Het Huis te Dieden (ook wel: Eerbosch of Terborch) was een kasteel in het Nederlandse dorp Dieden, provincie Noord-Brabant. Het koetshuis is behouden en het voormalige kasteelterrein is nog herkenbaar aan zijn grachten.

Geschiedenis In 1369 werd het Huis te Dieden gebouwd. Destijds was Dieden een heerlijkheid binnen het hertogdom Gelre. In 1399 werd het kasteel door Gelderse troepen bezet om zo de oversteekplaats in de Maas te verdedigen.

In 1440 werd het Huis te Dieden door de Gelderse hertog Arnold van Egmont verpand aan Dirk van Bronkhorst, heer van Batenburg.

Jan Rutten en zijn echtgenote Reynskens Willems Otten hadden het huis in 1626 in eigendom. In 1653 werd het huis vermoedelijk verkocht door Willem Giesen alias Otten.miniatuur|Mathias Lambertus Singendonck (1678-1742), heer van Dieden De Nijmeegse burgemeester Mathias Lambertus Singendonck (1678-1742) kocht in 1724 de heerlijkheid met het kasteel van baronesse Sophia van Gendt (1696-1764). Hij richtte in het kasteel een kapel in, waar de katholieke bewoners van Appeltern in de periode 1731 tot 1742 welkom waren.

Midden 19e eeuw bewoonde Maria Wilhelmina Christina Elisabeth, baronesse van der Brugghen, het Huis te Dieden. Zij was de weduwe van Johan Matthias Singendonck (1769-1819).

De familie Singendonck verkocht in 1875 de inboedel van het inmiddels vervallen geraakte huis. Een jaar later verkochten ze het huis en de heerlijkheid aan margarinefabrikant Anton Jurgens. Het huis werd afgebroken, met uitzondering van het koetshuis.

Na de margarinefabriek kwam de heerlijkheid aan aan de erven Van Lanschot, die het in 1939 verkocht aan de Sint Radboudstichting. Later kwam het in handen van de Nijmeegse stichting Reinier Post. Na het overlijden van de laatste pachter in 2024 besloot de stichting om het goed te verkopen.

Beschrijving Op een tekening wordt het oude huis weergegeven als een kasteelachtig gebouw, omringd door een slotgracht. Dit middeleeuwse huis is na 1734 vervangen door een gebouw van twee verdiepingen onder een zadeldak.

In de huidige woning is het oude koetshuis opgenomen. De slotgracht is grotendeels behouden en is een gemeentelijk monument. Ook is er een restant van een brug en zijn er aan de oostzijde van het terrein nog enkele muurresten bewaard.

Categorie:Kasteel in Noord-Brabant Categorie:Verdwenen kasteel in Nederland Categorie:Bouwwerk in Oss