miniatuur | rechts | alt=Innocentius II | paus Innocentius II De pausverkiezing van 1130 vond plaats op 14 februari 1130 in het klooster van San Gregorio in Rome, meteen na het overlijden van paus Honorius II, en leidde tot de verkiezing van Gregorio de Papareschi als paus Innocentius II.
Deze pausverkiezing was sensu stricto nog geen conclaaf, omdat de kardinalen niet werden opgesloten.
Achtergrond De verkiezing vond plaats in een periode van diepe verdeeldheid binnen het College van Kardinalen, veroorzaakt door: spanningen over het Concordaat van Worms (1122), dat de Investituurstrijd beëindigde rivaliteit tussen twee machtige Romeinse families: Pierleoni en Frangipani verschillen tussen oude kardinalen (vaak hervormingsgezind en kritisch tegenover het Concordaat) en nieuwe kardinalen (meer pro-keizerlijk)
Om een schisma te vermijden, hadden de kardinalen voor Honorius' dood afgesproken dat een commissie van acht kardinalen de nieuwe paus zou kiezen.
Verloop Na de dood van Honorius II op 14 februari 1130 riep kardinaal‑kanselier Aymery de la Châtre de commissie bijeen. Twee leden (Pietro Pierleoni en Gionata) verlieten de commissie om het quorum te breken, maar Aymery negeerde dit en liet de overgebleven zes leden stemmen. Zij kozen Gregorio Papareschi, kardinaal-diaken van Sant'Angelo, die de naam Innocentius II aannam. Zes andere kardinalen erkenden hem vrijwel onmiddellijk, en hij werd dezelfde ochtend nog in de Lateraanse basiliek geïnstalleerd.
De meerderheid van de kardinalen verklaarde de verkiezing van Innocentius II als ongeldig, omdat de commissie niet voltallig was en omdat de verkiezing te haastig en onder Frangipani‑invloed was verlopen. Onder leiding van Pietro Pierleoni kwamen zij samen in de basiliek van San Marco. Aanvankelijk stelde Pierleoni voor om de deken van het College Pietro Senex van Porto te verkiezen, maar deze weigerde. Daarop verkozen de kardinalen unaniem Pierleoni zelf. Hij nam de naam Anacletus II aan. Hij liet zich in de Sint-Pietersbasiliek kronen.
Nasleep De simultane verkiezing van twee pausen leidde tot een aanzienlijk schisma binnen de middeleeuwse Rooms-Katholieke Kerk, dat acht jaar zou duren (tot 1138). Innocentius II, die door de Kerk erkend wordt als rechtmatige paus, werd gesteund door Frankrijk, het Heilige Roomse Rijk, Engeland, Spanje, Bernardus van Clairvaux (zijn belangrijkste bondgenoot) en Keizer Lotharius III. Anacletus II, die als tegenpaus wordt bestempeld, kreeg steun van Rome, de Normandische koningen van Zuid-Italië (Rogier II van Sicilië) en enkele Noord-Italiaanse steden.
Innocentius II moest Rome ontvluchten en verbleef jaren in Frankrijk en het Heilige Roomse Rijk. Anacletus II stierf in januari 1138 en daarmee werd het schisma formeel beëindigd, waarna Innocentius II algemeen werd erkend als de rechtmatige paus.
1130 Categorie:Christendom in de middeleeuwen Categorie:1130-1139