Wouter Marinus van Beijnum (Amerongen, 1 juli 1946 – aldaar, 12 maart 2026) was een Nederlands architect die met name bekendheid verwierf door zijn ontwerpen voor kerkgebouwen in de zogenaamde Biblebelt. Zijn bureau, Van Beijnum Architecten BNA, was gevestigd in zijn woonplaats Amerongen. Hoewel hij ook diverse utiliteitsgebouwen en woningen ontwierp, drukte hij in de vroege 21e eeuw een bepalend stempel op de gereformeerde kerkarchitectuur in Nederland.
Biografie Van Beijnum werd geboren in 1946 en begon zijn loopbaan in de praktijk als opzichter in de bouw. Later werkte hij als bouwkundig tekenaar en medewerkend architect bij een bureau in Zeist, waar hij ervaring opdeed in de gezondheidszorgsector. Hij volgde zijn opleiding aan het Instituut voor Architectuur in Utrecht.
In 1985, tijdens een economisch moeizame periode voor de bouwsector, vestigde hij zich als zelfstandig architect in Amerongen. Zijn eerste grote opdracht was de uitbreiding van de Eben-Haëzerschool in Rhenen. Van Beijnum specialiseerde zich in projecten voor de gereformeerde gezindte.
Van Beijnum overleed in maart 2026 op 79-jarige leeftijd.
Architectonische stijl Van Beijnum omschreef zijn eigen stijl als strak klassiek. Hij zette zich af tegen de moderne architectuur van de jaren 50 en 60 en greep liever terug op de vormentaal van de jaren 30. Zijn ontwerpen kenmerken zich door: Traditionele materialen: Veelgebruikte elementen zijn baksteen, dakpannen en details in koper. Symboliek: Ondanks de sobere traditie binnen de reformatorische kerken, pleitte Van Beijnum voor het toevoegen van symbolische elementen, zoals glas-in-lood of beschilderd glas met Bijbelse verwijzingen. Herkenbaarheid: Voor Van Beijnum was het essentieel dat een kerkgebouw direct als zodanig herkenbaar was, bij voorkeur voorzien van een toren of spits. Functionaliteit: In zijn kerkontwerpen was de opstelling van de banken ten opzichte van de kansel leidend, waarbij hij vaak koos voor de waaiervorm om de zichtlijnen en de centrale positie van de prediking te waarborgen.
Bekende werken Van Beijnum ontwierp honderden projecten, waaronder woningen, scholen, bedrijfsgebouwen, sporthallen en een visafslag, maar zijn kerken zijn het meest beeldbepalend.
Kerkgebouwen Opheusden: Het kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland (2850 zitplaatsen), het grootste kerkgebouw van Nederland qua capaciteit. Vlakbij staat ook de kerk van de Gereformeerde Gemeenten (2000 plaatsen) van zijn hand. Yerseke: De kerk van de Gereformeerde Gemeenten (2024), de grootste kerk van Zeeland, met een toren van 45 meter hoog. Barneveld: Kerkgebouwen voor zowel de Gereformeerde Gemeenten als de Gereformeerde Gemeenten in Nederland (Adullamkerk). Urk: In dit vissersdorp ontwierp hij zeven kerken, waaronder de hervormde kerk De Ark en de Sionskerk van de Gereformeerde Gemeenten.
Overige projecten De Koerheuvel (Rhenen): Een woningbouwproject bij de voormalige watertoren, waarbij de toren in oorspronkelijke stijl werd heropgebouwd met appartementen. Urk: Naast kerken ontwierp hij hier scholen, de visafslag en een sporthal.
Persoonlijk Van Beijnum was zelf lid van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland te Leersum. In zijn kantoor in Amerongen, gevestigd in twee verbouwde rijtjeswoningen, toonde hij zijn verbondenheid met zijn opdrachtgevers, onder meer door een schaalmodel van de Urker vissersboot UK44 op zijn kast te plaatsen.
Afbeeldingen
Zie ook Lijst van Nederlandse architecten
Categorie:Nederlands architect