Quark, strangeness and charm is het zevende studioalbum van Hawkwind. Het kreeg de bijtitel The Hawkwind part 7. De titel lijkt te wijzen naar atoomfysica, alwaar quarks zowel vreemdheid (strangeness) als smaak (charm) laten zien. De liedtekst gaat echter over dat grote natuurkundigen als Albert Einstein, Nicolaas Copernicus en Galileo Galilei maar moeilijk aan een echtgenote kwamen, terwijl het enige dat nodig was was quark (een van de betekenissen in kwark), enigszins vreemd gedrag en charme ("That what a lady looks for in her lover is charm, strangeness en quark").Songtekst Quark (geraadpleegd 17 maart 2026)
Achtergrond Opnieuw was Hawkwind een aantal leden kwijt geraakt. Nik Turner en Alan Powell vertrokken. Basgitarist Paul Rudolph droeg in de ogen van Brock en Calvert te weinig bij en alhoewel hij nog in het demostadium meespeelde werden die partijen ingespeeld door Adrian Shaw, overkomend van Magic Muscle. Magic Muscle en Hawkwind kenden elkaar; ze hadden hetzelfde management en Magic Muscle speelde in Hawkwinds voorprogramma tijdens de toer die resulteerde in Space ritual. Drummer King klaagde later dat hij liever direct met Shaw had ingespeeld in plaats van dat Shaw over de partijen van Rudolph heen moest dubben.
Na het vorig studioalbum Astounding sounds, amazing music werd Hawkwind gedecimeerd tot een kwintet dat desondanks in de studio dook voor Back on the streets. Tijdens een daaropvolgende concertserie werden al nummers gespeeld, die zouden belanden op Quark: Spirit of the age, Hassan I Sahba en Damnation Alley. Opnamen vonden plaats in de Rockfield Studios in Wales.
Musici Rovert Calvert – zang, spreekstem, percussie, morse Dave Brock – elektrische gitaar, synthesizers, geluidseffecten, zang Simon House – toetsinstrumenten, viool, aambeeld, zang Adrian Shaw – basgitaar, zang Simon King - drumstel, percussie
Muziek
Damnation Alley vond haar inspiratie in de gelijknamige sciencefictionroman van Roger Zelazny met de Nederlandse titel Hellevaart. Hassan-i Sabbah is een verwijzing naar de historische Pers Hassan-i Sabbah. The forge of Vulcan verwijst naar de mythologische figuur Vulcanus; dat was moeilijk te achterhalen want het nummer is instrumentaal. Dat King hier een aambeeld bespeelt was directe een hint. Days of the underground gaat over Hawkwinds beginjaren. The iron dream is een mengeling van Mars uit Gustav Holst The Planets en The iron dream van Norman Spinrad.
Nasleep Na de opnamen van het album volgde concertreis op concertreis; eerst in Duitsland en Nederland (maart met Vlaardingen, Amsterdam en Hoesbroek; Van der Graaf Generator in het voorprogramma), Engeland (juni met Motörhead) en speelde tijdens het Stonehenge Free Festival en het Rading Festival (augustus). In september volgde een televisieoptreden in Marc van Marc Bolan (ook hetzelfde management), alwaar ze hun single Quark, strangeness and charm niet al te best playbackten. Opvallend was dat Brock niet kwam opdagen; hij had al jaren een meningsverschil met Bolan. Shaw zong en Calvert probeerde gitaar te spelen. September en oktober zagen weer optredens in het Verenigd Koninkrijk, een concertreis door Frankrijk moest afgebroken worden, Calverts gedrag werd te buitensporig. Calvert gaf de schuld aan Brock omdat die geen zin (meer) had in de toer, later wezen ook andere leden erop dat Calverts gedrag niet langer door de beugel kon. Calvert kwam echter terug en deelde ook in de opnamen van 25 Years on. Van de concerten bestaan wel opnamen, maar daar is niet altijd even duidelijk wie erop het podium stonden en op welke gelegenheid.
Quark behaalde in zes weken notering de 30ste plaats in de Britse albumlijst.Official Charts met Hawkwind pagina (geraadpleegd 17 maart 2026) Het bleef het enige album van Hawkwind waarvoor Hipgnosis de hoes ontwierp; te zien is het gestileerde inwendige van Battersea Power Station.
Quark zou in de loop der jaren tal van heruitgaven krijgen. De eerste cd-uitgave op Charisma Virgin (4008) vermeldde alleen de nummers. In 2023 volgde nog een nieuwe mix aan de hand van Steven Wilson, dan druk bezig met talloze albums binnen de progressieve rock te verbeteren qua geluidskwaliteit.
Op Progarchives zijn de meningen sterk verdeeld. Door de meer mainstream popmuziek van het album vielen de “echte” Hawkwindfans af, anderen omarmden de doorgevoerde wijzigingen richting new wave.
Categorie:Muziekalbum uit 1977 Categorie:Muziekalbum van Hawkwind