Een elektrorheologische (ER) vloeistof is een soort slimme vloeistof. Het is een suspensie van uiterst fijne, niet-geleidende maar elektrisch actieve deeltjes (tot een diameter van 50 micrometer) in een elektrisch isolerende vloeistof. De schijnbare viscositeit van deze vloeistoffen verandert omkeerbaar met een orde van maximaal 100.000 als reactie op een elektrisch veld. Een typische ER-vloeistof kan bijvoorbeeld van de consistentie van een vloeistof naar die van een gel gaan, en terug, met responstijden in de orde van milliseconden. Het effect wordt ook wel het Winslow-effect genoemd, naar de ontdekker ervan, de Amerikaanse uitvinder Willis Winslow. In 1947 verkreeg hij een Amerikaans patent op het effect. Hij schreef ook een artikel hierover dat in 1949 werd gepubliceerd.
De verandering in de viscositeit is afhankelijk van het aangelegde elektrische veld. Het ER-effect kan worden omschreven als een elektrische veldafhankelijke schuifvloeispanning. Wanneer een ER-vloeistof geactiveerd wordt, gedraagt ze zich als een binghamplastic (een soort visco-elastisch materiaal), met een vloeigrens die wordt bepaald door de elektrische veldsterkte. Nadat het vloeipunt is bereikt, schuift de vloeistof af als een fluïdum. Dat betekent dat de toenemende schuifspanning evenredig is met de snelheid van de afschuiving (in een newtoniaanse vloeistof is er geen vloeigrens en is de spanning recht evenredig met de afschuiving). Daarom kan de weerstand tegen beweging van de vloeistof worden geregeld door het aangelegde elektrische veld aan te passen.
Categorie:Materiaalkunde Categorie:Vloeistofdynamica