Graaf Gontran Ernest Désiré Aloïs Marie Ghislain de Lichtervelde (Gent, 17 december 1849 - Bern, 18 maart 1905) was een Belgisch diplomaat.
Biografie Familie Graaf Gontran de Lichtervelde was een zoon van graaf Camille de Lichtervelde en Elfride de Vaernewyck d'Angest. Hij trouwde in 1876 in Brussel met gravin Marguerite de Spangen (1853-1922), dochter van generaal Charles de Spangen en kleindochter van Charles Rodriguez d'Evora y Vega. Ze kregen vijf zoons. Baudouin de Lichtervelde (1877-1960), ambassadeur, trouwde in 1920 in Rome met Lucia Ippoliti (1893-1981). Het huwelijk bleef kinderloos. Jacques de Lichtervelde (1878-1916), magistraat in de Onafhankelijke Congostaat, trouwde in 1908 in Watermaal-Bosvoorde met gravin Marie d'Ursel (1882-1966), dochter van graaf Hippolyte d'Ursel, volksvertegenwoordiger en senator, en kleindochter van graaf Ludovic d'Ursel. Ze kregen drie zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden. Pierre de Lichtervelde (1884-1954), arrondissementscommissaris van Zinnik, trouwde in 1911 in Bergen met Élisabeth Gendebien (1890-1962). Ze kregen twee zoons en drie dochters, met afstammelingen tot heden. Louis de Lichtervelde (1889-1959), kabinetschef van premiers Charles de Broqueville, Georges Theunis en Paul van Zeeland, trouwde in 1916 in Le Havre met gravin Emilie de Briey (1893-1982), kleindochter van baron Albert de Briey. Ze kregen een zoon en vijf dochters met afstammelingen tot heden.
Loopbaan Lichtervelde behaalde in 1872 het diploma van doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en trad hetzelfde jaar tot Buitenlandse Zaken toe. Hij werd achtereenvolgens gezantschapsattaché in Washington D.C. (1873), secretaris in Washington D.C. (1873), Wenen (1874) en Stockholm (1879), op de centrale administratie (1881) en bij de Heilige Stoel (1884) en gezantschapsraad bij de Heilige Stoel (1885) en in Wenen (1888) en op de centrale administratie (1891). In 1892 keerde hij naar België terug en stelde zich kandidaat voor de Senaat in Henegouwen, maar geraakte niet verkozen. In 1896 werd hij minister-resident in Washington D.C., wat hij bleef tot 1901. Van 1903 tot zijn overlijden was hij buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister in Bern.
Hij was lid van de Hoge Raad voor Congo-Vrijstaat. Hij pleitte voor een sterker Belgische leger en vond dat België zich militair moest versterken om zijn internationale positie en koloniale ambities te beschermen. Tegelijk stond hij kritisch tegenover de democratisering van de politiek, omdat hij vreesde dat dit het leger en de staat zou verzwakken.Michaël AUWERS, 'Expansion vs. neutrality. How Belgian Diplomats dealt with the 'military question', 1895-1914', in Journal of Belgian History 46, nr. 2, 2016, 100-127.
Publicaties Les légendes de l'inconnu géographique, Brussel, Lacomblez, 1903. 'Traditions d'un vieux château. Notice historique sur la Follie à Ecaussinnes d'Enghien', in Annales du Cercle archéologique du canton de Soignies 5, 1920, 9-72.
Literatuur Gaston BRAIVE en Istvan MONDOVITS, 'Le corps diplomatique et consulaire belge en Italie (1830-1914), vol. 2, in Risorgimento. Bulletin semestriel publié par le comité belge de ristituto per la Storia del Risorgimento italiano 12, nr. 2, 1969, 166-167. Michel MARY, 'Le comte Gontran de Lichtervelde. Une vie au service d'idéaux', in Annales du Cercle royal d'histoire et d'archéologie du canton de Soignies 38, 2006, 54-80.
Categorie:Belgisch ambassadeur Lichtervelde, Gontran