De watertoren aan de Koning Leopold III-laan in Sint-Andries, een deelgemeente van de Belgische plaats Brugge, is een monumentale watertoren uit 1972.
Kort na de Tweede Wereldoorlog was in Vlaanderen sprake van een probleem in de drinkwatervoorziening en moesten drinkwatermaatschappijen zich richten op de uitbouw ervan. Dit resulteerde in de realisatie van verschillende watertorens, waaronder deze watertoren. Het is gebouwd naar een ontwerp van Jozef Lantsoght, die twee meer watertorens op zijn naam heeft staan, allen ontworpen in de jaren 1950.
Beschrijving In de toren bevindt zich een door vijf pijlers ondersteund gewapend betonnen cilindrisch vlakbodemreservoir met capaciteit van 850 m3,Def Inventaris 1 dat wordt gevoed door een hogedrukleiding. De toren is een tienhoekige zuil, ommanteld met hoge panelen in gewapend beton. De inkepingen tussen deze panelen markeren de plaatsen waar de pijlers van de skeletbouwconstructie zich bevinden en zijn bezet met glasbouwstenen, waardoor daglicht naar binnen dringt.
De dragende skeletstructuur bestaat uit tien betonnen pijlers die door ringbalken met elkaar zijn verbonden. De tussenruimten zijn ingevuld met niet-dragend metselwerk. Deze opbouw is alleen in het interieur zichtbaar, omdat de centrale draagconstructie aan de buitenzijde is ommanteld met een niet-dragende gevel.
De toren heeft een plat dak met een daklantaarn op de plaats van de verluchtingskoker. Boven in de daklantaarn was plaats voorzien voor een klok, waardoor de toren ook als klokkentoren zou kunnen functioneren. Het voor de watertorens uit de jaren ’40-’70 typische kegeldak ontbreekt in dit ontwerp. Zie ook Lijst van watertorens in België De twee andere watertorens van Jozef Lantsoght zijn de Brugse watertoren Sint-Kruis in de Schaakstraat; en de watertoren in Grembergen.
Brugge Categorie:Brugge