgeschiedenis over Van Opzeeland tegenover vrouwenvoetbal (geraadpleegd 10 maart 2026)
Hij overleed op 91-jarige leeftijd in een ziekenhuis in ‘s Hertogenbosch. Hij werd begraven op Zorgvlied in Amsterdam. Zijn rouwadvertentie meldt: Tijd is oneindig; het leven niet.Van Opzeeland op Mensenlinq (geraadpleegd 10 maart 2026)
Categorie:Nederlands journalist