Konar Sandal is een archeologische vindplaats uit de bronstijd, gelegen in de vallei van de Halil, net ten zuiden van Jiroft, in de provincie Kermān, Iran.
Archeologie
De site bestaat uit twee nederzettingsheuvels die een paar kilometer van elkaar verwijderd liggen, genaamd Konar Sandal Noord (of A) en Konal Sandal Zuid (B), met een hoogte van respectievelijk 13 en 21 meter. Konar Sandal Noord, de grootste van de twee, heeft een oppervlakte van ongeveer 300 bij 300 meter. De site werd voor het eerst bezocht door Aurel Stein in 1936. In de jaren 1980 werd de site onderzocht als onderdeel van een gebiedsonderzoek. Moderne palmolieteelt heeft de vele kleine heuvels in en rond de hoofdheuvels die tijdens het onderzoek werden geïdentificeerd vernietigd, en er is aanzienlijke schade door plundering. Nadat in 2001 voorwerpen van de vindplaats op de antiekmarkt verschenen, werden er van 2002 tot 2008 professionele opgravingen uitgevoerd door een team onder leiding van Yusef Majidzadeh.
Onder de vondsten bevond zich een versierd reliëf van een kleien beeldje dat in Konar Sandal Zuid werd gevonden.
Konar Sandal Zuid - Deze heuvel bestaat uit een bovenstad, met een middelgroot gebouw van leemsteen (door de opgravers een citadel genoemd), en een omvangrijke omliggende benedenstad. De benedenstad is grotendeels bedekt met moderne landbouwgrond. Koolstofdatering (de kalibratiemethode is onduidelijk) dateerde de heuvel tussen 2880 en 2200 v.Chr. Dit komt overeen met de periode van de vroeg-dynastieke periode tot het Akkadische Rijk in Mesopotamië. In totaal werden 16 opgravingssleuven gegraven op deze heuvel. Er werden verschillende kleizegels gevonden, zowel stempelzegels als cilinderzegels. In sleuf XIV werd een "stadszegel", gebruikt om een deur te verzegelen, gevonden dat overeenkwam met de zegels die in Jemdet Nasr en Ur werden gevonden en dat de theorie aanwakkerde dat er in de Vroege Dynastieke periode een Kengir-stedenbond bestond. De opgravers identificeerden vier bewoningslagen op de bovenste heuvel. In de oudste laag werd een administratief gebouw gebouwd, dat later werd afgebroken en opgevuld voordat de Citadel werd gebouwd. De Citadel was omgeven door een 10 meter brede bakstenen muur of platform (met nissen). Een 7 centimeter groot gegraveerd baksteenfragment (later tekst E' genoemd) werd gevonden in een secundaire context naast de toegangspoort tot de Citadel. Men dacht dat het mogelijk 5 Lineair-Elamitische tekens bevatte, hoewel dit onzeker is. De benedenstad werd gebruikt voor woon- en ambachtsdoeleinden. Konar Sandal Noord - Drie zijden van de heuvel zijn zwaar beschadigd door de winning van landbouwgrond. Er werden 26 opgravingssleuven geopend. De top van de heuvel bevat twee platforms van leemstenen, het bovenste 150 bij 150 meter en het onderste 300 bij 300 meter en 6,5 meter hoog. Het bovenste platform werd geflankeerd door nisvormige steunberen die 4 meter uitsteken en 8 meter breed waren. Het onderste platform werd geflankeerd door ingemetselde halfronde steunberen met een diameter van 4 meter en een tussenafstand van 1 meter. De precieze datering van de bouw van Konar Sandal Noord is onduidelijk, afgezien van de algemene opvatting dat het uit het 3e millennium v.Chr. stamt.
In 2006 werd een 11,5 bij 7 bij 1,8 centimeter grote baksteen met inscripties (teksten γ / D') aan de archeologen overhandigd, welke men beweerde in een tuin te hebben gevonden (de afstand tot de vindplaats Konar Sandal is onduidelijk). Bij een kleine opgraving in de tuin werden de resten van een oven en drie bakstenen met inscripties gevonden. Twee van de tabletten (teksten α / B', β / C') bevatten aan de ene kant mogelijke symbolen van het Lineair-Elamitisch schrift en aan de andere kant symbolen van onbekende aard. De derde tablet bevat alleen onbekende symbolen. Tekst B' bevat 5 (of misschien 6) tekens en tekst C' 6 (of misschien 7) tekens. Er is gespeculeerd over de onbekende symbolen, door de archeologen "geometrisch schrift" genoemd, variërend van decoratieve onzin tot muzikale symbolen. Er is ook controverse over de vraag of de tabletten mogelijk vervalsingen zijn.
Mahtoutabad De site Mahtoutabad ligt ongeveer 1,4 kilometer ten zuidoosten van Konar Sandal Noord en ongeveer 1,3 kilometer ten noordoosten van Konar Sandal Zuid. Nadat de begraafplaats in 2001 door een overstroming bloot kwam te liggen werd het door de lokale bevolking geplunderd en verschenen er voorwerpen op de antiekmarkt. De site werd tussen 2006 en 2009 opgegraven door een team onder leiding van Yusef Majidzadeh. De archeologen definieerden vier bewoningslagen:
Mahtoutabad I - ca. 4100-3700 v.Chr. Mahtoutabad II - ca. 3700-3400 v.Chr. Mahtoutabad III - ca. 3400-3000 v.Chr. Aardewerk uit de Uruk 3/4-periode, waaronder kommen met afgeschuinde randen, werd gevonden. Kommen met afgeschuinde randen vormden 13% van het gevonden aardewerk. Mahtoutabad IV - ca. 2400 v.Chr., begraafplaatsniveau.
Hajjiabad-Varamin De vindplaats Hajjiabad-Varamin ligt ongeveer 5 kilometer ten zuidwesten van Konar Sandal Zuid. Het was een ambachtelijke productieplaats en werd bewoond van het einde van het 5e tot het einde van het 3e millennium v.Chr. Aangrenzend aan de hoofdheuvel in het oosten liggen verschillende begraafplaatsen.
Geschiedenis De bewoning van Konar Sandal Zuid werd gedateerd op ca. 2880 tot 2200 v.Chr., in de vroege bronstijd. De datering van het bewoningspatroon van Konar Sandal Noord is minder duidelijk, afgezien van het feit dat het in het 3e millennium v.Chr. ligt. Op basis van keramische en artistieke overeenkomsten wordt voorgesteld dat deze locaties tot een Jiroftcultuur uit de vroege bronstijd behoren, samen met Shahr-e Sukhteh, Shahdad, Tal-i-Iblis en Tepe Yahya. Dit voorstel werd op verschillende gronden bekritiseerd. Majidzadeh suggereerde dat het de overblijfselen van het koninkrijk Aratta zouden kunnen zijn. Andere vermoedens verbinden de locatie met de obscure stadstaat Marhasi. Ook Shimashki is geopperd.
Categorie:Bronstijdvindplaats in Zuidwest-Azië Categorie:Archeologische vindplaats in Iran Categorie:Prehistorie van Iran Categorie:Nationale werken van Iran