Caroline Olivier-Ruchet, geboren Caroline Ruchet (Aigle, 1 oktober 1803 – Gryon, 1 maart 1879) was dichteres en romanschrijfster in Zwitserland. Haar pseudoniem was Charles Autigny.
Ze schreef in het Frans. Haar literair werk deed ze samen met haar man Juste Olivier (1807-1876), dichter en leraar geschiedenis en letteren. Haar schoonbroer Urbain Olivier (1810-1888) was romanschrijver.
Levensloop Ruchet groeide op in Aigle, in het kanton Vaud. Als jong meisje frequenteerde ze literaire salons in Lausanne, Noville en Genève. Zij deelde daar zelfgeschreven gedichten uit. Zij en het gezelschap volgden de Romantiek die hoogtij kende; terzelfdertijd waren ze aanhanger van de Réveil, een opleving van vernieuwd protestants denken. In deze Franstalige literaire kringen ontmoette ze in 1827 Juste Olivier ook uit kanton Vaud. Nadat beiden hun toenmalige verloving hadden afgebroken met andere personen, traden ze in het huwelijk in 1830.
Van 1830 tot 1833 leefde en werkte het echtpaar in Neuchâtel. In 1833 verhuisden ze naar Lausanne, waar ze vanaf 1837 hun bijdragen leverden aan een nieuw Frans literair tijdschrift: La Revue Suisse; dit tijdschrift fusioneerde in 1852 met Bibliothèque universelle de Genève tot Bibliothèque universelle et Revue suisse (1852-1924). In dit tijdschrift schreef ze soms onder het pseudoniem Charles Autigny. Een van de artikels van haar hand handelde over een recensie van Madame de Charrière's Lettres écrites de Lausanne-Caliste. Het werd meteen door Charles Augustin Sainte-Beuve opgenomen in de herdruk van dit boek in 1845.Recensie door Caroline Olivier van Lettres écrites de Lausanne-Caliste. 1845 Wikisource
In 1842 trok het echtpaar naar Parijs om hun werk gepubliceerd te krijgen. Zonder succes evenwel. Ze ontmoetten er Georges Sand.
Van 1845 tot 1870 verbleef het echtpaar in Parijs in moeilijke financiële omstandigheden. De reden om definitief Vaud te verlaten was de antiklerikale revolutie van 1846, gevolgd door de Sonderbund-oorlog in 1847. Het echtpaar nam huurders in huis om financieel rond te komen voor het gezin.
Na de dood van hun zoon Charles-Arnold (1852) trok Olivier-Ruchet zich terug uit het literaire en publieke leven.
Het echtpaar verliet Parijs in 1870, bij het uitbreken van de Frans-Pruisische oorlog. Ze installeerden zich in een chalet in Gryon (kanton Vaud, Zwitserland), dat ze uitbaatten als pension. Haar man overleed in 1876 in Gryon, zijzelf in 1879 op 75-jarige leeftijd.
Werken Les Deux Voix (1835), een gedichtenbundel van haar en haar man Les Triailles (jaren 1835), een roman die ze nooit publiceerde en die zich afspeelde in haar geboortedorp Aigle L’honneur de ma famille (1838), een roman Poésie chrétienne (1839), anthologie van christelijke poëzie La campagne des Corps-Francs (1845), een roman Correspondentie met Charles Augustin Sainte-Beuve: Correspondance inédite de Sainte-Beuve avec M. et Mme Juste Olivier. publiée par Mme Th. Bertrand. Paris, Mercure de France, 1904. Lettres de Juste et Caroline Olivier à Sainte-Beuve (7 februari 1835 - 10 juli 1869) gepubliceerd door Philippe Godet in Bibliothèque universelle, Genève, 1904.
Kinderen °1833 Doodgeboren kind. De gezondheid van Olivier-Ruchet leed er lang onder. °1836 Aloys °1837 Edouard-Davel °1840 Charles-Arnold. Deze jongen leed aan een tumor in het rechter oog, wat er toe leidde dat Olivier-Ruchet meer zorg aan hem besteedde en zodoende haar literair werk afbouwde. Charles-Arnold overleed in 1852 in Parijs, waarna ze haar werk stopte. °1843 Thérèse
Categorie:Zwitsers Franstalig schrijver Categorie:Zwitsers dichter Categorie:19e-eeuws schrijver