Carolyn Chen is een Amerikaanse componiste. Ze werd geboren in 1983 in Red Bank (New Jersey) en woont in Los Angeles.
Opleiding Carolyn Chen behaalde een B.A. in Music en een M.A. in Modern Thought and Literature, beide aan Stanford University. In 2007 ontving Chen een Solitude Fellowship. In 2008 werd haar een Paul and Daisy Soros Fellowship toegekend, waardoor ze een PhD in Music Composition kon behalen aan de University of California, San Diego. Ze voltooide haar PhD in 2014 met de kameropera Hoods die werd uitgevoerd tijdens haar 'dissertation concert' op 17 mei 2014.
Uitvoerder Carolyn Chen is pianiste en bespeelt de guqin, een zevensnarige Chinese citer die traditioneel in de natuur wordt bespeeld tijdens private meditaties. Verschillende van haar composities, installaties en performances maken gebruik van dit instrument.
Docentschap en residenties Chen is docente aan CalArts (California Institute of the Arts), is actief als docente piano en heeft lesopdrachten vervuld aan de University of California in San Diego. In 2020 was Chen in residentie in de Amerikaanse Academie in Berlijn. Ze is fellow van het Hambidge Center, Georgia.
Composities en esthetiek Op haar persoonlijke website omschrijft Chen zichzelf als een componiste die "muziek componeert voor de supermarkt, de sloopwijk en de duisternis; haar werk herconfigureert het alledaagse om via klank, tekst, licht, beeld en beweging onze luistergewoontes opnieuw af te regelen, via klank, tekst, licht, beeld en beweging." Een deel van haar oeuvre is bestemd voor de publieke ruimte en heeft een conceptueel gehalte.
Chen componeerde voor uiteenlopende bezettingen, met een sterk accent op muziek voor solo-bezetting en kamermuziek (meer dan dertig werken in elke categorie). Daarnaast componeerde ze, vaak in opdracht, werken voor instrumentaal ensemble. Ze schreef ook enkele vocale werken en twee kameropera's.
Haar kameropera Hoods (2014) omschrijft ze als een 'kameropera mash-up' van Euripides' Hekabe en Roodkapje. In 2023 werd op de website Opera America bekendgemaakt dat ze samen met librettiste Melisa Tien werkt aan een opera Glass and Steel, over de constructie van de glazen pyramide van het Parijse Louvre. In 2024 componeerde ze in opdracht van Project [BLANK] de kameropera The Robots, een adaptatie van het toneelwerk R.U.R. van Karel Čapek uit 1920; de kameropera ging in première in San Diego op 31 mei 2024.
Ze maakte ook muziek voor een tiental fixed media (installaties), waaronder de experimentele video Still (2006), een installatie voor tape in een doodskist of een eenpersoonskast of -tunnel, My End is My Beginning (2010) en Private Ocean (2021).
Chen is de auteur van zestien performances, die ze betitelt als Music for People; uitvoerders hanteren hierbij geen traditionele muziekinstrumenten, maar maken gebruik van hun eigen lichaam en/of alledaagse gebruiksvoorwerpen zoals glasscherven, knikkers, winkelwagens of hoofdtelefoons. Zo bestaat Adagio (2009) uit een langzame 'gezichtschoreografie' voor 3 of 4 uitvoerders die door een koptelefoon naar een uitvoering van Bruckners Zevende Symfonie luisteren.
Carlyn Chen schrijft af en toe over haar eigen muziek en die van anderen; enkele van haar publicaties zijn terug te vinden op haar persoonlijke website of op haar Academia.edu-profiel.
Externe links LinkedIn-profiel YouTube-profiel Soundcloud-profiel Academia.edu-profiel
Categorie:Amerikaans componist