Bonnie Lynn Bassler (Chicago, 1962) is een Amerikaans moleculair bioloog, de Squibb Professor in moleculaire biologie en voorzitter van de afdeling Moleculaire Biologie aan Princeton University, en onderzoeker van het Howard Hughes Medical Institute. Ze heeft onderzoek gedaan naar cel-tot-cel chemische communicatie in bacteriën en belangrijke inzichten ontdekt in het mechanisme waarmee bacteriën communiceren, bekend als quorum sensing. Zij heeft bijgedragen aan het idee dat verstoring van signaaloverdracht in cellen als antimicrobiële therapie kan worden gebruikt.
Bassler heeft talrijke prijzen ontvangen voor haar onderzoek, waaronder de National Medal of Science (2024), de Prinses van Asturiëprijs (2023), de Wolfprijs Chemie (2022), de Paul Ehrlich and Ludwig Darmstaedter Prize (2021), de Pearl Meister Greengard Prize (2016), The Shaw Prize (2015), de L'Oréal-Unescoprijs voor vrouwen in de wetenschap (2011), de Richard Lounsbery Award (2011), de Wiley Prize in Biomedical Sciences (2009), en een MacArthur Fellowship (2002).
Zij is gekozen lid van de National Academy of Sciences (sinds 2006), sinds 2012 buitenlands lid van de Royal Society, voormalig voorzitter van de American Society for Microbiology (2011) en diende in de National Science Board met een termijn die afliep op 10 mei 2016. Zij was van 2012 tot 2017 redacteur van de Annual Review of Genetics.
Biografie Bassler werd geboren in Chicago maar groeide op in Danville in Californië. Ze studeerde aan de University of California, Davis. Ze behaalde haar doctoraat in 1990 aan de Johns Hopkins University. In 1994 werd ze lid van de faculty van Princeton.
Categorie:Moleculair bioloog Categorie:Amerikaans hoogleraar