Buck Jones, artiestennaam van Charles Frederick Gebhart (Vincennes, 12 december 1891 – Boston, 30 november 1942), was een Amerikaanse acteur die in vele populaire westerns speelde. In het begin van zijn carrière werkte hij onder de naam Charles Jones.
Biografie Jones werd geboren als Charles Frederick Gebhart jr. op 12 december 1891 in Vincennes (Indiana) als zoon van Elveretta Showers en Charles Frederick Gebhart. Er bestaat enige onduidelijkheid over zijn geboortedatum: sommige bronnen vermelden 4 december 1889, maar de Amerikaanse volkstelling van 1900 en zijn huwelijksakte bevestigen de datum van 1891. In 1907 nam hij dienst in het Amerikaanse leger, een maand na zijn zestiende verjaardag: zijn moeder had een toestemmingsformulier ondertekend waarop zijn leeftijd als 18 jaar stond vermeld. Hij werd in oktober 1907 uitgezonden naar de Filipijnen, waar hij deelnam aan gevechten en gewond raakte tijdens de Moro-opstand. Na zijn terugkeer naar de VS in december 1909 werd hij eervol ontslagen. Vervolgens werkte hij als testrijder voor de Marmon Motor Car Company. Van 1910 tot 1913 nam hij opnieuw dienst in het Amerikaanse leger.
thumb|links|Buck Jones met zijn echtgenote Odelle in 1940 Na zijn legerdienst ging hij aan de slag als cowboy op een ranch in Oklahoma. Tijdens het bezoeken van paardensportevenementen ontmoette hij Odille "Dell" Osborne, die professioneel paardreed. De twee kregen een relatie en trouwden op 11 augustus 1915. Omdat ze allebei weinig geld hadden, boden de producenten van een Wild West Show waar ze op dat moment werkten aan om hen in het openbaar te laten trouwen tijdens een echte showvoorstelling, wat ze accepteerden. Ze zouden later een dochter, Maxine, krijgen en samenblijven tot aan zijn dood in 1942.
thumb|rechtop|Buck Jones (ca. 1920) Toen zijn vrouw zwanger was, besloot Jones het cowboyleven achter zich te laten en een baan in de filmindustrie te zoeken. Hij werd aangenomen door Universal Pictures als figurant en stuntman. Later werkte hij voor Canyon Pictures en vervolgens voor Fox Film Corporation. Na verloop van tijd besloot eigenaar William Fox hem als reserve voor Tom Mix te gebruiken. Dit leidde tot zijn eerste hoofdrol in The Last Straw, die in 1920 werd uitgebracht.
In 1925 maakte Jones drie films met de zeer jonge Carole Lombard. Hij had inmiddels meer dan 160 filmcredits op zijn naam staan en behoorde, samen met Hoot Gibson, Tom Mix en Ken Maynard, tot de top van de cowboyacteurs van die tijd. In 1928 richtte hij zijn eigen productiebedrijf op, maar zijn onafhankelijk geproduceerde film The Big Hop, die geen western was, flopte. Vervolgens organiseerde hij een rondreizende Wild West-show, met zichzelf als belangrijkste attractie, maar ook deze dure onderneming mislukte door de haperende economie van eind 1929.
Met de opkomst van de geluidsfilm verloren westerns aan populariteit omdat geluidsopnames in open lucht nog niet op punt stonden. De grote studio's waren niet geïnteresseerd in het inhuren van Buck Jones. In 1930 tekende hij een contract met producent Sol Lesser om in westerns te spelen voor 300 dollar per week, een fractie van zijn hoogste salaris in de tijd van de stomme film. Zijn stem klonk goed op de opnames en de films werden uitgebracht door het toen nog kleine Columbia Pictures. Ze waren zeer succesvol en vestigden Buck Jones opnieuw als een grote naam in de filmwereld. Gedurende de jaren 1930 speelde hij in westernfilms en -serials voor Columbia en Universal Pictures.
thumb|rechtop|Buck Jones op de affiche van de western Arizona Bound (1941) Eind jaren 1930 nam zijn populariteit af, toen zingende cowboys in de mode raakten en Jones nog steeds in conventionele hoofdrollen werd gecast. Hij keerde in het najaar van 1940 terug naar Columbia en speelde de hoofdrol in de serial film White Eagle, gebaseerd op zijn gelijknamige film uit 1932. De nieuwe serial was een hit en Jones was opnieuw gevestigd. Zijn laatste reeks westernfilms, mede geproduceerd door Jones en zijn manager Scott R. Dunlap van Monogram Pictures, bevatte het trio The Rough Riders: Buck Jones, Tim McCoy en Raymond Hatton.
Jones overleed op 30 november 1942 in Boston op 50-jarige leeftijd. Hij was een van de 492 slachtoffers van de brand in de Cocoanut Grove-nachtclub op 28 november 1942 en bezweek twee dagen later aan zijn verwondingen.
In 1960 kreeg hij postuum een ster op de Hollywood Walk of Fame voor zijn bijdragen aan de filmindustrie.
Filmografie (selectie) 1918: Western Blood 1918: True Blue 1918: Riders of the Purple Sage 1918: The Rainbow Trail 1919: The Sheriff's Son 1919: Pitfalls of a Big City 1919: The Wilderness Trail 1919: The Speed Maniac 1919: The Feud 1920: The Cyclone 1920: The Last Straw 1920: Just Pals 1921: The Big Punch 1923: Second Hand Love 1923: Big Dan 1923: Cupid's Fireman 1924: Not a Drum Was Heard 1924: The Vagabond Trail 1924: The Circus Cowboy 1924: Winner Take All 1925: Dick Turpin 1925: The Trail Rider 1925: Hearts and Spurs 1925: The Timber Wolf 1925: Lazybones 1925: The Desert's Price 1926: The Gentle Cyclone 1928: The Big Hop 1932: White Eagle 1934: The Red Rider (serial) 1935: Stone of Silver Creek 1936: The Cowboy and the Kid 1941: White Eagle (serial) 1941: Arizona Bound 1941: The Gunman from Bodie 1941: Forbidden Trails 1942: Below the Border 1942: Ghost Town Law 1942: Down Texas Way 1942: Riders of the West 1942: West of the Law 1942: Dawn on the Great Divide (laatste filmrol)
Externe links
Categorie:Amerikaans filmacteur Categorie:Westernacteur